V KK 141/26

V KK 141/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 27 maja 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Jerzy Grubba 
  
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.  
po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2026r.  
w sprawie Ł. I.  
skazanego za przestępstwo z art. 280§1 k.k. w zb. z art. 282 k.k. w zw. z art. 11§2 
k.k. w zw. z art. 4§1 k.k.  
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego  
od wyroku Sądu Okręgowego w Płocku  
z dnia 7 października 2025r., sygn. akt V Ka 352/25,  
utrzymującego w mocy, w części dotyczącej skazanego, wyrok Sądu Rejonowego  
w Ciechanowie z dnia 11 lutego 2025r., sygn. akt II K 156/23  
  
postanowił:  
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,  
2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania 
kasacyjnego.  
 
[J.J.] 
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna w stopniu oczywistym. 

V KK 141/26              
2 
 
 
Postawiono w niej bowiem zarzut naruszenia prawa materialnego w postaci art. 280§1 k.k. 
w zb. z art. 282 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k., które polegać miało na bezzasadnym utrzymaniu błędnej 
kwalifikacji prawnej czynu zarzuconego i przypisanego skazanemu. 
Rzecz jednak w tym, że Sąd Odwoławczy nie mógł naruszyć prawa materialnego, bowiem 
go nie stosował. Orzeczenie tego Sądu, w zakresie, w jakim dotyczy skazanego Ł. I. , ogranicza się 
do utrzymania w mocy orzeczenia Sądu I instancji. Sąd ten nie dokonywał zatem samodzielnej 
subsumpcji zachowania skazanego pod określoną normę prawną, a co za tym idzie, nie mogło dojść 
na tej płaszczyźnie do uchybień. 
Co więcej, nie można uznać, by intencją skarżącego było zarzucenie naruszenia przez Sąd 
Okręgowy art. 433§2 k.p.k., bowiem w apelacji nie postawiono zarzutu naruszenia prawa 
materialnego, który to zarzut mógłby zostać przez ten Sąd niewłaściwie rozpoznany. 
Podsumowując, autor kasacji nie wykazał, by Sąd Odwoławczy dopuścił się wskazanego w 
zarzucie uchybienia, tym bardziej zaś rażącego naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ 
na treść orzeczenia. Oczekiwania skarżącego wskazują raczej na to, że w jego ocenie Sąd 
Odwoławczy winien rozstrzygnąć sprawę poza granicami zarzutów podniesionych w apelacji, 
jednakże zarzut naruszenia art. 440 k.p.k. również nie został podniesiony w kasacji, co nie pozwala 
Sądowi Najwyższemu na przedstawienie rozważań w tym zakresie – art. 536 k.p.k.    
Z tych wszystkich przyczyn wywiedzioną kasację należało uznać za bezzasadną w stopniu 
oczywistym. 
Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, 
nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia. 
 
[J.J.] 
[a.ł]  
  
                                                                                                    Jerzy Grubba