Orzeczenie · 2019-02-27

V KK 78/18

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2019-02-27
SNKarneprzestępstwa przeciwko mieniuWysokanajwyższy
oszustwofałszerstwo dokumentównakaz zapłatysąd najwyższykasacjapostępowanie karnereformationis in peiusocena dowodów

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […], który zmienił wyrok Sądu Okręgowego w S. i uniewinnił oskarżonego B. K. od popełnienia zarzucanych mu czynów, obciążając kosztami procesu Skarb Państwa. Kasacja zarzucała rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym wadliwe sporządzenie uzasadnienia wyroku, wybiórczą i powierzchowną ocenę dowodów, błędne zastosowanie zasady reformationis in peius oraz przedwczesne oddalenie wniosku dowodowego. Sąd Najwyższy uznał kasację za uzasadnioną, wskazując przede wszystkim na błędną wykładnię i zastosowanie przez Sąd Apelacyjny zakazu reformationis in peius, co doprowadziło do uchylenia się od oceny kluczowej opinii biegłej. Ponadto, Sąd Najwyższy wskazał na rażące naruszenie zasad oceny dowodów (art. 7 k.p.k.) i całokształtu materiału dowodowego (art. 410 k.p.k.), a także na niewłaściwe sporządzenie uzasadnienia wyroku. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w […] do ponownego rozpoznania, zarządzając jednocześnie zwrot opłaty od kasacji.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja zakazu reformationis in peius w kontekście oceny dowodów i opinii biegłych przez sąd odwoławczy; wymogi prawidłowej oceny dowodów i sporządzania uzasadnienia wyroku przez sąd odwoławczy.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyfiki polskiego postępowania karnego.

Zagadnienia prawne (3)

Czy sąd odwoławczy, rozpoznając środek odwoławczy wniesiony wyłącznie na korzyść oskarżonego, może dokonywać ustaleń faktycznych, które pogarszają jego sytuację procesową, w szczególności poprzez pominięcie opinii biegłego, która mogłaby wpłynąć na ocenę dowodów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd odwoławczy nie może pogorszyć sytuacji procesowej oskarżonego w wyniku rozpoznania środka odwoławczego wniesionego na jego korzyść, co obejmuje także dokonywanie niekorzystnych ustaleń faktycznych. Pominięcie opinii biegłego, która nie pogarsza sytuacji prawnej oskarżonego, stanowi rażące naruszenie zakazu reformationis in peius.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że zakaz reformationis in peius (art. 434 § 1 k.p.k.) ogranicza możliwość pogorszenia sytuacji procesowej oskarżonego po rozpoznaniu środka odwoławczego wniesionego na jego korzyść. Sąd Apelacyjny błędnie zinterpretował ten zakaz, uchylając się od oceny opinii biegłej, która mogła mieć kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, zasłaniając się rzekomym naruszeniem tego zakazu. W rzeczywistości, ocena tej opinii nie pogarszała sytuacji oskarżonego, a jej pominięcie stanowiło rażące naruszenie przepisów prawa procesowego.

Czy sąd odwoławczy, uniewinniając oskarżonego w wyniku rozpoznania apelacji obrońcy, prawidłowo ocenił całokształt materiału dowodowego i sporządził uzasadnienie zgodne z wymogami prawa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd odwoławczy nie spełnił wymogów prawidłowej oceny dowodów i sporządzenia uzasadnienia, co doprowadziło do rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Apelacyjny nie dokonał kompleksowej oceny dowodów w zgodzie z zasadami doświadczenia życiowego i logiki, a jego uzasadnienie było wadliwe. Sąd odwoławczy nie wykazał, że zgromadzony materiał dowodowy prowadzi do jednoznacznego wniosku o uniewinnieniu, ograniczając się do krytyki oceny sądu pierwszej instancji i nie dokonując własnych, rzetelnie umotywowanych ustaleń. W szczególności, Sąd Apelacyjny nieprawidłowo ocenił zeznania świadków, stan majątkowy pokrzywdzonego oraz prawdopodobieństwo jego zachowań.

