V KK 76/13

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w J. z dnia 19 listopada 2010 r., który stwierdził odpowiedzialność podmiotu zbiorowego „T.” Sp. z o.o. w likwidacji za czyn zabroniony z art. 77 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i art. 9 § 3 k.k.s., popełniony przez prezesa zarządu T. W. poprzez niezapłacenie podatku dochodowego od pracowników w łącznej kwocie 94.044,00 zł. Sąd Rejonowy wymierzył spółce karę pieniężną w wysokości 1 000 zł oraz orzekł przepadek korzyści majątkowej w kwocie 14.599,58 zł. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 5 ustawy z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary, wskazując, że przepis ten w ówczesnym brzmieniu nie mógł stanowić podstawy odpowiedzialności podmiotu zbiorowego za czyn popełniony przez prezesa zarządu działającego w ramach swoich uprawnień. Sąd Najwyższy przychylił się do tego stanowiska, podkreślając, że odpowiedzialność podmiotu zbiorowego ma charakter wtórny i wymaga stwierdzenia winy podmiotu. Wskazał, że zgodnie z art. 5 ustawy w brzmieniu obowiązującym w dacie wyroku, zawinienie podmiotu zbiorowego odnosiło się do braku należytej staranności w wyborze lub nadzorze nad osobami wymienionymi w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy, a nie nad osobami zarządzającymi (art. 3 ust. 1). Sąd Najwyższy powołał się na utrwaloną linię orzeczniczą własną oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego, które potwierdzały taką interpretację. Zaznaczył, że nowelizacja ustawy z 2011 r. zmieniła ten stan prawny, ale nie może działać wstecz ze względu na art. 42 ust. 1 Konstytucji. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający