V CZ 76/13

Sygn. akt V CZ 76/13
POSTANOWIENIE
Dnia 9 stycznia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Wojciech Katner
‎
SSN Bogumiła Ustjanicz
w sprawie z wniosku B. R. i C. R.
‎
przy uczestnictwie Gminy W.
‎
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 9 stycznia 2014 r.,
‎
zażalenia wnioskodawców na postanowienie Sądu Okręgowego w W.
‎
z dnia 7 marca 2013 r.
oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 7 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił wniosek wnioskodawców B. R. i C. R. o  sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 25 stycznia 2013 r. w sprawie z  wniosku B. R. i C. R. przy uczestnictwie Gminy W. o zasiedzenie.
Sąd Okręgowy uznał, że wniosek złożony przez profesjonalnego pełnomocnika zawarty w piśmie z dnia 25 stycznia 2013 r. dotyczył wyłącznie doręczenia odpisu postanowienia. Kolejny wniosek o doręczenie odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem z dnia 19 lutego 2013 r., który wpłynął w dniu 20 lutego 2013 r. był spóźniony, jako złożony po upływie ustawowego terminu z art. 328 § 1 k.p.c. i jako taki podlegał odrzuceniu na zasadzie art. 328 § 1 k.p.c. zdanie ostatnie.
Powyższe postanowienie wnioskodawcy B. R. i C. R. zaskarżyli zażaleniem, zarzucając naruszenie art. 130 § 1 oraz art. 9 k.p.c. w zw. z  art. 394
1
§ 1 k.p.c. oraz wnosząc o jego uchylenie i o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 328 § 1 k.p.c., uzasadnienie wyroku sporządza się na żądanie strony, zgłoszone w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia sentencji wyroku, a  w wypadku, o którym mowa w art. 327 § 2 k.p.c. - od dnia doręczenia sentencji wyroku.
Wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienie wydanego w sprawie postanowienia powinien być sporządzony przez pełnomocnika skarżących z  zachowaniem należytej zawodowej staranności. Podzielić należy stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 6 września 2013 r. (V CZ 38/2013, LEX nr 1375248) oraz wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r. (IV CSK 384/2011, LEX nr 1215060), że brak jest dostatecznych podstaw do przypisywania czynnościom procesowym podejmowanym w formie pisemnej przez profesjonalnych pełnomocników innego znaczenia niż wynikające z ich jednoznacznej treści.  Stąd też złożony przez pełnomocnika skarżących, będącego adwokatem, wniosek, którego treścią jest żądanie sporządzenia „wypisu orzeczenia Sądu z dnia 25.01.2013 r. w sprawie … 1280/12” nie może być utożsamiany z  żądaniem doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem na podstawie art. 387 §  3 w związku z art. 328 § 1 k.p.c.
Wniosek o wydanie odpisu orzeczenia w trybie art. 9 § 1 k.p.c. stanowi całkowicie odrębną czynność procesową od tej przewidzianej w art. 387 § 3 w  związku z art. 328 § 1 k.p.c. Stanowisko to nie pozostaje w sprzeczności z  uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 18 sierpnia 2010 r., II PZP 7/2010 (OSP 2011, nr 7 – 8, poz. 98  z krytyczną glosą K. Markiewicza, PS 2011, 10, s. 126), w której wyrażono pogląd, że wniosek o doręczenie wyroku sądu pierwszej instancji z  uzasadnieniem, wniesiony w terminie określonym w art. 328 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. z reguły stanowi równocześnie żądanie sporządzenia uzasadnienia. W  uzasadnieniu tej uchwały podkreślono, że wykładnia oświadczeń składanych przez fachowego pełnomocnika może, a wręcz powinna być dokonywana według surowszych mierników; istnieją powody, aby takie oświadczenia były wykładane przez sąd raczej z uwzględnieniem dyrektyw językowych niż celowościowych. W  wypadku czynności procesowych dokonywanych w formie piśmiennej przez profesjonalnych pełnomocników, wykładnia językowa w zasadzie zawsze przesądza o treści czynności. Wynika to z założenia znajomości przez te osoby prawa, poszczególnych jego instytucji, znajomości języka prawnego i prawniczego, oraz rozróżniania podstawowych czynności procesowych.
Brak zatem podstaw, aby wniosek zawarty w piśmie z dnia 25 stycznia 2013  r. traktować jako wniosek o sporządzenie uzasadnienia tylko dlatego, że  został złożony w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia wyroku.
Wniesienie przez fachowego pełnomocnika wniosku w trybie art. 9 § 1 k.p.c. zamiast wniosku z art. 328 § 1 k.p.c., wyłącza także zastosowanie art. 130 § 1 zd.  2 k.p.c. .
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 394
1
§ 3 w związku z art. 398
14
k.p.c.