Jak należy interpretować pojęcie 'podrobienia' dokumentu w kontekście naniesienia treści na podpisany in blanco arkusz papieru?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Naniesienie treści o znaczeniu prawnym na podpisany in blanco arkusz papieru, niezgodnie z wolą i intencją składającego podpis, stanowi podrobienie dokumentu w rozumieniu art. 270 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że dokumentem podrobionym jest również taki, na którym jedynym autentycznym elementem jest podpis, a treść została wytworzona przez sprawcę niezgodnie z intencjami osoby podpisującej. Dotyczy to sytuacji, gdy na podpisanej in blanco karcie naniesiono treść o znaczeniu prawnym, stwarzając pozory pochodzenia dokumentu od określonego wystawcy.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie wyroku i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
oskarżycielka posiłkowa

Strony

NazwaTypRola
B. K.osoba_fizycznaoskarżony
A. B.osoba_fizycznaoskarżycielka posiłkowa
R. K.osoba_fizycznapokrzywdzony

Przepisy (19)

Główne

k.k. art. 286 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie w błąd.

k.k. art. 270 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy podrobienia lub przerobienia dokumentu w celu użycia za autentyczny lub użycia takiego dokumentu jako autentycznego.

k.p.k. art. 434 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy zakazu reformationis in peius (orzekania na niekorzyść oskarżonego po wniesieniu środka odwoławczego na jego korzyść).

Pomocnicze

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

Dotyczy zbiegu przepisów, gdy jeden czyn wyczerpuje znamiona więcej niż jednego typu przestępstwa.

k.p.k. art. 5 § § 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy zasady domniemania niewinności i rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego.

k.p.k. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy odczytania zeznań świadków złożonych w postępowaniu przygotowawczym.

k.p.k. art. 167 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy przeprowadzania dowodów przez sąd.

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy względnych przyczyn odwoławczych, w tym rażącej obrazy przepisów postępowania.

k.p.k. art. 457 § § 2 i 3

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy wymogów uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego.

k.p.k. art. 424 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy wymogów uzasadnienia wyroku.

k.p.k. art. 458

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy stosowania przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji w postępowaniu odwoławczym.

k.p.k. art. 437 § § 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy zakresu rozpoznania środka odwoławczego.

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy zasady obiektywizmu.

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy uwzględnienia całokształtu materiału dowodowego.

k.p.k. art. 537

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy zwrotu opłaty od kasacji.

k.p.k. art. 535 § § 1 i 3

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy posiedzenia w przedmiocie kasacji.

k.p.k. art. 527 § § 4

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy zwrotu opłaty od kasacji.

u.o.s.k. art. 2 § ust. 1 pkt 4

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Dotyczy opłat w sprawach karnych.

u.o.s.k. art. 3 § ust. 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Dotyczy opłat w sprawach karnych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd Apelacyjny rażąco naruszył zakaz reformationis in peius, uchylając się od oceny opinii biegłej. • Sąd Apelacyjny dokonał dowolnej i wybiórczej oceny dowodów, naruszając zasady doświadczenia życiowego i logiki. • Uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego było wadliwe i nie spełniało wymogów formalnych. • Sąd Apelacyjny błędnie zinterpretował i zastosował przepisy dotyczące postępowania dowodowego.

Odrzucone argumenty

Kasacja obrońcy oskarżonego była oczywiście bezzasadna. • Prokurator wniósł o oddalenie kasacji.

Godne uwagi sformułowania

rażące naruszenie dyspozycji art. 434 § 1 k.p.k. • nieuprawnione było zdewaluowanie oceny dokonanej przez Sąd I instancji • zasady doświadczenia życiowego nie dają podstaw do zakwestionowania • nie można przedstawionej przez oskarżonego wersji wykluczyć, bezzasadnie odwołując się do zasady wyrażonej w art. 5 § 2 k.p.k.

Skład orzekający

Marek Pietruszyński

przewodniczący-sprawozdawca

Andrzej Ryński

członek

Barbara Skoczkowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja zakazu reformationis in peius w kontekście oceny dowodów i opinii biegłych przez sąd odwoławczy; wymogi prawidłowej oceny dowodów i sporządzania uzasadnienia wyroku przez sąd odwoławczy."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki polskiego postępowania karnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy kluczowych zasad postępowania karnego, takich jak zakaz reformationis in peius i ocena dowodów, a Sąd Najwyższy szczegółowo analizuje błędy Sądu Apelacyjnego, co jest cenne dla praktyków prawa.

Sąd Najwyższy demaskuje błędy Sądu Apelacyjnego: Jak nie wolno sądzić w sprawach karnych?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Cytowane w odpowiedziach

Ta sprawa stanowi część linii orzeczniczej omawianej w naszych syntezach.

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst