Pełny tekst orzeczenia

V KO 1/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
V KO 1/26
POSTANOWIENIE
Dnia 19 lutego 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Adam Roch
w sprawie
Ł. W.
w Izbie Karnej
po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2026 r.
na posiedzeniu bez udziału stron
w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
‎
z 3 grudnia 2025 r., sygn. akt II AKz 1089/25
na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 542 § 1 k.p.k.
postanowił:
pozostawić wniosek bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wnioskiem z dnia 8 grudnia 2025 roku ojciec skazanego
Ł. W., S. W., zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie postępowania
‎
w przedmiocie stwierdzenia prawnej dopuszczalności przejęcia do wykonania w Polsce kary pozbawienia wolności, orzeczonej przez Sąd Rejonowy w Ö., prawomocnie zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego
w Gdańsku z 3 grudnia 2025 r., sygn. II AKz 1089/25
.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Wniosek należało pozostawić bez rozpoznania, jako wniesiony przez osobę nieuprawnioną.
W myśl art. 542
§ 1 k.p.k.
wznowienie postępowania może nastąpić na wniosek strony lub z urzędu – co precyzuje konkretna podstawa wznowieniowa. Wniosek może złożyć jedynie ten podmiot, który w prawomocnie zakończonym postępowaniu był stroną (por. T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego oraz ustawa o świadku koronnym. Komentarz, Warszawa 2008, s. 1147). Jednocześnie w art. 542 § 2 k.p.k. zawarto wyjątek, zgodnie z którym wniosek o wznowienie na korzyść może złożyć także osoba najbliższa – ale wyłącznie w razie śmierci skazanego.
W realiach niniejszej sprawy wniosek został złożony przez ojca skazanego. Treść skierowanego do sądu pisma wskazuje przy tym, że przesłanka z art. 542 § 2 k.p.k., aktualizująca możliwość wywiedzenia wniosku przez osobę najbliższą dla skazanego, nie zaistniała. Sam wnioskodawca podaje bowiem, że pozostaje w kontakcie telefonicznym z synem.
Jednocześnie w sprawie nie ujawniono okoliczności mogących wskazywać na wystąpienie którejkolwiek z bezwzględnych przyczyn odwoławczych, mogących po myśli art. 542 § 3 k.p.k. uzasadniać wznowienie postępowania z urzędu.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy pozostawił wniosek ojca skazanego bez rozpoznania, jako wniesiony przez osobę nieuprawnioną (art. 430 § 1 k.p.k.
w zw. z art. 429 § 1 k.p.k.
w zw. z art. 542 § 1 k.p.k.).
[J.J.]
[a.ł]
Adam Roch
‎