V KK 51/21

SN
Sygn. akt V KK 51/21
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 lutego 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Kazimierz Klugiewicz
‎
SSN Andrzej Tomczyk
Protokolant Agnieszka Murzynowska
sprawy
M. K.
skazanego wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Ś.
z dnia 4 czerwca 2018 r., sygn. akt II K (…),
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,
w dniu 18 lutego 2021r. kasacji od tego wyroku wniesionej przez Prokuratora Generalnego
orzekł:
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi
Rejonowemu w Ś. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Ś. objął wyrokiem łącznym z dnia 4 czerwca 2018r., sygn. akt II K
(…)
, wymierzone prawomocnie M. K. kary orzeczone wyrokami:
1.
Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 21 marca 2017 r., sygn. akt II K
(…)
, za czyn z art. 209 § 1 k.k., na karę  roku i 3 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej, pracy na cel społeczny w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym,
2.
Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 28 marca 2017 r., sygn. akt II K
(…)
, za czyn z art. 279 § 1 k.k. i inne, na karę łączną  roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności,
3.
wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II K
(…)
, na karę łączną 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności;
4.
Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 22 grudnia 2017 r., sygn. akt II K
(…)
, za czyn z art. 275 § 1 k.k. i inne, na karę  roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności -
na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k., art. 87 § 1 k.k. oraz art. 91 § 2 k.k.
i wymierzył jemu karę łączną 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności a pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w tych wyrokach pozostawił do odrębnego wykonania.
Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w pierwszej instancji w dniu 12 czerwca 2018 r. (k. 29).
Kasację od tego wyroku wywiódł Prokurator Generalny zaskarżając go w całości na korzyść M. K., zarzucając:
„ rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów art. 366 § 1 k.p.k., art. 410 k.p.k. oraz art. 413 § 1 pkt 4 i 5 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k., polegające na zaniechaniu wyjaśnienia i uwzględnienia całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, dotyczących treści wyroków jednostkowych podlegających połączeniu oraz zaniechaniu prawidłowego przytoczenia ich treści w części wstępnej wyroku łącznego, skutkiem czego doszło - z rażącą i mającą istotny wpływ na treść orzeczenia obrazą art. 85 § 1 i 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 24 czerwca 2020 r. - do objęcia
ww.
wyrokiem łącznym kary łącznej pozbawienia wolności, orzeczonej wobec M. K. wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 28 marca 2017 r., sygn. akt II K
(…)
oraz kary łącznej orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II K
(…)
, podczas gdy wskazany wyrok łączny z dnia 20 czerwca 2017 r., o sygn. akt II
(…)
, obejmował m.in. karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem o sygn. akt II K
(…)
”.
W konkluzji  wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ś.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja jest oczywiście zasadna.
W postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, z mocy art. 574 k.p.k., zastosowanie znajduje przepis art. 410 k.p.k. nakazujący, aby podstawę wyroku stanowiły wszystkie okoliczności ujawnione w toku rozprawy głównej. Tymczasem Sąd meriti procedując w sprawie niniejszej, dysponując pełnym i ujawnionym na rozprawie materiałem dowodowym, nie wykazał należytej staranności w zweryfikowaniu treści wyroków
jednostkowych mających podlegać łączeniu. Wydając bowiem wyrok łączny, za podstawę obliczenia granic w jakich może wymierzyć skazanemu M. K. karę łączną (mogła ona być wymierzona, zgodnie art. 86 § 1 k.k.,  w granicach - od najwyższej z kar wymierzonych temu skazanemu za poszczególne przestępstwa do ich sumy), objął nim m. innymi  karę łączną, orzeczoną w wyroku
Sądu Rejonowego w Ś.
z dnia 28 marca 2017r., sygn. akt II K
(…)
, oraz karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym tego Sądu z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt IIK
(…)
, nie dostrzegając, że ta ostatnia kara łączna obejmowała już tę pierwszą karę łączną tj.  karę  orzeczoną wyrokiem wydanym w sprawie o sygn. akt II K
(…)
. Bez wątpienia takie postąpienie skutkowało wadliwym, niekorzystnym dla skazanego, ustaleniem granic w jakich powinna mieścić się kara łączna.
Jak już wskazano, zgodnie z art. 86 § 1 k.k., sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy. W przypadku skazanego M. K. najwyższą z kar podlegających łączeniu pozostaje kara 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczona wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 20 czerwca 2017 r. o sygn. II K
(…)
obejmująca karę roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem 28 marca 2017 r. o sygn. II K
(…)
. Dlatego ta ostatnia kara nie mogła być uwzględniona przy obliczaniu  górnej granicy kary łącznej jaka możliwa była do wymierzenia temu skazanemu. Prawidłowo obliczona suma kar wymierzonych skazanemu K. a podlegających łączeniu wynosiła 4 lata i 15 dni pozbawienia wolności. Zatem niedopuszczalne było wymierzenie mu w zaskarżonym wyroku łącznym  kary łącznej 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
W tych  okolicznościach zasadniczy zarzut kasacyjny jest trafny a zaistniała sytuacja skutkuje niekorzystnym dla skazanego rozstrzygnięciem a więc miała oczywisty wpływ na treść zaskarżonego wyroku. To musiało spowodować uwzględnienie kasacji i uchylenie tego wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sadowi Rejonowemu w Ś.
Skądinąd w kasacji słusznie także wskazano, że zaskarżony wyrok łączny Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 4 czerwca 2018 r, sygn. akt II K
(…)
, nie zawiera wszystkich elementów wyroku łącznego wyszczególnionych w treści art. 413 k.p.k., a niewątpliwie prawidłowe skonstruowanie części wstępnej wyroku łącznego pozwoliłoby uniknąć błędu polegającego na bezpodstawnym objęciu węzłem kary łącznej m.in. kary pozbawienia wolności orzeczonej na mocy wyroku z dnia 28 marca 2017r., sygn. akt II K
(…)
.
W tych warunkach Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.