Pełny tekst orzeczenia

V CZ 36/12

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt V CZ 36/12 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 13 września 2012 r. 
 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) 
SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) 
SSA Władysław Pawlak 
 
 
 
w sprawie z wniosku J. B. i A. B. 
przy uczestnictwie E. L., Skarbu Państwa - Starostwa Powiatowego  
w B. i Anny O.-O. 
o rozgraniczenie, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 13 września 2012 r., 
zażalenia wnioskodawców  na postanowienie Sądu Okręgowego  
z dnia 11 stycznia 2012 r.,  
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
 
2 
 
W sprawie o rozgraniczenie nieruchomości, postanowieniem z dnia 11 
stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawców od 
postanowienia Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 18 października 2011 r. w 
części dotyczącej drugiego punktu. Dotyczył on odrzucenia wniosku o 
rozgraniczenie nieruchomości, poza zakresem objętym punktem pierwszym 
postanowienia Sądu, odnoszącym się do merytorycznego rozstrzygnięcia w postaci 
rozgraniczenia wymienionych w nim działek ewidencyjnych. 
Przyczyną odrzucenia skargi była jej niedopuszczalność wskutek uznania 
przez Sąd Okręgowy, że nie stanowi materii podlegającej temu środkowi 
zaskarżenia kwestia objęta zakresem wniesionej skargi kasacyjnej. Chodziło 
o  żądanie wnioskodawców w przedmiocie, w jakim ich wniosek został odrzucony 
postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 11 stycznia 2011 r., od tego zaś 
postanowienia nie służy skarga kasacyjna, lecz zażalenie. Z kolei, istoty orzeczenia 
Sądu Okręgowego, który stanowi oddalenie zażalenia nie zmienia, zdaniem tego 
Sądu, nazwanie go apelacją co do części rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego, 
będącej postanowieniem o charakterze formalnym, zaskarżalnym zażaleniem, a 
nie apelacją, odnoszącą się tylko do rozstrzygnięć merytorycznych. 
W zażaleniu wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 11 
stycznia 2012 r. zarzucono temu orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania, 
tj. art. 3981 § 1, art. 516 i art. 5191 § 1 k.p.c., wnosząc o uchylenie tego 
postanowienia w całości z zasądzeniem kosztów postępowania. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Wnioskodawcy w zażaleniu uważają za decydujące o przysługującej im 
skardze kasacyjnej to, że skoro Sąd Okręgowy formułując rozstrzygnięcie co do 
całego zakresu objętego apelacją, a więc także do tej części żądania, w którego 
zakresie wniosek został odrzucony i która powinna być zaskarżona zażaleniem, 
orzekł o oddaleniu apelacji, to miał na myśli - apelację. Gdyby było inaczej, to 
powinien rozstrzygnąć oddzielnie - o oddaleniu apelacji w zakresie, która podlegała 
zaskarżeniu apelacją i o oddaleniu zażalenia, w części zaskarżalnej zażaleniem. 

 
 
3 
Rozumowanie wnioskodawców jest błędne i nie mają oni racji twierdząc, 
że  Sąd Okręgowy zamierzał oddalić apelację, jeśli w zaskarżonym postanowieniu 
jest mowa o oddaleniu apelacji, a to znaczyło, że od takiego orzeczenia w sprawie 
z zakresu prawa rzeczowego (o rozgraniczenie) przysługuje skarga kasacyjna. 
O  dopuszczalności skargi kasacyjnej na podstawie art. 5191 § 1 k.p.c. nie decyduje 
sposób słownego określenia przez Sąd swego rozstrzygnięcia, lecz przedmiot tego 
rozstrzygnięcia. Mają rację skarżący w tle swojego zażalenia, że gdyby nie 
posłużenie się niewłaściwym słowem, nie byłoby powodu do kwestionowania 
odrzucenia skargi kasacyjnej. Taki powód jest jednak tylko pretekstem, żeby 
z  wadliwego posłużenia się słowem „apelacja", zamiast „zażalenie" do tej części 
orzeczenia, w której chodziło o oddalenie zażalenia uczynić przesłankę 
dopuszczalności skargi kasacyjnej. 
Jeżeli z istoty sprawy wynika, że należy ona do materii podlegającej 
zaskarżeniu zażaleniem, rozpoznawanym w ramach postępowania zażaleniowego, 
to pomimo nazwania tego w orzeczeniu Sądu drugiej instancji „oddaleniem 
apelacji" chodzi o oddalenie zażalenia, a od takiego rozstrzygnięcia skarga 
kasacyjna nie przysługuje. Nie jest racjonalne uzasadnienie, proponowane 
w  zażaleniu 
wnioskodawców, 
aby 
sposób 
sformułowania 
rozstrzygnięcia 
w  orzeczeniu decydował o dopuszczalności i rodzaju jego zaskarżenia. Jest to 
oczywiście sprzeczne z katalogiem przesłanek o dopuszczalności skargi kasacyjnej 
sformułowanym w kodeksie postępowania cywilnego. 
Mając to na uwadze należało zażalenie oddalić na podstawie art. 39814 
w  związku z art. 3941 § 3 k.p.c. 
 
 
 
 
 
 
 
 
es