V CO 268/19
Podsumowanie
Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wyznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o próbę ugodową, uznając, że sąd rejonowy jest w stanie samodzielnie ustalić właściwość miejscową na podstawie zmienionych przepisów k.p.c.
Sąd Najwyższy rozpatrzył wniosek Sądu Rejonowego w B. o wyznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o zawezwanie do próby ugodowej. Sąd Najwyższy oddalił wniosek, wskazując, że na mocy nowelizacji Kodeksu postępowania cywilnego, sąd rejonowy jest obecnie w stanie samodzielnie ustalić właściwość miejscową, co czyni przepis art. 45 k.p.c. (dotyczący wyznaczania sądu przez Sąd Najwyższy) nie mającym zastosowania w tej sprawie.
Sprawa dotyczyła wniosku Sądu Rejonowego w B. o wyznaczenie przez Sąd Najwyższy sądu właściwego do rozpoznania sprawy o zawezwanie do próby ugodowej. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 45 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym do 7 listopada 2019 r., a następnie na zmiany wprowadzone ustawą z dnia 4 lipca 2019 r., stwierdził, że nowelizacja Kodeksu postępowania cywilnego zmieniła m.in. art. 185 § 1 k.p.c. Zgodnie z nowym brzmieniem, w przypadku braku podstaw do ustalenia właściwości miejscowej dla przeciwnika, można zwrócić się do sądu rejonowego właściwego dla miejsca zamieszkania lub siedziby wzywającego. Sąd Najwyższy podkreślił, że zgodnie z przepisami przejściowymi, do spraw wszczętych przed wejściem w życie nowelizacji stosuje się nowe przepisy, chyba że istnieją wyjątki, których w tej sprawie nie stwierdzono. W związku z tym, skoro Sąd Rejonowy ustalił jurysdykcję sądu polskiego, może samodzielnie ustalić właściwość miejscową. W konsekwencji, art. 45 k.p.c. nie miał zastosowania, a wniosek o wyznaczenie sądu został oddalony.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy nie powinien wyznaczać sądu właściwego, jeśli sąd rejonowy jest w stanie samodzielnie ustalić właściwość miejscową.
Uzasadnienie
Nowelizacja Kodeksu postępowania cywilnego zmieniła zasady ustalania właściwości miejscowej dla zawezwania do próby ugodowej, umożliwiając sądowi rejonowemu samodzielne określenie właściwości. W związku z tym, przepis art. 45 k.p.c. dotyczący wyznaczania sądu przez Sąd Najwyższy nie ma zastosowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalił wniosek
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. C. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| K. w W. (Niemcy) | inne | uczestnik |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 45
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej. Przepis ten nie ma zastosowania, gdy sąd niższej instancji jest w stanie samodzielnie ustalić właściwość.
Pomocnicze
k.p.c. art. 185 § § 1 zd. 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zmieniony przepis umożliwia zwrócenie się o zawezwanie do próby ugodowej do sądu rejonowego właściwego dla miejsca zamieszkania lub siedziby wzywającego, w braku podstaw do ustalenia właściwości dla przeciwnika.
Ustawa o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw art. 9 ust. 2
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej stosuje się przepisy kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, z uwzględnieniem wskazanych wyjątków.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zmiana przepisów k.p.c. umożliwia sądowi rejonowemu samodzielne ustalenie właściwości miejscowej. Art. 45 k.p.c. ma zastosowanie tylko wtedy, gdy ustalenie właściwości jest niemożliwe.
Godne uwagi sformułowania
wniosku Sądu Rejonowego w B. o wyznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej sama jego istota została utrzymana w braku podstaw do ustalenia tej właściwości można zwrócić się do sądu rejonowego właściwego dla miejsca zamieszkania albo siedziby wzywającego do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy stosuje się przepisy kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą Skoro zatem jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej, wniosek do Sądu Najwyższego, skierowany na podstawie powołanego przepisu, należało oddalić.
Skład orzekający
Tomasz Szanciło
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych nowelizacji k.p.c. dotyczących właściwości sądu w sprawach o zawezwanie do próby ugodowej oraz zastosowanie art. 45 k.p.c."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji zmiany przepisów i stosowania ich do spraw w toku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia praktyczne skutki nowelizacji k.p.c. dla postępowań o zawezwanie do próby ugodowej, co jest istotne dla prawników procesualistów.
“Nowelizacja KPC: Kiedy Sąd Najwyższy nadal wyznacza sąd do próby ugodowej?”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt V CO 268/19 POSTANOWIENIE Dnia 21 listopada 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Szanciło w sprawie z wniosku A. C. przy uczestnictwie K. w W. (Niemcy) o zawezwanie do próby ugodowej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 listopada 2019 r., wniosku Sądu Rejonowego w B. o wyznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o sygn. akt VI GCo (…), oddala wniosek. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 45 k.p.c., w brzmieniu obowiązującym do dnia 7 listopada 2019 r., Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej. Powyższy przepis został zmieniony ustawą z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 1469), aczkolwiek sama jego istota została utrzymana. Co istotne, tą samą ustawą został zmieniony również m.in. art. 185 § 1 zd. 1 k.p.c. Zgodnie z jego dotychczasowym brzmieniem o zawezwanie do próby ugodowej – bez względu na właściwość rzeczową – można było zwrócić się do sądu rejonowego ogólnie właściwego dla przeciwnika. Aktualnie przepis dodatkowo stanowi, że w braku podstaw do ustalenia tej właściwości można zwrócić się do sądu rejonowego właściwego dla miejsca zamieszkania albo siedziby wzywającego. Należy przy tym zauważyć, że w świetle a rt. 9 ust. 2 nowelizacji do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy stosuje się przepisy kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą. W art. 9-15a nowelizacji zostały zawarte wyjątki od ogólnej zasady, przy czym żaden z nich nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. W związku z tym, skoro Sąd Rejonowy ustalił jurysdykcję sądu polskiego, to stosując przepisy kodeksowe może aktualnie ustalić sąd właściwy dla rozpoznania sprawy. Powyższe oznacza, że art. 45 k.p.c. nie ma zastosowania. Skoro zatem jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej, wniosek do Sądu Najwyższego, skierowany na podstawie powołanego przepisu, należało oddalić.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę