V KK 246/21

Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego S. B. od wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 20 stycznia 2021 r., sygn. akt IV Ka (...), który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 28 lipca 2020 r., sygn. akt III K (...). Sąd Rejonowy uznał S. B. winnym popełnienia przestępstwa skarbowego z art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 61 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s., polegającego na składaniu fałszywych deklaracji VAT i nierzetelnym prowadzeniu ewidencji sprzedaży, czym naraził podatek VAT na uszczuplenie w kwocie 341 274 zł. Wymierzono mu karę 300 stawek dziennych grzywny po 200 zł każda. Sąd Okręgowy utrzymał ten wyrok w mocy. Kasacja obrońcy zarzucała rażące naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, wnosząc o uchylenie wyroków i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego wniósł o pozostawienie kasacji bez rozpoznania. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k., stwierdził, że kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy. Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k., kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, chyba że zachodzą przesłanki z art. 439 k.p.k. W niniejszej sprawie skazany został ukarany grzywną, a nie karą pozbawienia wolności, a zarzuty kasacji nie dotyczyły uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. Dlatego Sąd Najwyższy pozostawił kasację bez rozpoznania i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający