V KK 347/16

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanej A.P. od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt II K …/15. Sąd Rejonowy uznał A.P. za winną szeregu przestępstw, w tym oszustw (art. 286 § 1 k.k.), próby oszustwa (art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k.), fałszerstwa dokumentów (art. 270 § 1 k.k.), użycia dokumentu jako autentycznego (art. 275 § 1 k.k.) oraz podszywania się pod inną osobę (art. 190a § 2 k.k.), a także czynów z art. 297 § 1 k.k. i art. 12 k.k. Wymierzył jej karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, warunkowo zawieszoną na okres 3 lat próby, zobowiązał do naprawienia szkody na rzecz wielu banków i firm telekomunikacyjnych oraz orzekł nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego K. P. Kasacja zarzuciła rażące naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, w tym art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k. Skarżący wskazał na wątpliwości co do popełnienia czynu z art. 190a § 2 k.k., brak wniosku o ściganie dla tego czynu, wadliwy wymiar kary łącznej oraz nieprawidłowe orzeczenie o obowiązku naprawienia szkody. Sąd Najwyższy uznał zarzuty kasacji za zasadne. Stwierdził, że brak wniosku o ściganie dla czynu z art. 190a § 2 k.k. stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia (art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.). Podkreślił, że skazanie w trybie art. 335 § 1 k.p.k. wymaga, aby okoliczności popełnienia przestępstwa nie budziły wątpliwości, co w przypadku czynu z art. 190a § 2 k.k. nie miało miejsca, gdyż wymaga on zamiaru bezpośredniego wyrządzenia szkody osobie pokrzywdzonej, a oskarżona działała głównie dla własnej korzyści, nie znając osobiście pokrzywdzonej. Sąd Najwyższy zwrócił również uwagę na błędy w wymiarze kary łącznej (art. 86 § 1 k.k.) oraz wadliwe orzeczenie o obowiązku naprawienia szkody, w tym na rzecz podmiotów, które szkody nie poniosły (np. BNP Paribas Bank, Sygma Banque SA) lub w nieprawidłowej wysokości. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w odniesieniu do A.P. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W., wskazując na konieczność szczegółowej kontroli wniosku o skazanie bez rozprawy przez sąd pierwszej instancji.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający