Ts 291/13

Skarga konstytucyjna została wniesiona przez syndyka masy upadłości „Global Hotel Kraków” Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej, który zakwestionował zgodność art. 4241b Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) z Konstytucją RP. Skarżący domagał się zapłaty 11 525 747,70 zł od Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Najwyższego, uzasadniając roszczenie szkodą poniesioną w wyniku rzekomo niezgodnego z prawem wyroku Sądu Najwyższego z dnia 16 września 2000 r. w sprawie o sygn. III CSK 289/09. Sądy powszechne, w tym Sąd Okręgowy w Warszawie i Sąd Apelacyjny w Warszawie, oddaliły powództwo, uznając, że polskie prawo nie przewiduje możliwości dochodzenia odszkodowania za niezgodne z prawem orzeczenie Sądu Najwyższego, gdyż wyklucza to badanie legalności takiego orzeczenia przez sądy niższej instancji. Skarżący zarzucił, że zakwestionowany przepis narusza jego prawa do wynagrodzenia szkody, skutecznej ochrony praw majątkowych oraz równej ochrony praw majątkowych. Trybunał Konstytucyjny, po wstępnym rozpoznaniu skargi, odmówił jej nadania dalszego biegu. Uzasadnił to tym, że zarzuty skargi opierają się na błędnym założeniu, iż orzeczenia Sądu Najwyższego mogą być oceniane z punktu widzenia zgodności z prawem przez sądy powszechne. Trybunał podkreślił, że zgodnie z art. 183 Konstytucji RP, Sąd Najwyższy sprawuje nadzór nad działalnością sądów powszechnych i wojskowych w zakresie orzekania, co oznacza, że posiada on pozycję ustrojową sądu "ostatniego słowa", a jego rozstrzygnięcia są ostateczne i wiążące dla sądów niższych instancji. Kwestionowanie tej pozycji przez sądy powszechne byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą sprawowania nadzoru orzeczniczego. W związku z tym Trybunał uznał zarzuty skargi za oczywiście bezzasadne.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający