V KK 332/26

V KK 332/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 7 października 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek 
  
w sprawie O.R.,  
skazanego za czyn z art. 177 § 2 k.k. i in.,  
po rozpoznaniu w Izbie Karnej,  
na posiedzeniu w dniu 7 października 2026 r.,  
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją  
wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu  
z dnia 16 kwietnia 2026 r., IV Ka 182/25,  
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ostrzeszowie  
z dnia 28 stycznia 2025 r., II K 149/24,  
  
p o s t a n o w i ł  
                       wniosku nie uwzględnić.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
Na skutek kasacji obrońcy skazanego O.R. od wyroku Sądu Okręgowego w 
Kaliszu z dnia 16 kwietnia 2026 r., IV Ka 182/25, utrzymującego w mocy wyrok 
Sądu Rejonowego w Ostrzeszowie z dnia 28 stycznia 2025 r., II K 149/24, przed 
Sądem Najwyższym zawisła sprawa tego skazanego. Został on uznany za winnego 
czynu z art. 177 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 2 lat i 4 miesięcy 
pozbawienia wolności oraz czynu z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o 
przeciwdziałaniu narkonamii, za który wymierzono mu karę 3 miesięcy pozbawienia 
wolności, zaś jako karę łączną – 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności. 

V KK 332/26              
2 
 
 
W kasacji został zawarty także wniosek o wstrzymanie wykonania 
zaskarżonego nią wyroku. Wniosek ten nie został szerzej uzasadniony. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Wniosek jest niezasadny. 
Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie prawomocnego wyroku 
wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za podjęciem takiej decyzji muszą 
przemawiać: 
bardzo 
wysokie 
prawdopodobieństwo 
uwzględnienia 
kasacji, 
nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że wykonanie kary przed 
rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w 
zasadzie nieodwracalne skutki. Zasadnie podkreśla się więc, że można wstrzymać 
wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku, jeżeli wyraźnie rysuje się perspektywa 
uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania na 
skutek uwzględnienia kasacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 
lutego 2018 r., II KK 23/18; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2025 
r., II KK 83/25). Niezbędne jest więc ustalenie, że postawione orzeczeniu sądu 
odwoławczego zarzuty (i argumentacja zaprezentowana na ich poparcie) dają 
asumpt do przyjęcia poglądu o niemal pewnej wadliwości zaskarżonego wyroku 
sądu odwoławczego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 3 kwietnia 
2025 r., IV KK 55/25; z dnia 27 marca 2025 r., III KK 84/25).  
W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność 
uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy skazanego O.R. Wobec tego nie 
zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji 
przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym względzie w 
żadnym razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności 
kasacji od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu. 
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części 
dyspozytywnej postanowienia. 
 
[WB] 
[r.g.] 
  
  
  

V KK 332/26              
3