Ts 76/24

43/B/2026
POSTANOWIENIE
z dnia 10 grudnia 2025 r.
Sygn. akt Ts 76/24
Trybunał  Konstytucyjny w składzie:
Rafał Wojciechowski,
po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej F.W. o zbadanie zgodności:
art. 21 ust. 1 pkt 50 w związku z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
               U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2009 r., z art. 84 w związku z art. 217, art.
               32 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1, art. 32 ust. 2 w związku z art. 64 ust. 1, art. 31 ust. 3 w związku z art. 64 ust. 1
               i art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
postanawia:
nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg
.
Uzasadnienie
1
W skardze konstytucyjnej wniesionej osobiście do Trybunału Konstytucyjnego 26 kwietnia 2024 r. F.W. (dalej: skarżący), reprezentowany
                     przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującego
                     stanu faktycznego.
2
Wobec skarżącego w 2012 r. wszczęto kontrolę podatkową w sprawie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od
                     osób fizycznych za 2009 rok. W toku postępowania wydano kilka decyzji, które zostały uchylone. Po kolejnym rozpoznaniu sprawy
                     wysokość zobowiązania podatkowego skarżącego została określona ostatecznie przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. decyzją z 30
                     września 2019 r. (nr […]).
3
Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł skargę, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił wyrokiem z 9 października
                     2020 r. (sygn. akt […]).
4
Skarga kasacyjna skarżącego od tego wyroku została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 25 października
                     2023 r. (sygn. akt […]). Rozstrzygnięcie to – doręczone pełnomocnikowi skarżącego 26 stycznia 2024 r. – wskazane zostało jako
                     ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji.
5
Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 23 maja 2024 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 3 czerwca 2024 r.) wezwał
                     skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez doręczenie: 1) odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność
                     z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej;
                     2) jednego odpisu skargi konstytucyjnej wraz z załącznikami.
6
W piśmie z 10 czerwca 2024 r. (data nadania) skarżący wykonał powyższe zarządzenie.
7
Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 20 listopada 2024 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 25 listopada 2024
                     r.) wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi konstytucyjnej przez uzasadnienie zarzutu niekonstytucyjności,
                     z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie.
8
Skarżący ustosunkował się do powyższego wezwania w piśmie z 29 listopada 2024 r. (data nadania).
9
W ocenie skarżącego kwestionowane przepisy naruszają zasadę szczególnej określoności regulacji daninowych (art. 84 w związku
                     z art. 217 Konstytucji); zasadę równości (art. 32 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji); zakaz dyskryminacji (art.
                     32 ust. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji) i zasadę proporcjonalności (art. 31 ust. 3 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji),
                     „co stanowi nieproporcjonalną i nieuzasadnioną ingerencję w prawo własności” (s. 16 skargi).
10
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
11
1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym
                     (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym,
                     podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymogom.
12
2. W ocenie Trybunału skarga konstytucyjna spełnia przesłanki przekazania jej do merytorycznego rozpoznania, ponieważ:
13
a) została sporządzona przez pełnomocnika, który przedłożył pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego (art. 53 ust.
                     2 pkt 3 u.o.t.p.TK),
14
b) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 października 2023 r. (sygn. akt […]), wskazanego jako ostateczne orzeczenie
                     w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, nie przysługuje zwyczajny środek zaskarżenia, a skarżący poinformował, że nie wniósł
                     od niego także nadzwyczajnego środka zaskarżenia (art. 53 ust. 1 pkt 6 u.o.t.p.TK),
15
c) dochowany został trzymiesięczny termin wniesienia skargi, zastrzeżony w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK (ostateczne orzeczenie
                     doręczono pełnomocnikowi skarżącego 26 stycznia 2024 r., zaś skargę konstytucyjną wniesiono 26 kwietnia 2024 r.),
16
d) określony został przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK),
17
e) wskazano, które konstytucyjne wolności i prawa oraz w jaki sposób – zdaniem skarżącego – zostały naruszone (art. 53 ust.
                     1 pkt 2 u.o.t.p.TK),
18
f) przedstawiono uzasadnienie sformułowanych w skardze zarzutów (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK).
19
3. W ocenie Trybunału analizowana skarga konstytucyjna nie jest obarczona nieusuwalnymi brakami formalnymi, o których mowa
                     w art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK, ani oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK.