V KK 29/26
Podsumowanie
Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w Iławie, uznając za rażące naruszenie prawa wymierzenie kary ograniczenia wolności za wykroczenie, dla którego przewidziana jest jedynie grzywna.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Iławie, który skazał P.S. i M.T. za spożywanie alkoholu w miejscu objętym zakazem. Sąd Rejonowy wymierzył kary ograniczenia wolności, podczas gdy ustawa przewiduje za to jedynie karę grzywny. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 9 grudnia 2024 r., sygn. akt II W 563/24. Wyrokiem tym P.S. i M.T. zostali uznani za winnych popełnienia wykroczenia z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, polegającego na spożywaniu alkoholu w miejscu objętym zakazem. Sąd Rejonowy wymierzył obwinionym karę jednego miesiąca ograniczenia wolności. Kasacja Prokuratora Generalnego zarzuciła rażące naruszenie prawa materialnego, wskazując, że przepis art. 43¹ ust. 1 ustawy przewiduje za to wykroczenie jedynie karę grzywny, a nie karę ograniczenia wolności. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, stwierdzając, że wymierzenie kary ograniczenia wolności stanowiło rażące uchybienie przepisom prawa. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok nakazowy i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Iławie, obciążając jednocześnie Skarb Państwa kosztami postępowania kasacyjnego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie może wymierzyć kary ograniczenia wolności za czyn z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, gdyż przepis ten przewiduje jedynie karę grzywny.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że przepis art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi jednoznacznie stanowi, iż za popełnienie czynu zabronionego polegającego na spożywaniu napojów alkoholowych wbrew zakazom lub w miejscach nielegalnej sprzedaży, podlega się karze grzywny. Wymierzenie innej kary, w tym kary ograniczenia wolności, stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku nakazowego i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
ukarani (P.S. i M.T.)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. S. | osoba_fizyczna | ukarany |
| M. T. | osoba_fizyczna | ukarany |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | wnioskodawca |
Przepisy (3)
Główne
u.w.w.p.a. art. 43¹ § 1
Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi
Przepis ten przewiduje karę grzywny za spożywanie napojów alkoholowych wbrew zakazom określonym w art. 14 ust. 1 i 2a-6 albo nabywanie lub spożywanie napojów alkoholowych w miejscach nielegalnej sprzedaży, albo spożywanie napojów alkoholowych przyniesione przez siebie lub inną osobę w miejscach wyznaczonych do ich sprzedaży lub podawania.
Pomocnicze
u.w.w.p.a. art. 14 § 2a
Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi
Określa zakaz spożywania napojów alkoholowych w miejscach objętych tym zakazem.
k.p.k. art. 535 § 5
Kodeks postępowania karnego
Określa przesłanki uznania kasacji za oczywiście zasadną.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wymierzenie kary ograniczenia wolności za czyn z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, podczas gdy przepis ten przewiduje jedynie karę grzywny.
Godne uwagi sformułowania
kasacja okazała się oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k. wymierzenie im za to kary ograniczenia wolności stanowiło rażące uchybienie przepisu statuującego zakaz spożywania napojów alkoholowych wbrew przepisom
Skład orzekający
Dariusz Świecki
przewodniczący
Michał Laskowski
sprawozdawca
Barbara Skoczkowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretację art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w zakresie rodzaju dopuszczalnej kary, a także zasady prawidłowego stosowania przepisów prawa materialnego przez sądy niższych instancji."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego wykroczenia i rodzaju kary. Nie ma zastosowania do innych przepisów przewidujących karę ograniczenia wolności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest dokładne stosowanie przepisów prawa, nawet w przypadku wykroczeń, i jak błąd sądu niższej instancji może prowadzić do uchylenia wyroku. Jest to przykład na znaczenie kontroli kasacyjnej.
“Sąd Najwyższy: Kara ograniczenia wolności za spożywanie alkoholu? Tylko grzywna!”
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN V KK 29/26 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 marca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący) SSN Michał Laskowski (sprawozdawca) SSN Barbara Skoczkowska w sprawie P. S. i M. T. ukaranych za popełnienie czynu z art. 43ą ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron w dniu 25 marca 2026 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 9 grudnia 2024 r., sygn. akt II W 563/24, uchyla zaskarżony wyrok nakazowy i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Iławie, a kosztami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. [J.J.] Michał Laskowski Dariusz Świecki Barbara Skoczkowska UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Iławie, wyrokiem nakazowym z 9 grudnia 2024 r., uznał P. S. i M. T. za winnych popełnienia wykroczenia z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i za to wymierzył im karę jednego miesiąca ograniczenia wolności polegającej na wykonaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. Wyrok pierwszoinstancyjny nie został zaskarżony i uprawomocnił się ostatecznie 1 lutego 2025 r. Kasację od wyroku Sądu odwoławczego na korzyść ukaranych wniósł Prokurator Generalny. Zarzucił w niej rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa materialnego tj. art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi polegające na wymierzeniu obwinionym kary ograniczenia wolności, w sytuacji gdy taka sankcja nie była przewidziana przez ten przepis i postulował uchylenie wyroku nakazowego Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k. Zgodnie z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi ,,Kto spożywa napoje alkoholowe wbrew zakazom określonym w art. 14 ust. 1 i 2a-6 albo nabywa lub spożywa napoje alkoholowe w miejscach nielegalnej sprzedaży, albo spożywa napoje alkoholowe przyniesione przez siebie lub inną osobę w miejscach wyznaczonych do ich sprzedaży lub podawania, podlega karze grzywny.”. Skoro więc P. S. i M. T. zostali uznani za winnych popełnienia czynu zabronionego polegającego na spożywaniu alkoholu w miejscu objętym zakazem z art. 14 ust. 2a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, to wymierzenie im za to kary ograniczenia wolności stanowiło rażące uchybienie przepisu statuującego zakaz spożywania napojów alkoholowych wbrew przepisom (art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi). W toku ponownego rozpoznania należy uwzględnić treść wskazanych wyżej przepisów. [J.J.] [a.ł] Michał Laskowski Dariusz Świecki Barbara Skoczkowska
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę