V KK 442/23

SN
V KK 442/23
POSTANOWIENIE
Dnia 29 listopada 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Włodzimierz Wróbel
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 29 listopada 2023 r.,
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
sprawy
P.O.,
skazanego z art. 231 § 2 k.k. i in.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku
z dnia 22 marca 2023 r., sygn. akt V Ka 1133/22,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Tczewie
z dnia 24 marca 2022 r, sygn. akt II K 501/21,
p o s t a n a w i a:
1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
WZ
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 24 marca 2022 r. (sygn. akt II K 501/22) P. O. został uznany winnym ciągu przestępstw z art. 231 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 22 marca 2023 r. (sygn. akt V Ka 1133/22).
Od powyższego orzeczenia kasację wniósł obrońca skazanego, zarzucając wyrokowi
„rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie:
1.
art. 433 § 2 w zw. z art. 410 k.p.k. polegające na uchybieniu prawidłowej kontroli odwoławczej poprzez nierozważenie zarzutów odwoławczych podnoszących dokonanie ustaleń faktycznych przez Sąd I instancji na podstawie niekompletnego materiału dowodowego
2.
art. 41 k.p.k. w zw. z art. art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez wydanie wyroku przez Sąd I instancji, który ze względu na sposób wyłonienia nie spełniał warunku niezależności i bezstronności, co winno podlegać zakwalifikowaniu jako bezwzględna przyczyna uchylenia orzeczenia określona w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.. Wyrok wydała Sędzia X.Y., powołana na stanowisko sędziowskie uchwałą neoKRS nr […] z dnia 27 kwietnia 2021 r.”
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego Wyroku Sadu Okręgowego w całości oraz Wyroku Sądu Rejonowego w Tczewie i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu innemu niż Sąd Rejonowy w Tczewie, do ponownego rozpoznania.
Prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym.
Zarzut nr 1 nie mógł stanowić podstawy kasacji w niniejszej sprawie, gdyż kara wymierzona skazanemu to kara pobawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Zarzut 2 także nie okazał się zasadny. Analiza akt sprawy nie pozwala na wysnucie wniosku, jakoby zachodziła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r. (I KZP 2/22, OSNK 2022, nr 6, poz. 22) brak podstaw do przyjęcia a priori, że każdy sędzia sądu powszechnego, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r., nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Oznacza to, że należy wykazać in concreto, że z uwagi na dające się zidentyfikować okoliczności związane z powołaniem danego sędziego do sądu, istnieją tego rodzaju wątpliwości, iż sąd w składzie którego zasiada taki sędzia jest sądem nienależycie obsadzonym. Jak wynika z akt, kwestia powołania sędziego orzekającego w sprawie nie wskazuje na zaistnienia takich wad, które powodowałyby konieczność uznania, że w istocie w tej konkretnej sprawie zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza opisana w art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k. Kasacja w tym przedmiocie nie zawiera, poza sygnalizacją – żadnych argumentów, które mogłyby stać się podstawą analizy Sądu Najwyższego.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.
[PGW]
[ał]