V KB 1/24

V KB 1/24 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 19 sierpnia 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Michał Laskowski 
  
w sprawie wywołanej wnioskiem sędziego SN  
o wyłączenie go od udziału w sprawie o wyłączenie sędziego SN od rozpoznawania 
sprawy oznaczonej sygn. akt V KB 1/24  
  
p o s t a n o w i ł:  
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k. 
wyłączyć sędziego SN Pawła Kołodziejskiego od udziału w 
sprawie.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Sędzia SN Paweł Kołodziejski złożył wniosek o wyłączenie go od udziału w 
orzekaniu co do wyłączenia innego sędziego SN od rozpoznawania sprawy V KB 
1/24. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Wniosek okazał się zasadny.   
Jest bezsporne, że pan Paweł Kołodziejski został powołany na stanowisko 
sędziego Izby Karnej Sądu Najwyższego na podstawie postanowienia Prezydenta 
RP z 7 marca 2022 r. w wyniku rekomendacji wydanej przez Krajową Radę 
Sądownictwa w dniu 25 czerwca 2021 r. w składzie określonym ustawą z 8 grudnia 
2017 r. 
Wadliwość tej procedury omówiona została w uchwale składu połączonych 
Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 

V KB 1/24              
2 
 
 
23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20 i w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu 
Najwyższego z 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22, wynika też z normatywnej treści art. 
41 § 1 k.p.k., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 6 ust. EKPC i art. 47 Karty Praw 
Podstawowych. Rolą powołanych przepisów jest zagwarantowanie stronie prawa 
do bezstronnego, niezależnego i niezawisłego sądu, a takim może być wyłącznie 
sąd ustanowiony ustawą. Pozostawienie przedmiotowej sprawy w referacie 
sędziego Pawła Kołodziejskiego będzie prowadzić do naruszenia standardu z art. 6 
ust. 1 EKPC. Badanie zasadności wniosku należało poprzedzić dywagacją, że 
każdy polski sąd jest związany dokonaną przez ETPC wykładnią standardu z art. 6 
ust. 1 EKPC (zob. post. SN: z 16 września 2021 r., I KZ 29/21; z 22 marca 2022 r., I 
KZP 13/21; z 15 września 2022 r., I KO 75/21), a to skutkuje przyjęciem, że 
rozstrzyganie w sprawie przez osobę powołaną do Sądu Najwyższego na 
stanowisko sędziego w wadliwej  procedurze, wiąże się z istotnym i bardzo 
prawdopodobnym naruszeniem prawa strony do rozpoznania sprawy przez 
bezstronny i niezależny sąd ustanowiony ustawą w rozumieniu art. 6 ust. 1 EKPC, 
ale także standardu konstytucyjnego (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Takie 
stanowisko miało miejsce w wyrokach EKPC przeciwko Polsce: z 22 lipca 2021 r., 
nr 43447/19 w sprawie Reczkowicz, z 8 listopada 2021 r., nr 49868/19 i nr 
57511/19 w sprawie Dolińskiej-Ficek oraz Ozimka oraz z 3 lutego 2022 r., nr 
1469/20 w sprawie Advance Pharma sp. z o.o. a punkt widzenia Sądu 
Najwyższego wyrażony w postanowieniu z 16 września 2022 r., III KK 339/22 
głoszący, że wejście w życie przepisów art. 29 § 4 – 25 ustawy o Sądzie 
Najwyższym nie może prowadzić do obniżenia standardu dopuszczalności badania 
bezstronności (…) sędziowskiej oraz określenia skutków ich braku, wypracowanego 
w orzecznictwie TSUE i ETPCz” – ostatecznie dopełniło zasadności twierdzenia, że 
realizacja standardów wynikających z przepisów art. 41 § 1 k.p.k., art. 45 ust. 1 
Konstytucji RP, art. 6 ust. EKPC i art. 47 Karty Praw Podstawowych wymagało 
wyłączenia od rozpoznania sprawy V KB 1/24 pana Pawła Kołodziejskiego. 
Z tych powodów, kierując się zagwarantowaniem stronie prawa do 
bezstronnego i niezależnego sądu zapewnionego ustawą (art. 6 ust. 1 EKPC), a 
także biorąc pod uwagę konieczność wyeliminowania niepożądanych skutków 
prawnych w postaci żądania wznowienia postępowania na podstawie art. 540 § 3 

V KB 1/24              
3 
 
 
k.p.k. oraz w celu ochrony Skarbu Państwa przed odpowiedzialnością 
odszkodowawczą, orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.  
 
[J.J.] 
[a.ł]