TS 196/12Odmowa biegu skardze konstytucyjnej badania psychiatryczne
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarga konstytucyjna została wniesiona przez Janusza B. przeciwko art. 202 § 1 ustawy Kodeks postępowania karnego (k.p.k.), który reguluje kwestię dopuszczania opinii biegłych psychiatrów co do stanu zdrowia psychicznego podejrzanego. Skarżący zarzucił, że przepis ten nie precyzuje wystarczająco okoliczności, w których można zlecić takie badanie, co stanowi naruszenie jego prawa do prywatności (art. 47 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji), godności człowieka (art. 30 Konstytucji) oraz zasad poprawnej legislacji (art. 2 Konstytucji). Podniósł, że takie praktyki mogą prowadzić do szykanowania i stygmatyzacji osób podejrzanych. Trybunał Konstytucyjny, rozpoznając skargę na posiedzeniu niejawnym, postanowił odmówić jej nadania dalszego biegu. Uzasadnienie opierało się na utrwalonym orzecznictwie Trybunału, zgodnie z którym art. 2 Konstytucji (zasada demokratycznego państwa prawnego i poprawnej legislacji) nie może być samodzielnym wzorcem kontroli w postępowaniu ze skargi konstytucyjnej, a jedynie pomocniczym. Ponadto, Trybunał stwierdził, że zarzuty skarżącego dotyczące nieprawidłowego stosowania prawa przez organy procesowe (prokuraturę i sądy) w zakresie kierowania na badania psychiatryczne, nie są zarzutami niekonstytucyjności samego przepisu, lecz kwestionowaniem sposobu jego aplikacji. Trybunał wskazał również, że przepisy k.p.k. (w tym art. 193 § 1 k.p.k.) przewidują zasięganie opinii biegłych tylko wtedy, gdy jest to konieczne dla stwierdzenia okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, co oznacza, że potrzeba badań psychiatrycznych musi wynikać z konkretnych, uzasadnionych okoliczności, a nie z samej przeszłości leczenia.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaGranice kontroli konstytucyjności przepisów przez Trybunał Konstytucyjny w trybie skargi konstytucyjnej, w szczególności w zakresie stosowania art. 2 Konstytucji oraz rozróżnienia między wadliwością przepisu a wadliwością jego stosowania.
Dotyczy specyficznego trybu postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym i nie rozstrzyga merytorycznie kwestii dopuszczalności badań psychiatrycznych w postępowaniu karnym.
Zagadnienia prawne (1)
Czy art. 202 § 1 k.p.k., w zakresie, w jakim nie precyzuje okoliczności dopuszczenia opinii biegłych psychiatrów co do stanu zdrowia psychicznego podejrzanego, narusza art. 2, art. 30 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji?
Odpowiedź sądu
Nie, skarga konstytucyjna nie spełnia warunków nadania jej dalszego biegu.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że art. 2 Konstytucji nie może być samodzielnym wzorcem kontroli, a zarzuty dotyczące stosowania prawa przez organy procesowe nie podlegają kognicji Trybunału w trybie skargi konstytucyjnej. Ponadto, przepisy k.p.k. ogólnie regulują potrzebę zasięgania opinii biegłych, a kwestia nadużywania tej możliwości leży w gestii organów procesowych.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Janusz B. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Prokuratura Rejonowa w Białymstoku | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie przygotowawcze |
Przepisy (12)
Główne
k.p.k. art. 202 § § 1
Ustawa – Kodeks postępowania karnego
Przepis nieprecyzyjnie określa okoliczności dopuszczenia opinii biegłych psychiatrów, co skarżący uznał za naruszenie konstytucyjnych praw.
ustawa o TK art. 79 § ust. 1
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Prawo do wniesienia skargi konstytucyjnej po wyczerpaniu drogi prawnej.
ustawa o TK art. 46 § ust. 1
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Termin do wniesienia skargi konstytucyjnej (3 miesiące od doręczenia ostatecznego rozstrzygnięcia).
ustawa o TK art. 47 § ust. 1 pkt 2
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Obowiązek wskazania naruszonych wolności lub praw oraz sposobu ich naruszenia.
ustawa o TK art. 32 § ust. 1 pkt 3 i 4
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Konieczność uzasadnienia zarzutu niekonstytucyjności.
ustawa o TK art. 49
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Podstawa do odmowy nadania dalszego biegu skardze.
ustawa o TK art. 36 § ust. 3
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Podstawa do odmowy nadania dalszego biegu skardze.
Pomocnicze
Konstytucja art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zasada demokratycznego państwa prawnego i poprawnej legislacji; nie może być samodzielnym wzorcem kontroli w skardze konstytucyjnej.
Konstytucja art. 30
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Godność człowieka; zarzut naruszenia w kontekście przymusu badań psychiatrycznych.
Konstytucja art. 47
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawo do prywatności; zarzut naruszenia w kontekście przymusu badań psychiatrycznych.
Konstytucja art. 31 § ust. 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Ograniczenia konstytucyjnych wolności i praw; zarzut naruszenia w kontekście przymusu badań psychiatrycznych.
k.p.k. art. 193 § § 1
Ustawa – Kodeks postępowania karnego
Ogólna zasada zasięgania opinii biegłych, gdy stwierdzenie okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wymaga wiadomości specjalnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 2 Konstytucji nie może być samodzielnym wzorcem kontroli w postępowaniu ze skargi konstytucyjnej. • Zarzuty dotyczące sposobu stosowania prawa przez organy procesowe nie podlegają kognicji Trybunału w trybie skargi konstytucyjnej. • Przepisy k.p.k. ogólnie regulują potrzebę zasięgania opinii biegłych, a potrzeba badań psychiatrycznych musi wynikać z konkretnych okoliczności.
Odrzucone argumenty
Art. 202 § 1 k.p.k. narusza art. 2, 30 i 47 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji poprzez brak precyzyjnych regulacji dotyczących badań psychiatrycznych. • Kierowanie na badania psychiatryczne powinno być ograniczone do sytuacji, gdy z dużym prawdopodobieństwem mogą mieć znaczenie dowodowe. • Praktyka kierowania na badania psychiatryczne na podstawie przeszłości leczenia jest szykanowaniem.
Godne uwagi sformułowania
„[b]adanie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego, pomimo niewątpliwych funkcji gwarancyjnych, którym ono służy, nie powinno jednak stanowić reguły, lecz przeciwnie – powinno zawsze wynikać z konkretnych okoliczności, wskazujących na możliwość wystąpienia zaburzeń psychicznych.” • Potrzeba przeprowadzania badań psychiatrycznych „zaistnieje dopiero wówczas, gdy pojawią się wątpliwości co do poczytalności [sprawcy czynu zabronionego] i będą one miały charakter uzasadniony, czyli znajdą oparcie w zaistniałych okolicznościach.”
Skład orzekający
Mirosław Granat
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Granice kontroli konstytucyjności przepisów przez Trybunał Konstytucyjny w trybie skargi konstytucyjnej, w szczególności w zakresie stosowania art. 2 Konstytucji oraz rozróżnienia między wadliwością przepisu a wadliwością jego stosowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym i nie rozstrzyga merytorycznie kwestii dopuszczalności badań psychiatrycznych w postępowaniu karnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w prawie karnym – granic badań psychiatrycznych i praw podejrzanego. Choć rozstrzygnięcie jest proceduralne, porusza istotne zagadnienia konstytucyjne.
“Czy prokurator może dowolnie kierować na badania psychiatryczne? Trybunał Konstytucyjny wyjaśnia granice.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.