Ts 395/15Odmowa biegu skardze konstytucyjnej pzp 2

Skarga konstytucyjna została wniesiona przez Uniwersytet Łódzki, który zarzucił niezgodność art. 144a w związku z art. 165 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych (pzp) z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Skarżący uważał, że wskazane przepisy pzp naruszają prawo do sądu, ponieważ zamykają zamawiającemu możliwość skorzystania z drogi odwoławczej lub warunkują ją od skorzystania przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z prawa wystąpienia do sądu. Skarga była związana z uchwałą Krajowej Izby Odwoławczej z sierpnia 2015 r., która nie uwzględniła zastrzeżeń skarżącego do informacji o wyniku kontroli doraźnej. Trybunał Konstytucyjny, po wstępnym rozpoznaniu, postanowił odmówić nadania dalszego biegu skardze. Uzasadnienie opierało się na stwierdzeniu, że nie została spełniona podstawowa przesłanka dopuszczalności skargi konstytucyjnej, jaką jest wyczerpanie drogi prawnej. Zgodnie z przepisami ustawy o Trybunale Konstytucyjnym oraz orzecznictwem, skarga może być wniesiona po wyczerpaniu zwykłych środków odwoławczych. Skarżący poinformował, że nie wnosił środków odwoławczych do sądu powszechnego ani administracyjnego. Trybunał podkreślił, że aby skarga była dopuszczalna, musi istnieć ścisła relacja między treścią orzeczenia, zaskarżonym przepisem i zarzutem niezgodności z Konstytucją. W tej sprawie nie wydano żadnego orzeczenia sądowego, które przesądzałoby o niedopuszczalności sądowej kontroli uchwały KIO z inicjatywy zamawiającego. Brak takiego orzeczenia uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie skargi, która ma charakter kontroli konkretnej, a nie abstrakcyjnej.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający