Orzeczenie · 2005-01-07

V KK 390/04

Sąd
Sąd Najwyższy – Izba Karna
Miejsce
Warszawa
Data
2005-01-07
SNKarneprawo karne materialneŚrednianajwyższy
kasacjakara pozbawienia wolnościwarunkowe zawieszenie karyobraza prawa materialnegoniewspółmierność karyniedopuszczalność kasacjiSąd Najwyższy

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego I. G. od wyroku Sądu Okręgowego w J. z dnia 30 lipca 2004 r. Kasacja zarzucała rażącą obrazę prawa materialnego, a konkretnie art. 69 § 1 i 2 Kodeksu karnego, polegającą na wymierzeniu kary 2 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, mimo że postawa skazanego po popełnieniu przestępstwa przemawiała za uznaniem, że warunkowe zawieszenie byłoby wystarczające. Sąd Najwyższy stwierdził, że taki zarzut jest niedopuszczalny z mocy ustawy, ponieważ nie podnosi uchybień z art. 439 § 1 kpk, a jedynie kwestionuje współmierność kary. Sąd Najwyższy podkreślił, że sytuacja, w której sąd nie korzysta z możliwości warunkowego zawieszenia kary, nie stanowi podstawy do skutecznego zarzutu obrazy przepisów prawa materialnego określających przesłanki takiego zawieszenia. W związku z tym, że kasacja została wadliwie przyjęta przez Sąd Okręgowy, Sąd Najwyższy na podstawie art. 430 § 1 kpk pozostawił ją bez rozpoznania, a kosztami postępowania kasacyjnego obciążył Skarb Państwa.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Niedopuszczalność kasacji z powodu pozornego zarzutu obrazy prawa materialnego, który w rzeczywistości kwestionuje niewspółmierność kary.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu kasacyjnym.

Zagadnienia prawne (1)

Czy zarzut rażącej obrazy prawa materialnego, polegający na braku warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności, jest dopuszczalny w kasacji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, taki zarzut jest niedopuszczalny z mocy ustawy, ponieważ stanowi próbę kwestionowania niewspółmierności kary, co jest wyłączone z podstaw kasacyjnych.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że zarzut obrazy prawa materialnego w kontekście braku warunkowego zawieszenia kary jest pozorny i ma na celu obejście ustawowego zakazu wnoszenia kasacji z powodu niewspółmierności kary. Powszechnie przyjmuje się, że brak skorzystania z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia kary nie stanowi podstawy do skutecznego zarzutu obrazy przepisów materialnych.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Kasację pozostawić bez rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
I. G.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (6)

Główne

k.k. art. 178a § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 69 § § 1 i 2

Kodeks karny

Sąd Najwyższy uznał, że zarzut obrazy tych przepisów w kontekście braku warunkowego zawieszenia kary jest niedopuszczalny w kasacji, gdyż stanowi próbę kwestionowania niewspółmierności kary.

Pomocnicze

kpk art. 430 § § 1

Kodeks postępowania karnego

kpk art. 518

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 439 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 523 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kasacja nie podnosi zarzutu uchybień z art. 439 § 1 kpk. • Zarzut obrazy prawa materialnego jest pozorny i dotyczy niewspółmierności kary, co jest niedopuszczalne w kasacji. • Sytuacja, w której sąd nie stosuje warunkowego zawieszenia kary, nie stanowi podstawy do zarzutu obrazy przepisów materialnych.

Godne uwagi sformułowania

kasację pozostawić bez rozpoznania • kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy • pozorny zarzut obrazy prawa materialnego • cel jedynie ominięcie wynikającego z treści art. 523 § 1 k.p.k. ograniczenia możliwości występowania z kasacją przez stronę, polegającego na niemożności wniesienia kasacji wyłącznie z powodu niewspółmierności kary.

Skład orzekający

Andrzej Siuchniński

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Niedopuszczalność kasacji z powodu pozornego zarzutu obrazy prawa materialnego, który w rzeczywistości kwestionuje niewspółmierność kary."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu kasacyjnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia istotne ograniczenia w zakresie wnoszenia kasacji w sprawach karnych, co jest kluczowe dla praktyków prawa karnego.

Kiedy kasacja jest skazana na porażkę? Sąd Najwyższy wyjaśnia pułapki formalne.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn.akt V KK 390 /04 
 
 
 
 
      P o s t a n o w i e n i e 
 
 
 
 
 
 
 
 
             Dnia 7 stycznia 2005r 
 
Sąd Najwyższy – Izba Karna w Warszawie 
na posiedzeniu w składzie następującym: 
 
 
 
Przewodniczący:   SSN Andrzej Siuchniński ( sprawozdawca ) 
 
w sprawie I. G. skazanego z art. 178a § 2  kk  
w związku z kasacją obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w J.   z 
dnia 30 lipca 2004r. sygn. VI Ka …/04   
 
 - na podstawie art. 430 § 1 kpk w zw. z art  518 kpk   
 
                                   postanowił : 
 
           kasację  pozostawić bez rozpoznania; kosztami postępowania 
związanymi z postępowaniem kasacyjnym obciążyć Skarb Państwa. 
 
                                     U z a s a d n i e n i e 
 
Kasacja obrońcy skazanego G. od wyroku Sądu Okręgowego w J.   z dnia 30 
lipca 2004r. jest niedopuszczalna z mocy ustawy, co uszło uwadze Sądu 
Okręgowego w J. przyjmującego ją zarządzeniem z dnia 12 października 2004r. 
Kasacja ta nie podnosi  zarzutu uchybień z art. 439 § 1 kpk.   
Podnosi jedynie zarzut rażącej obrazy prawa materialnego / art. 69 § 1 i 2 k.k. / 
mającej polegać na wymierzeniu skazanemu G. kary 2 miesięcy pozbawienia 
wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania mimo że jego postawa „ 
po popełnieniu przestępstwa przemawia za uznaniem, że wymierzenie kary z 

warunkowym zwieszeniem jej wykonania byłoby wystarczające dla osiągnięcia 
celów kary ” 
Taka „ kwalifikacja „ zarzucanego uchybienia  jest  tak oczywiście nietrafna, że, 
bez wątpienia, ma na celu jedynie ominięcie wynikającego z treści art. 523 § 1  
k.p.k. ograniczenia  możliwości występowania z kasacją przez stronę, 
polegającego na niemożności wniesienia kasacji wyłącznie z powodu 
niewspółmierności kary. Oczywistym jest bowiem, że  stawiany w kasacji zarzut 
jest zarzutem niewspółmierności orzeczonej kary, 
skoro – jak powszechnie w orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się 
 sytuacja w której sąd, mając jedynie możliwość warunkowego zawieszenia 
wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, z dobrodziejstwa tego nie 
korzysta, nie stwarza podstaw do skutecznego stawiania zarzutu obrazy 
przepisów prawa materialnego określających przesłanki warunkowego 
zawieszenia wykonania tej kary.   
W tych warunkach,  kasacja wniesiona na  korzyść I. G. 
jako dla pozoru tylko podnosząca zarzut obrazy prawa materialnego, jest 
niedopuszczalna z mocy ustawy, a że  została wadliwie przyjęta przez Sąd 
Okręgowy w J.,   na podstawie art. 430 § 1 kpk należało pozostawić ją bez 
rozpoznania. 
Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.