V KKN 306/98

Sygn. akt V KKN 306/98 
 
P O S T A N O W I E N I E 
Dnia 22 listopada 2000 r. 
 
Sąd Najwyższy -  Izba Karna w Warszawie  
na posiedzeniu w składzie następującym: 
 
 
 
Przewodniczący - Sędzia SN: Tomasz Grzegorczyk 
 
w sprawie J. L. 
oskarżonego z art. 208 kk z 1969 r. oraz art. 75a ustawy o łączności z 1990 r.  
po rozpoznaniu kasacji obrońcy skazanego 
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w O. 
z dnia 20 marca 1998 r., sygn. akt VII Ka […] 
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w O. 
z dnia 8 stycznia 1998 r. (sygn. akt II K […]) 
 
p o s t a n o w i ł: 
oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążyć skazanego 
J. L. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. 
 
U Z A S A D N I E N I E 
 
Kasacja, w której zarzucono naruszenie art. 4 § 1 kpk przez 
nieobiektywną i dowolną ocenę dowodów jest w istocie swej polemiką z 
ustaleniami faktycznymi i ocenami sądów orzekających, powtarzając faktyczne 
zarzuty apelacyjne. Fakt iż świadkowie oskarżenia na rozprawie zmienili 

 
2
częściowo swoje zeznania nie oznacza, że sąd musi dać wiarę temu 
oświadczeniu dowodowemu, pomijając zeznania złożone w postępowaniu 
przygotowawczym. Sąd I instancji szczegółowo omówił rozbieżności, 
ustosunkował się do nich i przedstawił swoją ocenę tych dowodów w kontekście 
pozostałych (dowody rzeczowe, odnotowany numer telefonu prywatnego 
wskazanego przez świadka  M.D.). Ocenie tej wbrew twierdzeniom kasacji nie 
można postawić zarzutu dowolności, co podniósł już sąd odwoławczy (k. 206). 
Sądy obu instancji przedstawiły swój tok rozumowania, zaprezentowały powody 
takiej, a nie innej oceny dowodów i uczyniły to  z uwzględnieniem wymogów 
art. 372 d.kpk oraz 406 § 2 d.kpk. Fakt, iż obrona odmiennie ocenia te dowody, 
odrywając każdy z nich od pozostałych jest prawem oskarżonego i obrońcy, ale 
winni oni pamiętać, iż to całokształt materiału dowodowego w logicznym 
powiązaniu decyduje o przypisaniu lub nieprzypisaniu sprawstwa i winy. W 
świetle powyższego brak jednak w niniejszej skardze kasacyjnej zarzutu, który 
spełniałby wymagania rażącego naruszenia prawa w rozumieniu podstaw 
kasacji, a nie zachodzą też okoliczności wskazane w art. 536, które 
nakazywałyby wyjść Sądowi Najwyższemu poza granice zarzutów kasacyjnych. 
Z tych też względów orzeczono jak na wstępie.                 
 
 
 
Na oryginale właściwe podpisy 
Za zgodność: 
Kierownik Sekretariatu Wydziału 
Izby Karnej S.N. 
 
 
aw 
f/ak