Pełny tekst orzeczenia

V KK 135/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

V KK 135/26 
 
 
 
 
  
WYROK 
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
  
Dnia 15 maja 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Andrzej Stępka (przewodniczący) 
SSN Michał Laskowski 
SSN Zbigniew Puszkarski (sprawozdawca) 
  
w sprawie A. K. 
wobec którego warunkowo umorzono postępowanie karne o czyn z art. 177 § 1 k.k. 
w zw. z art. 178 § 1 k.k. 
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535 § 5 k.p.k. 
na posiedzeniu w dniu 15 maja 2026 r. 
kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej na korzyść skazanego 
od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu 
z dnia 9 lipca 2025 r., sygn. akt IV Ka 245/25, 
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Kępnie 
z dnia 25 marca 2025 r., sygn. akt II K 4/25  
  
uchyla 
zaskarżony 
wyrok 
w 
części 
orzekającej 
wobec 
oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów rowerowych (pkt I 
wyroku) i w tym zakresie sprawę przekazuje do ponownego 
rozpoznania w postępowaniu odwoławczym Sądowi Okręgowemu 
w Kaliszu.  
 
[J.J.] 

V KK 135/26              
2 
 
  
                  Michał Laskowski      Andrzej Stępka     Zbigniew Puszkarski 
  
UZASADNIENIE 
    
A. K. został oskarżony o to, że w dniu 4 sierpnia 2024 r. w P. , woj. [...], 
umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że 
kierując rowerem po DK nie zachował szczególnej ostrożności przed zainicjowanym 
manewrem skrętu w lewo i nie zasygnalizował zawczasu i wyraźnie zmiany kierunku 
jazdy poprzez wyciągnięcie ręki w lewą stronę, czym doprowadził do zderzenia z 
wyprzedzającym go motocyklem m-ki S. kierowanym przez K. M., na skutek czego 
motocyklista przewrócił się na jezdni i doznał rany okolicy kolana lewego z ubytkiem 
skóry oraz złamania dwukostkowego podudzia lewego, co spowodowało naruszenie 
czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni, przy czym czynu tego dopuścił się 
znajdując się w stanie nietrzeźwości - 0,63 promila alkoholu we krwi, tj. o czyn z art. 
177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. 
Sąd Rejonowy w Kępnie wyrokiem z dnia 25 marca 2025 r., sygn. akt II K 4/25, 
uznał, iż oskarżony A. K. dopuścił się czynu opisanego w części wstępnej wyroku, 
czym wyczerpał dyspozycję art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. i na podstawie 
art. 66 § 1 k.k. i art. 67 § 1 k.k. warunkowo umorzył postępowanie karne wobec A. K. 
tytułem próby na okres 3 lat. Nadto: 
- na podstawie art. 67 § 3 k.k. i art. 43a § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego 
świadczenie pieniężne w kwocie 2000 zł płatne na rzecz Funduszu Pomocy 
Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej, 
- na podstawie art. 67 § 3 k.k. orzekł od oskarżonego na rzecz 
pokrzywdzonego K. M. nawiązkę w kwocie 100 zł; 
- wydał orzeczenie w przedmiocie kosztów sądowych.  
Apelację od tego wyroku wniósł Prokurator Rejonowy. Zaskarżył wyrok w 
całości na niekorzyść oskarżonego A. K., zarzucając „obrazę prawa materialnego w 
postaci art. 115 § 2 k.p.k., polegającą na przyjęciu w wydanym wyroku, że przypisany 
oskarżonemu czyn z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. charakteryzuje się 
średnim stopniem społecznej szkodliwości, wskutek pominięcia przy tej ocenie 
okoliczności popełnienia czynu, rodzaju i charakteru naruszonego dobra, rozmiaru 

