Pełny tekst orzeczenia

V KO 71/15

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt V KO 71/15
POSTANOWIENIE
Dnia 30 listopada 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Stępka
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 30 listopada 2015 r.,
w sprawie zażalenia
C.  sp. z o.o. w W.
na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Opolu z dnia 9 lipca 2015 r. w sprawie V Kp 1358/15, w przedmiocie odmowy wszczęcia śledztwa,
wniosku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 k.p.k.,
postanowił
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu Szczecin - Centrum w Szczecinie.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia postanowieniem z dnia 14 października 2015 r., sygn. akt V Kp 1358/15, wystąpił o przekazanie opisanej wyżej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu podnosząc, że odmowa wszczęcia śledztwa dotyczyła sprawy o czyny z art. 231 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., które miały być popełnione przez sędziów Sądu Okręgowego we Wrocławiu i Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, w związku z rozpoznawaniem przez nich sprawy X GC 13/11 i I ACa 626/12. Ponadto, we wniosku wskazano, że już postępowanie przygotowawcze było prowadzone przez inną, aniżeli właściwa miejscowo Prokuratura, co także przemawia za uwzględnieniem wniosku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Najwyższy w licznych orzeczeniach podkreślał, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić tylko wtedy, gdy realnie występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie. Wyjątkowy charakter tego przepisu nakazuje jego stosowanie w rygorystyczny sposób. Zbyt szerokie jego stosowanie mogłoby bowiem osłabić poczucie zaufania do niezależności sądu i jego zdolności obiektywnego orzekania.
W przedmiotowej sprawie Prezes Zarządu C. sp. z o.o. w imieniu tej spółki złożył zażalenie na decyzję prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa z zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstw z art. 231 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., polegających na przekroczeniu uprawnień, niedopełnieniu obowiązków i poświadczeniu nieprawdy przez Sędziów Sądu Okręgowego we Wrocławiu, X Wydziału Gospodarczego oraz Sędziów Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu. W zaistniałej sytuacji, rozpoznanie zażalenia przez Sąd miejscowo właściwy, mogłoby nie tylko w odbiorze społecznym, ale także u strony postępowania, wywołać przekonanie o działaniu w sposób nieobiektywny. Jak słusznie podkreślił występujący z wnioskiem Sąd Rejonowy, nie jest pożądana sytuacja, w której Sąd niższego rzędu, miałby decydować o zasadności odmowy wszczęcia śledztwa dotyczącego sędziów sądu wyższego rzędu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.