358/B/2020
POSTANOWIENIE
z dnia 18 sierpnia 2020 r.
Sygn. akt Ts 192/19
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Piotr Pszczółkowski,
po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej J.C., w sprawie zgodności:
1) art. 7 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2019 r. poz. 676, ze zm.) z art. 2 i art.
45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
2) art. 7 § 5 ustawy powołanej w punkcie 1 z art. 37 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 w związku z art. 176 ust. 1 w związku
z art. 2 oraz art. 30 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji,
3) art. 116 § 1 ustawy powołanej w punkcie 1z art. 41 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 1-3 w związku z art. 30, art. 32 ust.
1 i 2, art. 37 ust. 1, art. 40, art. 41 ust. 4 Konstytucji,
4) art. 142 § 1 ustawy powołanej w punkcie 1 z art. 2, art. 30, art. 41 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 1, art. 31 ust. 3,
art. 37 ust. 1, art. 42 ust. 1 i art. 87 ust. 1 Konstytucji,
5) art. 144 § 1 ustawy powołanej w punkcie 1 z art. 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 173, art. 174, art. 175, art. 177,
art. 30 w związku z art. 31 ust. 3, art. 37 ust. 1 Konstytucji,
6) art. 143 § 1 pkt 4 ustawy powołanej w punkcie 1 z art. 68 ust. 1, art. 40, art. 41 ust. 1, art. 30 i art. 31 ust. 3 Konstytucji
postanawia:
nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg.
Uzasadnienie
1
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 23 grudnia 2019 r. (data nadania), J.C. (dalej: skarżący),
reprezentowany przez radcę prawnego ustanowionego pełnomocnikiem z urzędu, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego
stanu faktycznego.
2
Sąd Okręgowy w G. VI Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych postanowieniem z 19 czerwca 2019 r.
(sygn. akt […]), doręczonym skarżącemu 3 lipca 2019 r., utrzymał w mocy decyzję wydaną 10 maja 2019 r przez Dyrektora Aresztu
Śledczego w S., którą skarżącemu orzeczono karę dyscyplinarną w postaci pozbawienia możliwości otrzymywania paczek żywnościowych
na okres 2 miesięcy. Decyzja ta została zaskarżona na podstawie art. 7 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. ‒ Kodeks karny
wykonawczy (Dz. U. z 2019 r. poz. 676, ze zm.). Sąd uzasadniając podtrzymanie decyzji wskazał, że „nie jest ona sprzeczna
z prawem, a tylko taka podlegałaby uchyleniu”.
3
Zarządzeniem z 17 lipca 2019 r. (sygn. akt jw.) Sąd Okręgowy w G. odmówił przyjęcia zażalenia na wymienione wyżej postanowienie,
jako niedopuszczalnego z mocy ustawy. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, które Sąd Apelacyjny w G. II Wydział
Karny utrzymał w mocy postanowieniem z 8 października 2019 r. (sygn. akt […]).
4
W związku ze złożonym przez skarżącego 6 sierpnia 2019 r. wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia i
wniesienia skargi konstytucyjnej, referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w S. postanowieniem z 2 września 2019 r. (sygn. akt
[…]) ustanowił nim radcę prawnego. Decyzją Okręgowej Izby Radców Prawnych w G. z 23 października 2019 r. (doręczonej pełnomocnikowi
28 października 2019 r.) pełnomocnikiem z urzędu została wyznaczona radca prawny Ł.K.
5
W skardze konstytucyjnej jako ostateczne orzeczenie ‒ w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji ‒ skarżący wskazał powołane
wcześniej postanowienie Sądu Okręgowego w G. z 19 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]) oraz poinformował
,
że od powyższego postanowienia nie wniósł żadnego nadzwyczajnego środka odwoławczego.
6
Zakwestionowane w skardze konstytucyjnej przepisy, jak twierdzi skarżący, naruszają jego prawo do sądu ze względu na brak
możliwości kontroli decyzji dyrektora zakładu karnego w aspekcie merytorycznym, prawo do rozpatrzenia sprawy w dwóch instancjach
ze względu na brak możliwości odwoławczej od tej decyzji, prawo do korzystania z konstytucyjnych praw i wolności, prawo do
obrony ze względu na wymierzenie kary dyscyplinarnej przez dyrektora zakładu karnego i brakiem możliwości jej merytorycznej
kontroli i prawo do ochrony zdrowia ze względu na wymierzenie kary dyscyplinarnej w formie zakazu otrzymywania paczek żywnościowych.
7
Skarżący wniósł ponadto o zasądzenie, w trybie art. 54 ust. 2 i 3 u.o.t.p.TK, zwrotu kosztów postępowania przed Trybunałem
Konstytucyjnym, w tym kosztów reprezentowania wnoszącego skargę konstytucyjną przez radcę prawnego.
8
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
9
1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.
Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania.
Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstytucyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona wymagania przewidziane w ustawie
oraz nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK.
10
2. W ocenie Trybunału skarga konstytucyjna spełnia przesłanki przekazania jej do merytorycznej oceny.
11
2.1. Skargę sporządził radca prawny wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu.
12
2.2. Wyczerpana została przysługująca skarżącemu droga prawna, ponieważ od postanowienia Sądu Okręgowego w G. VI Wydział Penitencjarny
i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych z 19 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]), utrzymującego w mocy decyzję Dyrektora Aresztu
Śledczego w S. z 10 maja 2019 r., na mocy której wymierzono skarżącemu karę dyscyplinarną, nie przysługuje żaden zwyczajny
środek zaskarżenia.
13
2.3. Dochowany został trzymiesięczny termin wniesienia skargi zastrzeżony w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK, gdyż: a) powyższe orzeczenie,
wraz z uzasadnieniem, zostało doręczone skarżącemu 3 lipca 2019 r., b) wniosek o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu został
złożony 6 sierpnia 2019 r. (co wstrzymało bieg terminu do wniesienia skargi), c) decyzja o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu
została pełnomocnikowi doręczona 28 października 2019 r. zaś skargę złożono w Trybunale 23 grudnia 2019 r. (data nadania).
14
2.4. Skarżący prawidłowo określił przedmiot kontroli, tj. art. 7 § 1 i 5, art. 116 § 1, art. 142 § 1, art. 143 § 1 pkt. 4,
art. 144 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. ‒ Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2019 r. poz. 676, ze zm.; obecnie: Dz. U.
z 2020 r. poz. 523, ze zm.). Przepisy te były bowiem podstawą prawną orzeczenia, w związku z którym skarżący wniósł skargę
do Trybunału.
15
2.5. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do sądu, prawa do rozpatrzenia sprawy w dwóch
instancjach, prawa do korzystania z konstytucyjnych praw i wolności oraz prawa do ochrony zdrowia.
16
2.6. Wskazano, w jaki sposób – zdaniem skarżącego – zakwestionowany w skardze przepis narusza powyższe prawa.
17
18
3. W związku z powyższym i zważywszy na to, że sformułowane przez skarżącego zarzuty nie są oczywiście bezzasadne, Trybunał
Konstytucyjny– na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK – postanowił nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg.Pełny tekst orzeczenia
Ts 192/19
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.