V CZ 92/10

Sygn. akt V CZ 92/10 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
Dnia 19 stycznia 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Antoni Górski (przewodniczący) 
SSN Irena Gromska-Szuster 
SSA Maria Szulc (sprawozdawca) 
 
 
w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego w 
likwidacji w S. 
przeciwko Gminie S. 
z udziałem interwenienta ubocznego "C.S. " Spółki z o.o. w likwidacji  
w S. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 19 stycznia 2011 r., 
zażalenia interwenienta ubocznego na postanowienie Sądu Apelacyjnego  
z dnia 27 sierpnia 2010 r.,  
 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
 
Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę 
kasacyjną „C S. " sp. z o.o. w likwidacji w S. od postanowienia tego Sądu z dnia 30 
kwietnia 2011 r., sygn. akt I ACz 292/10, którym odrzucono zażalenie skarżącej na 
postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 13 stycznia 2010 r. w części zaskarżającej 
odrzucenie interwencji ubocznej i oddalono zażalenie w części zaskarżającej 
odrzucenie zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 9 września 2009 
r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie. W ocenie Sądu 
Apelacyjnego, rozstrzygnięcie to nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną, gdyż 
nie stanowi „postanowienia w przedmiocie umorzenia postępowania" w rozumieniu 
art. 3981 § 1 k.p.c. W jego ramach nie dokonano bowiem oceny podstaw umorzenia 
postępowania, lecz jedynie zasadności odrzucenia zażalenia na postanowienie w 
tym przedmiocie, oraz zasadności odrzucenia zażalenia na postanowienie o 
odrzuceniu interwencji ubocznej. 
W zażaleniu z dnia 8 września 2010 r. „C.S. " sp. z o.o. w likwidacji w S. 
wniosła o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego 
rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu, zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu 
naruszenie art. 3981 k.p.c. przez bezpodstawne przyjęcie, że postanowienie Sądu 
Apelacyjnego z dnia 30 kwietnia 2011 r. nie podlegało zaskarżeniu skargą 
kasacyjną 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie jest bezzasadne. 
Pojęcie „postanowień w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia 
postępowania" użyte w art. 3981 § 1 k.p.c. odnosi się do postanowień, w których 
sąd dokonuje oceny procesowych przesłanek odrzucenia pozwu lub umorzenia 
postępowania 
zawartych 
w 
przepisach 
stanowiących 
podstawę 
takiego 
rozstrzygnięcia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2006 r., 
III CSK 48/06, OSNC 2007, nr 1, poz. 12). Do postanowień „w przedmiocie 
umorzenia postępowania" zalicza się tym samym m.in. postanowienie sądu 
pierwszej instancji umarzające postępowanie lub wydane w drugiej instancji 

 
3 
postanowienie oddalające zażalenie na takie rozstrzygnięcie (por. postanowienie 
Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2005 r., III PZ 11/05, OSNP 2006, nr 11-12, 
poz. 186), albo postanowienie sądu drugiej instancji umarzające postępowanie 
w sprawie. Sformułowanie „w przedmiocie umorzenia postępowania" nie obejmuje 
natomiast tej fazy postępowania, w której sąd rozstrzyga o dopuszczalności 
zażalenia na postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania, bowiem 
wówczas przedmiotem rozpoznania nie są przesłanki procesowe umorzenia 
postępowania, a przesłanki dopuszczalności zażalenia. 
W postanowieniu z dnia 30 kwietnia 2010 r. Sąd Apelacyjny orzekł o 
poprawności postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 13 stycznia 2010 r. 
o odrzuceniu zażalenia na odrzucenie interwencji ubocznej oraz o odrzuceniu 
zażalenia na postanowienie umarzające postępowanie. Należy zauważyć, 
że  podstawą 
postanowienia 
Sądu 
Okręgowego 
było 
stwierdzenie 
niedopuszczalności zgłoszenia przez „C.S. " sp. z o.o. w likwidacji w S. interwencji 
ubocznej. W konsekwencji, postanowienie o odrzuceniu zażalenia wynikło z 
wniesienia go przez podmiot nieuprawniony i nie miało związku z treścią 
postanowienia o umorzeniu postępowania. Z uwagi na to, również postanowienie 
Sądu Apelacyjnego z dnia 30 kwietnia 2010 r., na które wniesiona została skarga 
kasacyjna, nie jest związane z badaniem prawidłowości przesłanek umorzenia 
postępowania, lecz badaniem przesłanek dopuszczalności zażalenia. Tak więc 
zarówno postanowienie w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie o 
umorzeniu postępowania, jak i postanowienie w przedmiocie odrzucenia zażalenia 
na postanowienie odrzucające interwencję uboczną, nie jest postanowieniem „ w 
przedmiocie umorzenia postępowania" w rozumieniu art. 3981 § 1 k.p.c. i skarga 
kasacyjna od takich postanowień nie przysługuje. 
Należy też zauważyć, że powołane przez skarżącego postanowienie Sądu 
Najwyższego z dnia 27 października 2009 r., II UK 81/09 (niepubl.) nie ma związku 
z rozpoznawaną sprawą, dotyczy bowiem rozstrzygnięcia o charakterze 
merytorycznym - postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na 
postanowienie sądu pierwszej instancji o odrzuceniu odwołania od decyzji organu 
rentowego. 

 
4 
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 
39814 k.p.c. orzeczono jak na wstępie.