POSTANOWIENIE
z dnia 11 grudnia 2015 r.
Sygn. akt Ts 26/15
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Stanisław Rymar,
po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M.J. w sprawie zgodności:
1) art. 9 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.),
2) art. 429 § 1 i art. 459 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.)
z:
art. 2, art. 45 ust. 1, art. 176 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 w zw. z art. 176 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
postanawia:
zawiesić postępowanie.
Uzasadnienie:
1
W skardze konstytucyjnej sporządzonej przez pełnomocnika i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 stycznia 2015 r. (data
nadania) M.J. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 9 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy
(Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.; dalej: k.k.w.) oraz art. 429 § 1 i art. 459 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks
postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 176 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 w zw.
z art. 176 Konstytucji.
2
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Sąd Rejonowy Katowice-Wschód w Katowicach wyrokiem
z 8 czerwca 2012 r. (sygn. akt IV W 589/11) uznał skarżącego za winnego popełnienia zarzucanych wykroczeń i skazał go na karę
grzywny w wysokości 500 zł. Od powyższego wyroku skarżący wniósł apelację. Sąd Okręgowy w Katowicach wyrokiem z 28 września
2012 r. (sygn. akt VI Ka 441/12) zmienił zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że obniżył karę grzywny do 250 zł. Pismem z 2 stycznia
2014 r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania wykonawczego do czasu rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania w związku
z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego. Jednocześnie wyraził zgodę na zamianę grzywny na prace społecznie użyteczne. Postanowieniem
z 15 stycznia 2014 r. (sygn. akt Ko 7936/13) Sąd Rejonowy w Tychach dokonał zamiany grzywny w wysokości 250 zł na pracę społecznie
użyteczną w wymiarze 20 godzin przez 1 miesiąc. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w którym wniósł o zawieszenie
postępowania wykonawczego, a w wypadku oddalenia tego wniosku – o zmniejszenie liczby godzin w ramach orzeczonego obowiązku
pracy społecznie użytecznej. Postanowieniem z 1 marca 2014 r. Sąd Rejonowy w Tychach (sygn. akt VIII Ko 7936/13) na podstawie
art. 9 § 3 k.k.w.
a contrario
odmówił wstrzymania wykonania prac społecznie użytecznych. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, w którym
stwierdził, że wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia stanowił integralną część zażalenia i jako taki powinien być rozpoznany
przez sąd odwoławczy, tj. przez Sąd Okręgowy w Katowicach. Przewodniczący VIII Wydziału Wykonywania Orzeczeń w Sądzie Rejonowym
w Tychach zarządzeniem z 7 kwietnia 2014 r. (sygn. akt VIII Ko 7936/13) odmówił przyjęcia zażalenia ze względu na jego niedopuszczalność.
W uzasadnieniu stwierdził, że na podstawie obowiązujących przepisów wyłączona jest zaskarżalność postanowienia o odmowie wstrzymania
wykonania postanowienia wydanego na podstawie art. 9 § 3 k.k.w. Skarżący zaskarżył powyższe zarządzenie. Sąd Okręgowy w Katowicach
postanowieniem z 25 czerwca 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.
3
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 13 marca 2015 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków
formalnych skargi konstytucyjnej, m.in. przez dokładne wyjaśnienie, w jaki sposób zaskarżone przepisy naruszają konstytucyjne
prawa i wolności. Pismem z 30 marca 2015 r. pełnomocnik odniósł się do zarządzenia.
4
Zdaniem skarżącego naruszone zostało prawo do merytorycznego i sprawiedliwego rozpoznania sprawy w postępowaniu dwuinstancyjnym
przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Powyższe naruszenie, w ocenie skarżącego, polegało na rozpoznaniu
przez sąd I instancji wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia Sądu Rejonowego w Tychach z 15 stycznia 2014 r. (sygn.
akt VIII Ko 7936/13), który był integralną częścią zażalenia z 27 stycznia 2014 r. W konsekwencji doszło do kolejnych naruszeń
art. 2, art. 45 ust. 1 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji przez zakwestionowane przepisy, które to naruszenia polegały na odmowie
przyjęcia zażalenia z 27 stycznia 2014 r. oraz na uznaniu go za niedopuszczalne.
5
Postanowieniem z 21 października 2015 r. Trybunał odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, wskazując, że skarżący
nie uzupełnił braków formalnych skargi. Ponadto zarzuty przedstawione w skardze Trybunał ocenił jako oczywiście bezzasadne.
6
Skarżący pismem z 29 października 2015 r. poinformował Trybunał Konstytucyjny, że jego dotychczasowy pełnomocnik w sprawie
w lipcu 2015 r. został skreślony z listy adwokatów prowadzonej przez Okręgową Radę Adwokacką w Katowicach. Jednocześnie skarżący
wniósł o zawieszenie postępowania przed Trybunałem.
7
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
8
Na podstawie art. 174 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz.
101, ze zm.) w zw. z art. 20 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.)
w zw. z art. 134 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 164). Trybunał postanowił
zawiesić postępowanie w sprawie Ts 26/15 do czasu wyznaczenia skarżącemu nowego pełnomocnika.
9
W związku z pismem skarżącego z 29 października 2015 r. Trybunał z urzędu ustalił, że dotychczasowy pełnomocnik skarżącego
z dniem 18 maja 2015 r. został skreślony z listy adwokatów prowadzonej przez Okręgową Radę Adwokacką w Katowicach. Wobec powyższego
Trybunał uznał, że skarżący nie jest obecnie należycie reprezentowany w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym.
10
W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.Pełny tekst orzeczenia
Ts 26/15
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.