V CNP 69/11Odrzucenie skargi o niezgodnosc z prawem prawomocnego orzeczenia

Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę S. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 3 grudnia 2008 r., wydanego w sprawie o podział majątku wspólnego. Sąd Najwyższy, działając na posiedzeniu niejawnym, odrzucił skargę. Uzasadnienie opiera się na przepisach Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z art. 519^2 § 2 k.p.c., dopuszczalność takiej skargi jest uzależniona od istnienia wyjątkowego wypadku, gdy niezgodność z prawem ma kwalifikowany charakter, wynikający z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności. W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy stwierdził, że skarżący miał możliwość zaskarżenia postanowienia Sądu Rejonowego i skorzystania ze środków odwoławczych, czego jednak nie uczynił. Nie wykazał również istnienia nadzwyczajnego przypadku uzasadniającego dopuszczalność skargi. Sąd zwrócił uwagę, że skarżący konsekwentnie nie podejmował korespondencji w sprawie, dobrowolnie rezygnując z możliwości podejmowania czynności procesowych. Podkreślono, że skarżący w istocie zastępuje skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia środki odwoławcze przysługujące mu na zasadach ogólnych. Jeśli strona miała obiektywną możliwość skorzystania z instancji odwoławczej i z niej nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie, skarga jest niedopuszczalna, co wynika z art. 424^8 § 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Dotyczy to zarówno świadomej rezygnacji, jak i zawinionej niemożności skorzystania ze środka odwoławczego. Wobec powyższego, na podstawie art. 424^8 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił skargę.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający