Pełny tekst orzeczenia

Ts 12/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

161/B/2026
POSTANOWIENIE
z dnia 24 czerwca 2026 r.
Sygn. akt Ts 12/26
Trybunał  Konstytucyjny w składzie:
Andrzej Zielonacki,
po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej R.S. o zbadanie zgodności:
art. 84 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383) z art. 31 ust. 3 w związku z art. 32
               ust. 1-2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
postanawia:
nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg.
Uzasadnienie
1
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 8 stycznia 2026 r. R.S. (dalej: skarżący) – reprezentowany
                     przez pełnomocnika z wyboru – wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia w oparciu o następujący
                     stan faktyczny:
2
Sąd Rejonowy w P. postanowieniem z 11 lipca 2025 r. (sygn. akt […]) nie uwzględnił wniosku skarżącego o uznanie za wykonany
                     środka karnego w postaci prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczonego wobec niego wyrokiem Sądu Rejonowego w
                     P. z 30 stycznia 2024 r. (sygn. akt […]).
3
Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z 25 września 2025 r. (sygn. akt […]) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie sądu orzekającego
                     w pierwszej instancji.
4
2. Zdaniem skarżącego niezgodne ze wskazanymi przepisami Konstytucji jest zróżnicowanie sytuacji prawnej osób czasowo pozbawionych
                     prawa prowadzenia pojazdów, w wyniku którego ci, względem których stwierdzono, że dokonali wykroczenia w stanie nietrzeźwości,
                     pozbawieni są możliwości skutecznego ubiegania się o skrócenie czasu obowiązywania orzeczonego środka karnego, o którym mowa
                     w art. 84 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383).
5
3. Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 26 marca 2026 r. (doręczonym 13 kwietnia 2026 r.), wydanym na podstawie
                     art. 130 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1550, ze zm.), skarżący
                     został wezwany do usunięcia braków formalnych przez:
6
doręczenie jednego odpisu skargi konstytucyjnej wraz z załącznikami;
7
doręczenie odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć potwierdzających
                     wyczerpanie drogi prawnej, w szczególności postanowienia Sądu Rejonowego w P. z 11 lipca 2025 r. (sygn. akt […]);
8
udokumentowanie daty doręczenia skarżącemu ostatecznego orzeczenia.
9
Skarżący w piśmie z 21 kwietnia (data nadania) usunął wskazane braki.
10
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
11
1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym
                     (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.
                     Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstytucyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona określone przez prawo wymagania.
12
2. Po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że spełnia ona przesłanki nadania jej dalszego
                     biegu (art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK).
13
Skarga konstytucyjna została sporządzona przez pełnomocnika z wyboru, który przedłożył pełnomocnictwo szczególne (art. 44
                     ust. 1 oraz art. 53 ust. 2 pkt 3 u.o.t.p.TK).
14
Skarżący wyczerpał przysługującą mu drogę prawną, ponieważ od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z 25 września 2025 r. (sygn.
                     akt […]) nie przysługuje żaden zwyczajny środek zaskarżenia (art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK).
15
W sprawie nie złożono także nadzwyczajnego środka zaskarżenia (art. 53 ust. 1 pkt 6 u.o.t.p.TK).
16
Dochowany został trzymiesięczny termin wniesienia skargi, zastrzeżony w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. Postanowienie Sądu Okręgowego
                     w P. z 25 września 2025 r. (sygn. akt […]), wskazane jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, zostało doręczone
                     pełnomocnikowi skarżącego 9 października 2025 r., natomiast skarga konstytucyjna została wniesiona do Trybunału 8 stycznia
                     2026 r. (data nadania).
17
Określony został przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK).
18
Skarżący wskazał, które jego konstytucyjne wolności i prawa zostały naruszone oraz w jaki sposób (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK).
                     Przedstawił także uzasadnienie sformułowanych w skardze zarzutów (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK).
19
Skarga zawiera wymagane informacje o stanie faktycznym sprawy (art. 53 ust. 1 pkt 4 u.o.t.p.TK) oraz niezbędne załączniki
                     (art. 53 ust. 1 pkt 5 i art. 53 ust. 2 u.o.t.p.TK).
20
Z powyższych względów należało postanowić jak na wstępie.