V KK 354/26

V KK 354/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 22 września 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Tomasz Artymiuk 
  
w sprawie J.M.  
skazanej z art. 228 § 3 k.k. w zb. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i in.,  
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu  
w dniu 22 września 2026 r.  
wniosku obrońcy skazanej o wstrzymanie wykonania  
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku  
z dnia 15 stycznia 2026 r., sygn. akt V Ka 1966/25,  
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku 
z dnia 21 lutego 2024, sygn. akt II K 16/21,  
na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k.  
  
p o s t a n o w i ł  
wstrzymać wykonanie wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z 
dnia 15 stycznia 2026 r., sygn. akt V Ka 1966/25 oraz wyroku 
Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 21 lutego 
2024 r., sygn. akt II K 16/21, do czasu rozpoznania kasacji.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
Obrońca skazanej J.M. wniósł kasację od prawomocnego wyroku Sądu 
Okręgowego w Gdańsku z dnia 15 stycznia 2026 r., sygn. akt V Ka 1966/25, 
zmieniającego wyroku Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 21 
lutego 2024 r., sygn. akt II K 16/21, którym to orzeczeniem ostatecznie wymierzono 
wyżej wymienionej za czyny z art. 228 § 3 k.k. w zb. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 

V KK 354/26              
2 
 
 
11 § 2 k.k. i in. karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (zmiana orzeczenia 
Sądu I instancji w tym zakresie) oraz grzywnę w wysokości pięćset dziesięć stawek 
dziennych przy przyjęciu, że jedna jej stawka równoważna jest kwocie 70 złotych. 
Jednocześnie Sąd pierwszej instancji orzekł wobec skazanej J.M. zakaz 
wykonywania zawodu lekarza na okres dziesięciu lat, przepadek korzyści 
majątkowej oraz obciążył J.M. kosztami postępowania.  
Wraz z nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia do Sądu Najwyższego został 
skierowany również wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku do 
czasu rozpoznania kasacji.  
Uzasadniając wniosek obrońca skazanego argumentował, że w realiach 
niniejszej sprawy zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek przemawiający za 
zastosowaniem tej instytucji. Wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji mogłoby 
bowiem spowodować po stronie J.M. skutki nadmiernie dolegliwe, trudne do 
odwrócenia, a potencjalnie nieodwracalne w sferze jej zdrowia. Oskarżona jest 
osobą w bardzo podeszłym wieku i znajduje się obecnie w ciężkim, 
udokumentowanym 
stanie 
zdrowia 
(zaawansowana 
osteoporoza 
z 
wielopoziomowymi złamaniami kręgów, co znacznie utrudnia jej poruszanie się 
wymagając leczenia specjalistycznego). Ponadto poddana została diagnostyce 
onkologicznej. Wskazane okoliczności zostały dostrzeżone w postępowaniu 
wykonawczym, co nie czyni jednak wniosku opartego na art. 532 § 1 k.p.k. 
zbędnym ani przedwczesnym. Czasowe wstrzymanie wykonania kary w tym 
postępowaniu, jak wskazywał dalej obrońca udzielone zostało wyłącznie do czasu 
rozpoznania wniosku o odroczenie wykonania kary, a więc jego dalszy byt zależy 
od rozstrzygnięcia sądu wykonawczego. Nie zabezpiecza ono sytuacji J.M. w 
perspektywie postępowania kasacyjnego, którego przedmiotem jest kontrola 
prawomocnego wyroku przez Sąd Najwyższy. W razie zaś oddalenia wniosku o 
odroczenie wykonania kary, uchylenia wstrzymania albo uprawomocnienia się 
niekorzystnego rozstrzygnięcia wykonawczego, J.M. mogłaby zostać skierowana 
do zakładu karnego jeszcze przed rozpoznaniem kasacji przez Sąd Najwyższy. 
Oznaczałoby to, że ochrona wynikająca z postanowienia sądu wykonawczego ma 
charakter warunkowy i krótkotrwały, a nie zabezpiecza celu, któremu służy art. 532 
§ 1 k.p.k. 

V KK 354/26              
3 
 
 
W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście 
bezzasadnej.  
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Wniosek obrońcy skazanego zasługiwał na uwzględnienie.  
Jak wynika z utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego uwzględnienie 
wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia zaskarżonego kasacją może 
nastąpić wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okoliczności, do których 
należy po pierwsze – istnienie realnej szansy na uwzględnienie kasacji, a po drugie 
– wykazanie przez wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby 
wywołać dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki (por. np. 
postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 7 września 1998 r., II KKN 262/98; 17 
sierpnia 2004 r., V KK 229/04; 8 września 2004 r., V KK 214/04; 30 stycznia 2014 r., 
II KK 356/13; 21 stycznia 2021 r., V KK 536/20). 
Wprawdzie autor wniosku nie pokusił się o wykazanie pierwszej z 
wymienionych 
wyżej 
przesłanek 
wstrzymania 
wykonania 
orzeczenia, 
tj. 
uzasadnienia znacznego prawdopodobieństwa skuteczności tego nadzwyczajnego 
środka zaskarżenia, a skupił się na okolicznościach, które mają znaczenie 
wyłącznie z punktu widzenia postępowania wykonawczego nie zaś zastosowania 
instytucji uregulowanej w art. 532 § 1 k.p.k., jednak konkluzja wskazująca na 
możliwość wykonania kary przed rozpoznaniem kasacji w świetle wstępnej analizy 
podniesionych zarzutów, w sytuacji, gdy co najmniej części z nich nie można 
odmówić wagi, jest ze wszech miar trafna.       
Ta wstępnie analiza wniesionego na korzyść skazanej nadzwyczajnego 
środka zaskarżenia pozwala zdaniem Sądu Najwyższego na stwierdzenie, że w 
niniejszej 
sprawie 
istnieje 
dostatecznie 
wysokie 
prawdopodobieństwo 
uwzględnienia kasacji obrońcy skazanej., w szczególności w kontekście zarzutów 
dotyczących jakości kontroli odwoławczej.  
Ostatecznej oceny w tym względzie, dokona wprawdzie sąd kasacyjny na 
rozprawie, oczywiste jest jednak, że w sytuacji prawdopodobieństwa uwzględnienia 
kasacji, rozpoczęcie wykonywania wobec J.M. wymierzonej jej kary, może 
skutkować negatywnymi dla niej konsekwencjami, których ponieść nie powinna.  

V KK 354/26              
4 
 
 
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w części 
dyspozytywnej postanowienia. 
[WB] 
[a.ł]