V CZ 135/11

Sygn. akt V CZ 135/11 POSTANOWIENIE Dnia 23 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Jan Górowski (sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa "W. B." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w J. (poprzednio: "W. B." Spółki Akcyjnej w K.) przeciwko E. S.-R. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 lutego 2012 r., zażalenia strony powodowej na orzeczenie o kosztach, zawarte w postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia 14 czerwca 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie, pozostawiając Sądowi drugiej instancji rozstrzygnięcie co do kosztów postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2011 r. Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 30 marca 2011 r. odrzucające apelację pozwanej (punkt 1) i zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 799 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Zażaleniem z dnia 1 lipca 2011 r. powódka zaskarżyła to postanowienie w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, choć z przyczyn nie wskazanych przez skarżącą. Zgodnie z art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c. sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Przepis ten jest wyrazem zasady koncentracji i unifikacji kosztów i z tego też względu, jeżeli Sąd drugiej instancji, uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, pozostawia on również temu sądowi rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej. Zaskarżonym orzeczeniem Sąd drugiej instancji uchylił postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające apelację. Wskazane postanowienie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c. Tym samym, Sąd drugiej instancji nie powinien orzekać o kosztach postępowania zażaleniowego, które jest postępowaniem incydentalnym. Brak jest więc podstaw, aby w takim orzeczeniu rozstrzygać o kosztach postępowania, gdyż nie kończy ono sprawy w instancji. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.