Pełny tekst orzeczenia

V KK 29/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

V KK 29/26 
 
 
 
 
  
WYROK 
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
  
Dnia 25 marca 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Dariusz Świecki (przewodniczący) 
SSN Michał Laskowski (sprawozdawca) 
SSN Barbara Skoczkowska 
  
w sprawie P. S. i M. T. 
ukaranych za popełnienie czynu z art. 43ą ust. 1 ustawy o wychowaniu w 
trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi  
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron  
w dniu 25 marca 2026 r.  
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego  
od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Iławie  
z dnia 9 grudnia 2024 r., sygn. akt II W 563/24,  
  
uchyla zaskarżony wyrok nakazowy i przekazuje sprawę do 
ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Iławie, a 
kosztami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.  
 
[J.J.] 
  
                 Michał Laskowski      Dariusz Świecki     Barbara Skoczkowska 
  
UZASADNIENIE 
 

V KK 29/26              
2 
 
           Sąd Rejonowy w Iławie, wyrokiem nakazowym z 9 grudnia 2024 r., uznał P. S. 
i M. T. za winnych popełnienia wykroczenia z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w 
trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i za to wymierzył im karę jednego 
miesiąca 
ograniczenia 
wolności 
polegającej 
na 
wykonaniu 
nieodpłatnej, 
kontrolowanej pracy na cele społeczne. Wyrok pierwszoinstancyjny nie został 
zaskarżony i uprawomocnił się ostatecznie 1 lutego 2025 r. 
 
Kasację od wyroku Sądu odwoławczego na korzyść ukaranych wniósł 
Prokurator Generalny. Zarzucił w niej rażące i mające istotny wpływ na treść 
orzeczenia naruszenie prawa materialnego tj. art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w 
trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi polegające na wymierzeniu obwinionym 
kary ograniczenia wolności, w sytuacji gdy taka sankcja nie była przewidziana przez 
ten przepis i postulował uchylenie wyroku nakazowego Sądu Rejonowego i 
przekazanie 
sprawy 
do 
ponownego 
rozpoznania 
w 
postępowaniu 
pierwszoinstancyjnym. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
   
Kasacja okazała się oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k. 
 
Zgodnie z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu 
alkoholizmowi ,,Kto spożywa napoje alkoholowe wbrew zakazom określonym w art. 
14 ust. 1 i 2a-6 albo nabywa lub spożywa napoje alkoholowe w miejscach nielegalnej 
sprzedaży, albo spożywa napoje alkoholowe przyniesione przez siebie lub inną 
osobę w miejscach wyznaczonych do ich sprzedaży lub podawania, podlega karze 
grzywny.”. Skoro więc P. S. i M. T. zostali uznani za winnych popełnienia czynu 
zabronionego polegającego na spożywaniu alkoholu w miejscu objętym zakazem z 
art. 14 ust. 2a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, 
to wymierzenie im za to kary ograniczenia wolności stanowiło rażące uchybienie 
przepisu statuującego zakaz spożywania napojów alkoholowych wbrew przepisom 
(art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi). 
 
W toku ponownego rozpoznania należy uwzględnić treść wskazanych 
wyżej przepisów.     
 
[J.J.] 

V KK 29/26              
3 
 
[a.ł] 
  
                     Michał Laskowski      Dariusz Świecki     Barbara Skoczkowska