V KK 257/26
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 września 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Pierwszy Prezes SN Zbigniew Kapiński (przewodniczący)
SSN Adam Roch (sprawozdawca)
SSN Stanisław Stankiewicz
w sprawie M.L.
o przestępstwa z art. 278 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
w dniu 8 września 2026 r.
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego
od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Działdowie
z 10 lipca 2025 r., sygn. II K 83/24
1. uchyla wyrok w zaskarżonym zakresie, to jest w części
dotyczącej kary łącznej grzywny i sprawę w tej części przekazuje
do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Działdowie;
2. wydatkami związanymi z rozpoznaniem kasacji obciąża Skarb
Państwa.
Adam Roch Zbigniew Kapiński Stanisław Stankiewicz
UZASADNIENIE
V KK 257/26
2
M.L. został oskarżony o to, że:
1.
w okresie od 1 do 8 stycznia 2024 r. w miejscowości P., pow. [...],
województwo [...], dokonał zaboru w celu przywłaszczenia dwóch metalowych
przegród o wymiarach 3 x 1,2 metra o łącznej wartości 2.000 złotych na szkodę R.J.,
tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.;
2.
w okresie od 15 do 19 stycznia 2024 r. w miejscowości P., pow. [...],
województwo [...], dokonał zaboru w celu przywłaszczenia dwóch metalowych
przegród o wymiarach 3 x 1,2 metra o łącznej wartości 2.000 złotych na szkodę R.J.,
tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.;
3.
w okresie od 31 stycznia do 1 lutego 2024 r. w miejscowości P., pow. [...],
województwo [...], dokonał zaboru w celu przywłaszczenia metalowej przegrody o
wymiarach 3 x 1,2 metra o łącznej wartości 1.000 złotych na szkodę R.J., tj. o czyn
z art. 278 § 1 k.k.
Wyrokiem nakazowym z 10 lipca 2025 r., w sprawie o sygn. II K 83/24, Sąd
Rejonowy w Działdowie:
1.
uznał oskarżonego M.L. za winnego zarzucanego mu czynu nr 1, to jest
przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 37a
§ 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w liczbie 150 stawek
dziennych po 20 złotych każda,
2.
uznał oskarżonego M.L. za winnego zarzucanego mu czynu nr 2, to jest
przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 37a
§ 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w liczbie 150 stawek
dziennych po 20 złotych każda,
3.
uznał oskarżonego M.L. za winnego zarzucanego mu czynu nr 3, to jest
przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 37a
§ 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w liczbie 150 stawek
dziennych po 20 złotych każda,
4.
na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył jednostkowe kary
wymierzone oskarżonemu M.L. w punktach 1-3 wyroku i w ich miejsce wymierzył mu
karę łączną 250 stawek dziennych grzywny po 20 złotych każda,
V KK 257/26
3
5.
na podstawie art. 46 § 1 k.k. nałożył na oskarżonego częściowy obowiązek
naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego R.J. kwoty 4.000
złotych,
Kasację od powyższego wyroku na korzyść skazanego wniósł Prokurator
Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie
przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 502 § 1 k.p.k., polegające
na tym, że po wymierzeniu oskarżonemu M.L. wyrokiem nakazowym za trzy czyny z
art. 278 § 1 k.k., przypisane mu w punktach 1, 2 i 3 części dyspozytywnej orzeczenia,
kar jednostkowych w postaci grzywny w wymiarze po 150 stawek dziennych, sąd
następnie wymierzył karę łączną grzywny w wymiarze 250 stawek dziennych przy
ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych, podczas gdy zgodnie
z treścią przepisu art. 502 § 1 k.p.k. górna granica możliwej do wymierzenia na mocy
wyroku nakazowego kary łącznej grzywny to maksymalnie 200 stawek dziennych.
Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku nakazowego w
zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w
Działdowie do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Kasacji okazała się oczywiście zasadna, co umożliwiało jej rozpoznanie na
posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
W wywiedzionej kasacji słusznie Prokurator Generalny wskazał, że zgodnie
z treścią art. 502 § 1 k.p.k. w postępowaniu nakazowym można orzec karę
ograniczenia wolności lub grzywnę w wysokości do 200 stawek dziennych albo do
200.000 zł. Przepis ten określa zarówno rodzaje kary, jakie można orzec w tym
postępowaniu, jak też wysokość kar grzywny, przy czym górny limit grzywny odnosi
się zarówno do kar jednostkowych, jak i kary łącznej wymierzonej wyrokiem
nakazowym. Niezastosowanie się do ograniczenia dotyczącego maksymalnej
wysokości grzywny w postępowaniu nakazowym i skazanie oskarżonego na tę karę
w wyższej liczbie stawek dziennych, stanowi rażące naruszenie przepisu art. 502 §
1 k.p.k. W realiach niniejszej sprawy bezsporne pozostaje, że sąd rejonowy,
wymierzając M.L. karę łączną grzywny w wysokości 250 stawek dziennych, rażąco
naruszył wskazany przepis, a uchybienie to miało istotny wpływ na treść wyroku,
gdyż oskarżony poniósł odpowiedzialność inną (surowszą), niż przewidziana w
V KK 257/26
4
ustawie (por. wyrok SN z 13 grudnia 2021 r., II KK 275/21; wyrok SN z 26 lutego
2026 r., II KK 528/25).
Z tych względów rozstrzygnięcie o karze łącznej zawarte w zaskarżonym
wyroku nakazowym należało uchylić i sprawę w tym zakresie przekazać Sądowi
Rejonowemu w Działdowie do ponownego rozpoznania. Sąd będzie obowiązany do
wymierzenia kary łącznej uwzględniającej treść art. 502 § 1 k.p.k.
Z tych względów orzeczono jak na wstępie.
Adam Roch Zbigniew Kapiński Stanisław Stankiewicz
[WB]
[r.g.]Pełny tekst orzeczenia
V KK 257/26
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.