V KK 31/26

SN
V KK 31/26
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 kwietnia 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Zbigniew Kapiński (przewodniczący)
‎
SSN Adam Roch (sprawozdawca)
‎
SSN Stanisław Stankiewicz
w sprawie
H. P.
o przestępstwa z art. 56 § 1 k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.
‎
w zw. z art. 7 § 1 k.k.s..
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
w zw. z art. 113 § 1 k.k.s.
w dniu 9 kwietnia 2026 r.
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanej
od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia
‎
w Łodzi z 19 maja 2025 r., sygn. IV K 631/25
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi.
Adam Roch      Zbigniew Kapiński     Stanisław Stankiewicz
UZASADNIENIE
Wyrokiem nakazowym z 19 maja 2025 roku, sygn. IV K 631/25, Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi uznał oskarżoną H. P. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu wypełniającego dyspozycję art. 56 § 1 k.k.s. w zb. z art. 61a § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. zw. z art. 7 § 1 k.k.s. i za to na podstawie art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. wymierzył jej karę 500 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 złotych. Powyższe orzeczenie nie zostało zaskarżone i uprawomocniło się 8 sierpnia 2025 roku.
Kasację od powyższego wyroku na niekorzyść skazanej wywiódł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie art. 23 § 2 k.k.s. w zw. z art. 172 § 1 k.k.s., polegające na wymierzeniu oskarżonej wyrokiem nakazowym za przypisany jej czyn z art. 56 § 1 k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.ks. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. kary w postaci grzywny w wymiarze 500 stawek dziennych z ustaleniem wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 200 złotych, podczas gdy zgodnie z przepisem art. 23 § 2 k.k.s. górna granica kary grzywny, możliwej do wymierzenia na mocy wyroku nakazowego, może wynosić maksymalnie 200 stawek dziennych.
Podnosząc powyższy zarzut Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku Sądu Rejonowego
dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi
i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, co pozwoliło na uwzględnienie jej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Przepis art. 172 § 1 k.k.s. określa rodzaje kar, jakie sąd może orzec w wyroku nakazowym, natomiast art. 23 § 2 k.k.s. limituje górną granicę kary grzywny wymierzaną wyrokiem nakazowym, która nie może przekroczyć 200 stawek dziennych, chyba że kodeks przewiduje karę łagodniejszą. Tymczasem w zaskarżonym wyroku wymierzono oskarżonej H. P. karę
500 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 złotych. Bezspornie zatem rację ma Prokurator Generalny wskazując, że Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi przekroczył maksymalną dopuszczalną granicę sankcji określoną w art. 23 § 2 k.k.s.
Sąd rejonowy wydając wyrok nakazowy w sposób rażący naruszył w ten sposób dyspozycję art. 172 § 1 k.k.s. w zw. z art. 23 § 1 k.k.s., poprzez niezastosowanie się do zawartych w nich reguł co do górnej granicy orzeczonej kary grzywny. Uchybienie to niewątpliwie miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku nakazowego. W tych okolicznościach należało uchylić zaskarżony wyrok w całości i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu
dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi
.
Relewantnego znaczenia w realiach sprawy (uchylenie całości wyroku) nie posiada błędnie określona przez sąd
meriti
kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonej, przy czym Prokurator Generalny słusznie wskazał, że powyższy błąd odczytywać należy w kategoriach oczywistej omyłki pisarskiej. Wskutek rozstrzygnięcia kasatoryjnego omyłka ta pozbawiona została prawnej doniosłości.
Orzekając ponownie sąd zadba o pełne respektowanie przepisów prawa materialnego i procesowego.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[J.J.]
[r.g.]
Adam Roch      Zbigniew Kapiński     Stanisław Stankiewicz