V CZ 86/10
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie powoda na postanowienie o odrzuceniu wniosku o wyłączenie sędziów z powodu niedopuszczalności środka odwoławczego oraz braku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powoda J.W. na postanowienie z dnia 18 czerwca 2010 r., którym odrzucono jego wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie, wskazując na dwie główne przyczyny: po pierwsze, od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługują środki odwoławcze, a po drugie, w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, którego powód nie spełnił, wnosząc zażalenie osobiście.
Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 19 stycznia 2011 r. odrzucił zażalenie powoda J. W. na wcześniejsze postanowienie z dnia 18 czerwca 2010 r., którym odrzucono jego wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego. Wniosek powoda, dotyczący 67 z 69 sędziów, został uznany za oczywiście bezzasadny na podstawie art. 531 k.p.c. Powód wniósł osobiście zażalenie na to postanowienie, domagając się jego uchylenia. Sąd Najwyższy uznał jednak to zażalenie za niedopuszczalne z dwóch powodów. Po pierwsze, od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługują środki odwoławcze. Po drugie, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a powód nie wykazał, aby należał do kręgu podmiotów zwolnionych z tego wymogu. Przymus ten obejmuje wszystkie czynności procesowe, w tym wnoszenie zażaleń. W związku z tym, zażalenie wniesione osobiście przez stronę podlega odrzuceniu, a wada ta nie może być usunięta w postępowaniu naprawczym. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na podstawie przepisów k.p.c. dotyczących niedopuszczalności środków odwoławczych i przymusu adwokacko-radcowskiego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługują środki odwoławcze.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że od jego orzeczeń nie przysługują środki odwoławcze, co czyni zażalenie niedopuszczalnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. W. | osoba_fizyczna | powód |
| U. W. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 871 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Obowiązek zastępstwa stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
Pomocnicze
k.p.c. art. 531
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd uznał wniosek o wyłączenie sędziów za oczywiście bezzasadny.
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa odrzucenia zażalenia.
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa odrzucenia zażalenia.
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zażaleń.
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zażaleń.
k.p.c. art. 39821
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy postępowania kasacyjnego, ale użyty w kontekście odrzucenia zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługują środki odwoławcze. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje przymus adwokacko-radcowski. Zażalenie wniesione osobiście przez stronę jest niedopuszczalne i nie podlega naprawieniu.
Godne uwagi sformułowania
od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługują środki odwoławcze w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych Przymus adwokacko-radcowski obejmuje podejmowanie wszystkich czynności procesowych podejmowanych przed Sądem Najwyższym, w tym wnoszenie zażaleń
Skład orzekający
Antoni Górski
przewodniczący-sprawozdawca
Irena Gromska-Szuster
członek
Maria Szulc
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność środków odwoławczych od orzeczeń Sądu Najwyższego oraz obowiązek zastępstwa procesowego przed SN."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniesienia zażalenia osobiście do Sądu Najwyższego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy formalnych wymogów postępowania przed Sądem Najwyższym, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt V CZ 86/10 POSTANOWIENIE Dnia 19 stycznia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSA Maria Szulc w sprawie z powództwa J. W. przeciwko U. W. o rozwód, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 stycznia 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2010 r., odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2010 r. Sąd Najwyższy odrzucił wniosek J. W. o wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego. Wniosek powoda, zawierający jednobrzmiącą argumentację odnośnie do 67 spośród 69 sędziów Sądu Apelacyjnego, sąd uznał za oczywiście bezzasadny (art. 531 k.p.c.). Zażalenie na to postanowienie wniósł skarżący osobiście. Skarżący wniósł o „stwierdzenie nieważności powyższego postanowienia poprzez wydanie postanowienia uchylającego powyższe postanowienie”. Zażalenie to jest niedopuszczalne przede wszystkim dlatego, że od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługują środki odwoławcze. Niezależnie do tego, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wyłączenie zdolności postulacyjnej stron obejmuje wniesienie środka prawnego, jak również występowanie przed Sądem Najwyższym. Skarżący, który wniósł zażalenie osobiście nie wykazał, że do kręgu tych podmiotów należy. Przymus adwokacko-radcowski obejmuje podejmowanie wszystkich czynności procesowych podejmowanych przed Sądem Najwyższym, w tym wnoszenie zażaleń (por. postanowienie SN z dnia 16 kwietnia 2010 r., IV CZ 12/10, niepubl., postanowienie SN z dnia 22 czerwca 2010 r., IV CZ 55/10, niepubl., postanowienie SN z dnia 6 października 2010 r., II CZ 103/10, niepubl.). Zażalenie wniesione osobiście przez stronę podlega odrzuceniu, a wada tego rodzaju nie może być usunięta w postępowaniu naprawczym. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 871 § 1, art. 373 w zw. z art. 370, art. 397 § 2, art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę