V KK 237/26

V KK 237/26 
 
 
 
 
  
WYROK 
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
  
Dnia 31 sierpnia 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący) 
SSN Tomasz Artymiuk 
SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) 
  
w sprawie A.D.  
skazanego z art. 109 k.k.s.,  
po rozpoznaniu w Izbie Karnej  
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.  
w dniu 31 sierpnia 2026 r.  
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść  
od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi  
z dnia 15 kwietnia 2026 r., sygn. akt V K 313/26  
  
uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej kary i w tym 
zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu dla Łodzi-
Śródmieścia w Łodzi do ponownego rozpoznania.  
  
                Tomasz Artymiuk      Barbara Skoczkowska     Eugeniusz Wildowicz 
  
UZASADNIENIE 
 

V KK 237/26              
2 
 
A.D. został skazany wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego dla Łodzi-
Śródmieścia w Łodzi z dnia 15 kwietnia 2026 r., sygn. akt V K 113/26, na karę 
grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, przy przyjęciu, że jedna stawka grzywny 
jest równoważna kwocie 110 zł, za to, że „w dniu 24 stycznia 2024 roku uczestniczył 
[…], prowadzonej wbrew przepisom ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach 
hazardowych”, tj. za czyn z art. 109 k.k.s. 
 
Wyrok ten, niezaskarżony przez żadną ze stron, uprawomocnił się z dniem 5 
maja 2026 r.  
 
W dniu 11 czerwca 2026 r. Prokurator Generalny, działając na podstawie art. 
521 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., wniósł kasację od tego wyroku, zaskarżając 
go w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść skazanego i zarzucając 
„rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa 
materialnego - art. 23 § 3 k.k.s., polegające na wymierzeniu A.D. za przestępstwo 
skarbowe z art. 109 k.k.s., popełnione w dniu 24 stycznia 2024 r., kary grzywny w 
wysokości 50 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 110 
zł, mimo że zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 14 września 2023 r. 
w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości 
minimalnej stawki godzinowej w 2024 r. (Dz. U.2023.1893) minimalne 
wynagrodzenie za pracę w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 30 czerwca 2024 r. 
ustalone zostało na kwotę 4242 zł, w związku z czym dolna granica stawki dziennej 
grzywny wymierzonej za przestępstwo skarbowe popełnione w pierwszym półroczu 
2024 r., nie mogła być niższa niż 141,40 zł.”  
 
Podnosząc powyższe, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w 
zaskarżonej części i w tym zakresie przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu dla 
Łodzi - Śródmieścia w Łodzi do ponownego rozpoznania. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.  
 
Kasacja jest oczywiście zasadna, w związku z czym podlega rozpoznaniu i 
uwzględnieniu na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. 
 
Zgodnie z art. 23 § 3 k.k.s., wymierzając karę grzywny za przestępstwo 
karnoskarbowe, sąd określa liczbę stawek oraz wysokość jednej stawki dziennej, 
ustaliwszy wysokość stawki dziennej z uwzględnieniem dochodów, warunków 
osobistych, rodzinnych, stosunków majątkowych i możliwości zarobkowych sprawcy, 

V KK 237/26              
3 
 
z tym zastrzeżeniem, że stawka dzienna nie może być niższa od jednej trzydziestej 
części minimalnego wynagrodzenia ani też przekraczać jej czterystukrotności. 
Chodzi przy tym o minimalne wynagrodzenie obowiązujące w czasie popełnienia 
czynu. 
 
Skazany dopuścił się przypisanego mu przestępstwa, zagrożonego karą 
grzywny w wysokości do 120 stawek dziennych, w dniu 24 stycznia 2024 r., stąd 
kwotę bazową obliczeń, o których mowa w art. 23 § 3 k.k.s., stanowi wynagrodzenie 
minimalne za rok 2024, zgodnie z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 
września 2023 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz 
wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2024 r. (Dz. U.2023.1893) wynoszące 
4.242 zł. Stawka dzienna grzywny orzeczonej za czyn popełniony w styczniu 2024 r., 
określona zgodnie z treścią art. 23 § 3 k.k.s., powinna więc wynosić co najmniej 1/30 
tej kwoty, czyli 141,40 zł.  
 
Sąd Rejonowy, ustalając wysokość orzeczonej wobec A.D. stawki dziennej 
grzywny poniżej tej kwoty, czyli w wysokości 110 zł, rażąco naruszył zatem art. 23 § 
3 k.k.s. Miało to oczywisty i istotny wpływ na treść zaskarżonego kasacją orzeczenia, 
zmniejszając, wbrew woli ustawodawcy, dolegliwość orzeczonej względem 
oskarżonego kary za przypisany mu czyn.  
 
W tej sytuacji konieczne jest uchylenie wyroku w zaskarżonej części i 
przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi w zakresie 
rozstrzygnięcia o karze do ponownego rozpoznania, celem dostosowania orzeczonej 
kary grzywny do wymogów przewidzianych przepisami prawa materialnego (art. 23 
§ 3 k.k.s.).  
 
Mając na uwadze oczywistą zasadność zarzutu i wniosku kasacji, Sąd 
Najwyższy orzekł jak w wyroku.     
[WB] 
[a.ł] 
  
  
Tomasz Artymiuk                         Barbara Skoczkowska           Eugeniusz Wildowicz