V KK 135/26              
3 
 
wyrządzonej szkody, wagi naruszonych przez sprawcę obowiązków, motywacji, 
rodzaju naruszonych reguł ostrożności i stopnia ich naruszenia, co spowodowało 
niezasadne i naruszające normę art. 66 § 1 k.k. warunkowe umorzenie postępowania 
karnego wobec A. K.”. 
Podnosząc powyższy zarzut, autor apelacji wniósł o zmianę zaskarżonego 
wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z 
warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat, kary grzywny w wymiarze 
200 stawek dziennych po 10 zł każda, orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich 
pojazdów mechanicznych na okres lat 3 i zasądzenie kosztów sądowych. 
Oskarżony A. K. w odpowiedzi na apelację poddał krytyce argumentację 
przedstawioną przez oskarżyciela publicznego i wniósł o utrzymanie w mocy wyroku 
Sądu Rejonowego w Kępnie. 
Sąd Okręgowy w Kaliszu wyrokiem z dnia 9 lipca 2025 r., sygn. akt IV Ka 
245/25, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, iż na podstawie art. 67 § 3 k.k. orzekł 
w stosunku do oskarżonego A. K. zakaz prowadzenia pojazdów rowerowych na 
okres 3 lat (pkt I wyroku). W pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżony wyrok 
(pkt II), wymierzył oskarżonemu opłatę za drugą instancję w kwocie 100 zł oraz 
zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20 zł tytułem pozostałych kosztów 
sądowych za postępowanie odwoławcze (pkt III). Pisemne uzasadnienie wyroku nie 
zostało sporządzone. 
Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego wniósł Prokurator 
Generalny. Na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. zaskarżył wyrok na korzyść oskarżonego 
A. K. w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym w postaci zakazu prowadzenia 
pojazdów rowerowych, zawartego w punkcie I. Zarzucił „rażące i mające istotny 
wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 
67 § 3 in fine k.k., polegające na orzeczeniu przez Sąd Okręgowy w Kaliszu, 
dokonujący zmiany zaskarżonego apelacją prokuratora wyroku Sądu I instancji, 
warunkowo umarzającego na podstawie art. 66 § 1 k.k. i art. 67 § 1 k.k. postępowanie 
karne w odniesieniu do A. K. w sprawie o czyn z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 
1 k.k. tytułem próby na okres 3 lat - środka karnego w postaci zakazu prowadzenia 
pojazdów rowerowych na okres 3 (trzech) lat, podczas gdy zgodnie z powołanym 

V KK 135/26              
4 
 
przepisem, w sytuacji warunkowego umorzenia postępowania, orzeczenie zakazu 
prowadzenia pojazdów możliwe jest wyłącznie na okres do 2 lat”.  
W oparciu o tak sformułowany zarzut Prokurator Generalny wniósł o uchylenie 
wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o środku karnym i przekazanie sprawy w 
tym zakresie Sądowi Okręgowemu w Kaliszu do ponownego rozpoznania w 
postępowaniu odwoławczym. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Kasacja jest oczywiście zasadna, zatem w trybie art. 535 § 5 k.p.k. została 
uwzględniona w całości na posiedzeniu bez udziału stron. W skardze trafnie 
podniesiono, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane z rażącym i mającym istotny 
wpływ na jego treść naruszeniem art. 67 § 3 k.k. Przepis ten, powołany przez Sąd ad 
quem jako podstawa prawna orzeczenia wobec oskarżonego A. K. środka karnego 
w postaci zakazu prowadzenia pojazdów rowerowych, stanowi, że „umarzając 
warunkowo postępowanie karne, sąd nakłada na sprawcę obowiązek naprawienia 
szkody w całości albo w części, a w miarę możliwości również obowiązek 
zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, albo zamiast tych obowiązków orzeka 
nawiązkę; sąd może nałożyć na sprawcę obowiązki wymienione w art. 72 § 1 pkt 1-
3, 5-6b, 7a lub 7b, a ponadto orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 
7 lub zakaz prowadzenia pojazdów, wymieniony w art. 39 pkt 3, do lat 2. Przepisy 
art. 72 § 1a i 1b stosuje się odpowiednio”. Zatem, aprobując warunkowe umorzenie 
postępowania wobec oskarżonego, ale orzekając wobec niego zakaz prowadzenia 
pojazdów rowerowych na okres 3 lat,  najwyraźniej przeoczył Sąd odwoławczy, że  
ustawa nie dopuszcza orzeczenia tego środka karnego w takim wymiarze. 
Sąd Najwyższy niejednokrotnie wskazywał, że okres na jaki w oparciu o 
przepis art. 67 § 3 in fine k.k. orzeka się środek karny w postaci zakazu prowadzenia 
pojazdów, jest ograniczony do 2 lat, co stanowi wyjątek od normy zawartej w art. 43 
§ 1 k.k. przewidującej, że wspomniany zakaz orzeka się na okres od roku do lat 15 
oraz że przepis art. 67 § 3 k.k. jest przepisem o charakterze szczególnym (lex 
specialis) w stosunku do art. 42 § 2 k.k., który nakazuje sądowi orzec zakaz 
prowadzenia pojazdów na okres nie krótszy niż 3 lata, jeżeli sprawca w czasie 
popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji był – jak 
oskarżony A. K. – w stanie nietrzeźwości   (zob. np. wyroki: z dnia 30 maja 2022 r., I 

V KK 135/26              
5 
 
KK 155/22; z dnia 29 czerwca 2023 r., I KK 490/22; z dnia 29 stycznia 2026 r., II KK 
499/25). 
W tym stanie rzeczy konieczne stało się uchylenie wyroku w zaskarżonej 
części, tj.  zawierającej rozstrzygnięcie o środku karnymi i przekazanie sprawy w tym 
zakresie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym Sądowi 
Okręgowemu w Kaliszu, który wyda prawidłowe orzeczenie.   
 
[J.J.] 
[r.g.] 
  
  
                 Michał Laskowski      Andrzej Stępka     Zbigniew Puszkarski