Ts 129/24

192/B/2025
POSTANOWIENIE
z dnia 14 stycznia 2025 r.
Sygn. akt Ts 129/24
Trybunał  Konstytucyjny w składzie:
Rafał Wojciechowski,
po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej S.Ł. o zbadanie zgodności:
1) art. 27 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 217, ze zm.) w zakresie,
               w jakim „udziela upoważnienia Ministrowi Sprawiedliwości do odwołania prezesa albo wiceprezesa sądu bez opinii Krajowej Rady
               Sądownictwa w toku kadencji”;
2) art. 27 § 2 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych w zakresie, w jakim „upoważnia kolegium właściwego sądu do wydania
               opinii w przedmiocie zamiaru odwołania, a Ministra Sprawiedliwości do odwołania prezesa albo wiceprezesa sądu bez opinii Krajowej
               Rady Sądownictwa”;
3) art. 27 § 3 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych w zakresie, w jakim „upoważnia Ministra Sprawiedliwości do zawieszenia
               prezesa albo wiceprezesa sądu w pełnieniu czynności”;
4) art. 27 § 5 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych w zakresie, w jakim „upoważnia Ministra Sprawiedliwości do odwołania
               prezesa albo wiceprezesa sądu bez opinii Krajowej Rady Sądownictwa”;
5) art. 27 § 5a zdanie drugie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych w zakresie, w jakim „dopuszcza niewiążący charakter
               negatywnej opinii Krajowej Rady Sądownictwa wydanej w przedmiocie zamiaru Ministra Sprawiedliwości odwołania prezesa albo
               wiceprezesa sądu”, z art. 2, art. 10 ust. 1 i art. 186 ust. 1 w związku z art. 173 i art. 178 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej
               Polskiej,
postanawia:
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
Uzasadnienie
1
W skardze konstytucyjnej z 26 czerwca 2024 r. (data osobistego wniesienia) S.Ł. (dalej: skarżący) wystąpił z żądaniem przytoczonym
                     w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy.
2
Minister Sprawiedliwości w piśmie z 18 czerwca 2024 r. (nr […]), skierowanym do Kolegium Sądu Okręgowego w W., na podstawie
                     art. 27 § 2 w związku z art. 27 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2024
                     r. poz. 334; dalej: p.u.s.p.) poinformował Kolegium Sądu o zamiarze odwołania skarżącego (sędziego Sądu Okręgowego w W.) z
                     funkcji Prezesa Sądu Rejonowego dla w W. i zwrócił się do Kolegium o wyrażenie w tym zakresie opinii. Na podstawie art. 27
                     § 3 p.u.s.p. Minister Sprawiedliwości zawiesił skarżącego w pełnieniu czynności Prezesa Sądu Rejonowego w W. ze skutkiem od
                     19 czerwca 2024 r.
3
W piśmie z 26 czerwca 2024 r. (nr […]) Minister Sprawiedliwości poinformował skarżącego, że wobec m.in. negatywnej opinii
                     Kolegium Sądu Okręgowego w W., na podstawie art. 27 § 2, 3 i 5a zdanie pierwsze ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju
                     sądów powszechnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 334; dalej: p.u.s.p.), z upływem 26 czerwca 2024 r. odstępuje od zamiaru odwołania
                     go z funkcji Prezesa Sądu Rejonowego w W. i uchyla zawieszenie w pełnieniu czynności prezesa tego sądu.
4
Następnie w piśmie z 1 lipca 2024 r. (nr […]) Minister Sprawiedliwości ponownie, na podstawie art. 27 § 2 w związku z art.
                     27 § 1 pkt 2 p.u.s.p., poinformował Kolegium Sądu Okręgowego w W. o zamiarze odwołania skarżącego z funkcji Prezesa Sądu Rejonowego
                     w W. i zwrócił się do Kolegium tego sądu o wyrażenie opinii w tym zakresie. Na podstawie art. 27 § 3 p.u.s.p. zawiesił skarżącego
                     w pełnieniu czynności Prezesa Sądu Rejonowego w W. ze skutkiem od 1 lipca 2024 r.
5
W skardze konstytucyjnej skarżący sformułował, zmodyfikowany w piśmie procesowym z 5 lipca 2024 r., wniosek o „udzielenie
                     zabezpieczenia” polegającego na zawieszeniu obowiązywania decyzji Ministra Sprawiedliwości z 1 lipca 2024 r. (nr […]) oraz
                     zakazaniu wszystkim osobom, organom sądów i administracji publicznej podejmowania czynności prawnych i faktycznych zmierzających
                     do realizacji uprawnienia przez Ministra Sprawiedliwości w postaci odwołania skarżącego z funkcji Prezesa Sądu Rejonowego
                     w W. do czasu rozpoznania przez Trybunał wniosku Krajowej Rady Sądownictwa z 16 lutego 2024 r. (sygn. K 2/24).
6
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 25 lipca 2024 r. (doręczonym skarżącemu 2 sierpnia 2024 r.) wezwano skarżącego
                     do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) sprecyzowanie wzorców kontroli dla zakwestionowanych w skardze
                     przepisów, tj. wyjaśnienie, czy są nimi wskazane w
petitum
skargi art. 2, art. 10 ust. 1 i art. 186 ust. 1 w związku z art. 173 i art. 178 ust. 1 Konstytucji, czy przywołane w punkcie
                     IV zatytułowanym „Wzorzec kontroli” art. 60 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 2 i art. 178 ust. 1 oraz art. 65 ust.
                     1 Konstytucji; 2) wskazanie, które wolności lub prawa skarżącego, i w jaki sposób, zostały naruszone przez zakwestionowane
                     w skardze przepisy; 3) uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami skarżącego,
                     z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 4) doręczenie odpisów (lub poświadczonych z zgodność z oryginałem kopii)
                     pism Ministra Sprawiedliwości z: a) 18 czerwca 2024 r. (nr […]), b) 26 czerwca 2024 r. (nr […]), c) 1 lipca 2024 r. (nr […]).
                     W terminie określonym w zarządzeniu skarżący nie nadesłał do Trybunału Konstytucyjnego żadnego pisma procesowego usuwającego
                     wskazane w nich braki.
7
Skarżący zarzucił, że określony w zakwestionowanych przepisach tryb odwoływania przez Ministra Sprawiedliwości prezesów i
                     wiceprezesów sądów powszechnych narusza zasady: trójpodziału władzy, demokratycznego państwa prawnego, poprawnej legislacji,
                     określoności prawa i jednoznaczności przepisów prawnych. Zakłóca bowiem ciągłość funkcjonowania kluczowych organów sądu, jakimi
                     są prezes i wiceprezes.
8
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
9
Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest
                     uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia
                     30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej:
                     u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust.
                     1 u.o.t.p.TK). Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego
                     rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez
                     prawo wymagań lub gdy braki formalne nie zostały usunięte w ustawowym terminie.
10
Zarządzeniem z 25 lipca 2024 r. sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezwał skarżącego do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej
                     kontroli braków formalnych skargi pod rygorem odmowy nadania jej dalszego biegu.
11
Odpis zarządzenia sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 25 lipca 2024 r. został skutecznie doręczony skarżącemu 2 sierpnia
                     2024 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący w żaden sposób nie ustosunkował się do powyższego wezwania.
12
Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji.
13
POUCZENIE
14
Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie
                     7 dni od daty jego doręczenia.