V CZ 93/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał zażalenie strony pozwanej na wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 10 września 2019 r., który uchylił wyrok Sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując jako podstawę nierozpoznanie istoty sprawy. Pozwana zarzuciła Sądowi Apelacyjnemu naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, że Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy. Sąd Najwyższy przypomniał, że zażalenie do Sądu Najwyższego na orzeczenie kasatoryjne sądu drugiej instancji jest środkiem szczególnym, którego kognicja jest ograniczona do oceny przesłanek z art. 386 § 4 k.p.c. Nierozpoznanie istoty sprawy oznacza brak rozstrzygnięcia co do przedmiotu sprawy, a nie konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego. Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Apelacyjny prawidłowo zakwalifikował sytuację jako nierozpoznanie istoty sprawy, gdyż Sąd pierwszej instancji nie ustalił zasadniczych okoliczności dotyczących tytułu prawnego powódki i rodzaju roszczenia, mimo dysponowania materiałem dowodowym. Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia 'nierozpoznanie istoty sprawy' w kontekście orzeczeń kasatoryjnych i zakresu kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu zażaleniowym.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i ograniczonego zakresu kontroli Sądu Najwyższego w postępowaniu zażaleniowym.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd drugiej instancji prawidłowo zakwalifikował sytuację procesową jako nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. poprzez uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd drugiej instancji prawidłowo zakwalifikował sytuację jako nierozpoznanie istoty sprawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że nierozpoznanie istoty sprawy polega na braku rozstrzygnięcia co do przedmiotu sprawy, a nie na konieczności uzupełnienia postępowania dowodowego. Sąd pierwszej instancji nie ustalił zasadniczych okoliczności dotyczących tytułu prawnego powódki i rodzaju roszczenia, co uzasadniało uchylenie wyroku przez sąd drugiej instancji.
Jaki jest zakres kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu zażaleniowym opartym na art. 394(1) § 1(1) k.p.c. na orzeczenie kasatoryjne sądu drugiej instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Zakres kognicji Sądu Najwyższego jest ograniczony i nie obejmuje oceny zasadności powództwa, apelacji ani merytorycznej prawidłowości stanowiska sądu odwoławczego. Sąd Najwyższy bada jedynie przesłanki przewidziane w art. 386 § 4 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że zażalenie do Sądu Najwyższego na orzeczenie kasatoryjne sądu drugiej instancji nie służy kontroli materialno-prawnej podstawy orzeczenia, która może być przeprowadzona wyłącznie w postępowaniu kasacyjnym. Kognicja Sądu Najwyższego jest ograniczona do oceny, czy sąd drugiej instancji prawidłowo zakwalifikował określoną sytuację procesową jako odpowiadającą przyjętej podstawie orzeczenia kasatoryjnego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. Sp. z o.o. w W. | spółka | powód |
| S. Sp. z o.o. O. Sp. k. w L. | spółka | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 386 § § 4
Kodeks postępowania cywilnego
Nierozpoznanie istoty sprawy oznacza brak rozstrzygnięcia co do przedmiotu sprawy, wyznaczonego treścią i materialno-prawną podstawą żądania powoda, materialno-prawnymi, bądź będącymi ich następstwem, procesowymi zarzutami pozwanego. Dochodzi do niego wtedy, gdy sąd zaniechał ich zbadania bezpodstawnie przyjmując, że istnieje przesłanka jurysdykcyjna lub procesowa unicestwiająca roszczenie, m.in. bezpodstawnie odmówił dalszego prowadzenia sprawy przyjmując brak legitymacji procesowej stron, skuteczność twierdzenia lub zarzutu wygaśnięcia bądź umorzenia zobowiązania, upływ terminów zawitych, przedwczesność powództwa bądź nie rozpoznał żądań w aspekcie wszystkich twierdzeń powoda lub zarzutów pozwanego przyjmując, że nie zostały one zgłoszone lub zostały zgłoszone, ale są objęte prekluzją procesową. Przesłanka wymogu „przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości” jest spełniona, gdy do przeprowadzenia dowodów w ogóle nie doszło, a nie gdy zachodzi konieczność ich uzupełnienia, nawet w istotnej lub znacznej części.
k.p.c. art. 394 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na orzeczenie kasatoryjne sądu drugiej instancji, które uchyla wyrok sądu pierwszej instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398 § 14
Kodeks postępowania cywilnego
W zw. z art. 394(1) § 3 k.p.c. - podstawa oddalenia zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Apelacyjny prawidłowo zakwalifikował sytuację jako nierozpoznanie istoty sprawy, gdyż Sąd pierwszej instancji nie ustalił zasadniczych okoliczności dotyczących tytułu prawnego powódki i rodzaju roszczenia.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 386 § 4 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, że Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy, gdyż Sąd ten z uwagi na kontradyktoryjny charakter postępowania powinien poprzestać na dowodach zaoferowanych przez strony, a „nierozpoznanie roszczeń powoda nastąpiło z jego winy”.
Godne uwagi sformułowania
nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. oznacza brak rozstrzygnięcia co do przedmiotu sprawy • Przesłanka wymogu „przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości” jest spełniona, gdy do przeprowadzenia dowodów w ogóle nie doszło, a nie gdy zachodzi konieczność ich uzupełnienia, nawet w istotnej lub znacznej części. • Zakres kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu zażaleniowym, opartym na art. 394^1 § 1^1 k.p.c., jest ograniczony i nie obejmuje oceny zasadności powództwa, apelacji ani merytorycznej prawidłowości stanowiska sądu odwoławczego.
Skład orzekający
Anna Owczarek
przewodniczący, sprawozdawca
Roman Trzaskowski
członek
Katarzyna Tyczka-Rote
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'nierozpoznanie istoty sprawy' w kontekście orzeczeń kasatoryjnych i zakresu kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu zażaleniowym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i ograniczonego zakresu kontroli Sądu Najwyższego w postępowaniu zażaleniowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie precyzuje ważne zagadnienie procesowe dotyczące nierozpoznania istoty sprawy i zakresu kognicji Sądu Najwyższego, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego.
“Kiedy sąd nie rozpoznał istoty sprawy? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice kontroli.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Ta sprawa stanowi część linii orzeczniczej omawianej w naszych syntezach.
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.