V CZ 86/10

Sygn. akt V CZ 86/10 
 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
 
Dnia 19 stycznia 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
 
SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Irena Gromska-Szuster 
SSA Maria Szulc 
 
 
 
w sprawie z powództwa J. W. 
przeciwko U. W. 
o rozwód, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 19 stycznia 2011 r., 
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Najwyższego  
z dnia 18 czerwca 2010 r.,  
 
 
 
odrzuca zażalenie. 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2010 r. Sąd Najwyższy odrzucił wniosek 
J. W. o wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego. Wniosek powoda, zawierający 
jednobrzmiącą argumentację odnośnie do 67 spośród 69 sędziów Sądu 
Apelacyjnego, sąd uznał za oczywiście bezzasadny (art. 531 k.p.c.). Zażalenie na to 
postanowienie wniósł skarżący osobiście. Skarżący wniósł o  „stwierdzenie 
nieważności 
powyższego 
postanowienia 
poprzez 
wydanie 
postanowienia 
uchylającego powyższe postanowienie”. 
Zażalenie to jest niedopuszczalne przede wszystkim dlatego, że od orzeczeń 
Sądu Najwyższego nie przysługują środki odwoławcze. 
Niezależnie do tego, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed 
Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców 
prawnych. Wyłączenie zdolności postulacyjnej stron obejmuje wniesienie środka 
prawnego, jak również występowanie przed Sądem Najwyższym. Skarżący, który 
wniósł zażalenie osobiście nie wykazał, że do kręgu tych podmiotów należy. 
Przymus 
adwokacko-radcowski 
obejmuje 
podejmowanie 
wszystkich 
czynności procesowych podejmowanych przed Sądem Najwyższym, w tym 
wnoszenie zażaleń (por. postanowienie SN z dnia 16 kwietnia 2010 r., IV CZ 12/10, 
niepubl., postanowienie SN z dnia 22 czerwca 2010 r., IV CZ 55/10, niepubl., 
postanowienie SN z dnia 6 października 2010 r., II CZ 103/10, niepubl.). Zażalenie 
wniesione osobiście przez stronę podlega odrzuceniu, a wada tego rodzaju nie 
może być usunięta w postępowaniu naprawczym. 
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 871 § 1, art. 373 
w  zw. z art. 370, art. 397 § 2, art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. odrzucił zażalenie jako 
niedopuszczalne.