V KK 283/26

V KK 283/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 27 sierpnia 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek 
  
w sprawie A. J.,  
skazanego za czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. i in.,  
po rozpoznaniu w Izbie Karnej,  
na posiedzeniu w dniu 27 sierpnia 2026 r.,  
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją  
wyroku Sądu Okręgowego w Płocku  
z dnia 28 stycznia 2026 r., V Ka 466/25,  
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Płocku  
z dnia 17 grudnia 2024 r., II K 284/23,  
  
p o s t a n o w i ł  
                         wniosku nie uwzględnić.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
Na skutek kasacji dwóch obrońców skazanego A. J. od wyroku Sądu 
Okręgowego w Płocku z dnia 28 stycznia 2026 r., V Ka 466/25, utrzymującego w 
mocy wyrok Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 17 grudnia 2024 r., II K 284/23, 
przed Sądem Najwyższym zawisła sprawa tego skazanego. Został on uznany za 
winnego czynu z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k., za który wymierzono mu 
karę 4 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę 400 stawek dziennych, po 100 zł 
każda oraz za winnego czynu z art. 263 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 6 
miesięcy pozbawienia wolności, a jako karę łączną – 4 lata i 3 miesiące 
pozbawienia wolności.  

V KK 283/26              
2 
 
 
W jednej z kasacji – autorstwa adw. A. K. – został zawarty także wniosek o 
wstrzymanie wykonania zaskarżonego nią wyroku. Wniosek ten nie został szerzej 
uzasadniony. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Wniosek jest niezasadny. 
Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie prawomocnego wyroku 
wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za podjęciem takiej decyzji muszą 
przemawiać: 
bardzo 
wysokie 
prawdopodobieństwo 
uwzględnienia 
kasacji, 
nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że wykonanie kary przed 
rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w 
zasadzie nieodwracalne skutki. Zasadnie podkreśla się więc, że można wstrzymać 
wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku, jeżeli wyraźnie rysuje się perspektywa 
uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania na 
skutek uwzględnienia kasacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 
lutego 2018 r., II KK 23/18; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2025 
r., II KK 83/25). Niezbędne jest więc ustalenie, że postawione orzeczeniu sądu 
odwoławczego zarzuty (i argumentacja zaprezentowana na ich poparcie) dają 
asumpt do przyjęcia poglądu o niemal pewnej wadliwości zaskarżonego wyroku 
sądu odwoławczego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 3 kwietnia 
2025 r., IV KK 55/25; z dnia 27 marca 2025 r., III KK 84/25).  
W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność 
uchybień sygnalizowanych w obu kasacjach obrońców skazanego, w tym w kasacji 
adw. B. T., który podniósł m.in. zarzut zaistnienia w sprawie bezwzględnej 
przyczyny odwoławczej. Wobec tego nie zachodzą wystarczające podstawy do 
zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać 
należy, że decyzja w tym względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego 
rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji od prawomocnego wyroku Sądu 
Okręgowego w Płocku. 
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części 
dyspozytywnej postanowienia. 
 
[J.J.] 
[r.g.] 

V KK 283/26              
3