V KK 361/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację prokuratora od wyroku Sądu Apelacyjnego, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w P. uniewinniający H. S. od zarzutów dotyczących zanieczyszczenia środowiska i nieodpowiedniego postępowania z odpadami zwierzęcymi. Prokurator zarzucił Sądowi Okręgowemu m.in. obrazę art. 5 § 2 k.p.k. (zasada in dubio pro reo) i błędne ustalenia faktyczne, a Sądowi Apelacyjnemu nierzetelną kontrolę instancyjną tych zarzutów. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, stwierdzając, że Sąd Apelacyjny rażąco naruszył przepisy postępowania (art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.), nie odnosząc się należycie do zarzutów apelacji prokuratora, w szczególności dotyczących obrazy art. 5 § 2 k.p.k. i sposobu zastosowania zasady in dubio pro reo przez Sąd Okręgowy. Sąd Najwyższy podkreślił, że Sąd Okręgowy nie rozważył w sposób wystarczający zebranego materiału dowodowego, w tym opinii biegłych, i pochopnie zastosował zasadę in dubio pro reo, uchylając się od kategorycznego rozstrzygnięcia. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej uniewinnienia i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w P. do ponownego rozpoznania, nakazując uwzględnienie wniosków i spostrzeżeń Sądu Najwyższego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja zasady in dubio pro reo, obowiązki sądu odwoławczego w zakresie kontroli instancyjnej, odpowiedzialność za zanieczyszczenie środowiska.
Dotyczy specyfiki polskiego prawa karnego procesowego i materialnego w zakresie ochrony środowiska.
Zagadnienia prawne (4)
Czy Sąd Apelacyjny prawidłowo przeprowadził kontrolę instancyjną zarzutów prokuratora dotyczących obrazy art. 5 § 2 k.p.k. i błędnego zastosowania zasady in dubio pro reo przez Sąd Okręgowy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Apelacyjny rażąco naruszył przepisy postępowania, nie odnosząc się należycie do zarzutów apelacji prokuratora.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Apelacyjny nie przeprowadził wnikliwej kontroli zarzutów dotyczących zastosowania zasady in dubio pro reo przez Sąd Okręgowy, co stanowiło rażące naruszenie przepisów postępowania.
Czy Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował zasadę in dubio pro reo, uniewinniając oskarżonego od zarzutów zanieczyszczenia środowiska z powodu braku możliwości ustalenia ilości odpadów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Okręgowy pochopnie zastosował zasadę in dubio pro reo, nie rozważając w sposób wystarczający zebranego materiału dowodowego i opinii biegłych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że Sąd Okręgowy uchylił się od kategorycznego rozstrzygnięcia, nie analizując wnikliwie dowodów i opinii biegłych, a jedynie powierzchownie zastosował zasadę in dubio pro reo, co było nieuprawnione.
Czy ilość odpadów zwierzęcych jest kluczowa dla przypisania odpowiedzialności karnej za zanieczyszczenie środowiska na podstawie art. 182 k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 12 lipca 2007 r.)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kluczowa jest możliwość spowodowania zagrożenia dla życia lub zdrowia wielu osób lub zniszczenia w świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach, a nie tylko ścisłe wyliczenie masy odpadów.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że wykładnia językowa i ratio legis art. 182 k.k. wskazują, że istotna jest ilość lub postać substancji, która może spowodować określone skutki, a niekoniecznie precyzyjne wyliczenie jej masy.
Czy Sąd Okręgowy uzasadnił wystarczająco uniewinnienie od zarzutu z art. 183 k.k. (nieodpowiednie postępowanie z odpadami), dla którego ilość odpadów nie jest istotna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Okręgowy nie wyjaśnił powodów uniewinnienia od tego zarzutu, mimo że ustalił bezprawne składowanie i zakopanie odpadów.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Okręgowy nie rozważył zarzutu z art. 183 k.k. w sposób należyty, co stanowiło istotne uchybienie.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| H. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator | organ_państwowy | skarżący |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | oskarżyciel posiłkowy |
Przepisy (26)
Główne
k.k. art. 183 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 182 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 18 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 424 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 193 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 434 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 436
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 518
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 454 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Konstytucja RP art. 74
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
k.k. art. 229 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 225 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 224 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 191 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 189 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 294 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 297 § § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Apelacyjny nie przeprowadził należytej kontroli instancyjnej zarzutów apelacji prokuratora. • Sąd Okręgowy pochopnie zastosował zasadę in dubio pro reo, nie analizując wystarczająco materiału dowodowego. • Ilość odpadów nie jest jedynym kryterium odpowiedzialności za zanieczyszczenie środowiska. • Sąd Okręgowy nie uzasadnił wystarczająco uniewinnienia od zarzutu z art. 183 k.k.
Godne uwagi sformułowania
rażące naruszenie prawa • nierzetelne przeprowadzenie kontroli instancyjnej • zasada in dubio pro reo • nie sposób było jednoznacznie ustalić • uchylił się od stanowczego rozstrzygnięcia
Skład orzekający
Henryk Gradzik
przewodniczący
Małgorzata Gierszon
sprawozdawca
Dorota Rysińska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady in dubio pro reo, obowiązki sądu odwoławczego w zakresie kontroli instancyjnej, odpowiedzialność za zanieczyszczenie środowiska."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki polskiego prawa karnego procesowego i materialnego w zakresie ochrony środowiska.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy odpowiedzialności za zanieczyszczenie środowiska i pokazuje, jak ważne jest prawidłowe stosowanie zasad procesowych, takich jak in dubio pro reo, oraz jak istotna jest rzetelna kontrola instancyjna.
“Sąd Najwyższy przypomina: zasada 'in dubio pro reo' nie zwalnia od analizy dowodów!”
Sektor
ochrona środowiska
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.