Pełny tekst orzeczenia

V KK 29/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
V KK 29/26
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 marca 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Świecki (przewodniczący)
‎
SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)
‎
SSN Barbara Skoczkowska
w sprawie
P. S. i M. T.
ukaranych za popełnienie czynu z art. 43ą ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron
w dniu 25 marca 2026 r.
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego
od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Iławie
z dnia 9 grudnia 2024 r., sygn. akt II W 563/24,
uchyla zaskarżony wyrok nakazowy i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Iławie, a kosztami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.
[J.J.]
Michał Laskowski      Dariusz Świecki     Barbara Skoczkowska
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Iławie, wyrokiem nakazowym z 9 grudnia 2024 r., uznał P. S. i M. T. za winnych popełnienia wykroczenia z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i za to wymierzył im karę jednego miesiąca ograniczenia wolności polegającej na wykonaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. Wyrok pierwszoinstancyjny nie został zaskarżony i uprawomocnił się ostatecznie 1 lutego 2025 r.
Kasację od wyroku Sądu odwoławczego na korzyść ukaranych wniósł Prokurator Generalny. Zarzucił w niej rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa materialnego tj. art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi polegające na wymierzeniu obwinionym kary ograniczenia wolności, w sytuacji gdy taka sankcja nie była przewidziana przez ten przepis i postulował uchylenie wyroku nakazowego Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja okazała się oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k.
Zgodnie z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi ,,Kto spożywa napoje alkoholowe wbrew zakazom określonym w art. 14 ust. 1 i 2a-6 albo nabywa lub spożywa napoje alkoholowe w miejscach nielegalnej sprzedaży, albo spożywa napoje alkoholowe przyniesione przez siebie lub inną osobę w miejscach wyznaczonych do ich sprzedaży lub podawania, podlega karze grzywny.”. Skoro więc P. S. i M. T. zostali uznani za winnych popełnienia czynu zabronionego polegającego na spożywaniu alkoholu w miejscu objętym zakazem z art. 14 ust. 2a ustawy
o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, to wymierzenie im za to kary ograniczenia wolności stanowiło rażące uchybienie przepisu statuującego zakaz spożywania napojów alkoholowych wbrew przepisom (art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi).
W toku ponownego rozpoznania należy uwzględnić treść wskazanych wyżej przepisów.
[J.J.]
[a.ł]
Michał Laskowski      Dariusz Świecki     Barbara Skoczkowska