SK 84/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarga konstytucyjna M.Ś. dotyczyła zgodności art. 116 § 1a Kodeksu wykroczeń z art. 2 i art. 42 ust. 1 Konstytucji. Skarżący został ukarany grzywną za nieprzestrzeganie obowiązku zakrywania ust i nosa, a kwestionowany przepis uznał za blankietowy i nieprecyzyjny, naruszający zasadę określoności czynu zabronionego. Sąd rejonowy i okręgowy utrzymały w mocy wyrok nakładający grzywnę. Prokurator Generalny wniósł o umorzenie postępowania, argumentując, że art. 2 Konstytucji nie może być samoistnym wzorcem kontroli, a argumentacja skarżącego dotycząca art. 42 ust. 1 Konstytucji jest zbyt lakoniczna. Trybunał Konstytucyjny, rozpoznając skargę, stwierdził, że skarżący nie spełnił wymogów formalnych, w szczególności nie przedstawił wystarczającego uzasadnienia zarzutów. W odniesieniu do art. 2 Konstytucji, Trybunał przypomniał swoje wcześniejsze orzecznictwo, zgodnie z którym zasady ogólne, takie jak zasada demokratycznego państwa prawnego, nie mogą stanowić samoistnej podstawy skargi konstytucyjnej, chyba że w wyjątkowych sytuacjach. W przypadku art. 42 ust. 1 Konstytucji, Trybunał uznał, że skarżący nie sprecyzował w wystarczający sposób treści naruszonych praw i wolności ani nie przedstawił argumentów lub dowodów na poparcie swoich twierdzeń. W konsekwencji, Trybunał Konstytucyjny postanowił umorzyć postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku. Sędzia Jarosław Wyrembak zgłosił zdanie odrębne, uznając, że argumentacja skarżącego była wystarczająca do merytorycznego rozpoznania sprawy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie wymogów formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności dotyczących uzasadnienia zarzutów i wyboru wzorców kontroli.
Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej skargi konstytucyjnej, a nie meritum przepisów dotyczących pandemii.
Zagadnienia prawne (2)
Czy art. 116 § 1a Kodeksu wykroczeń, penalizujący nieprzestrzeganie zakazów, nakazów, ograniczeń lub obowiązków określonych w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, spełnia wymogi precyzji i określoności wymagane przez art. 2 Konstytucji?
Odpowiedź sądu
Nie można było rozpoznać merytorycznie, gdyż skarżący nie przedstawił wystarczającego uzasadnienia zarzutu naruszenia art. 2 Konstytucji, który nie może być samoistnym wzorcem kontroli.
Uzasadnienie
Trybunał przypomniał, że art. 2 Konstytucji (zasada demokratycznego państwa prawnego) nie może stanowić samoistnej podstawy skargi konstytucyjnej, a skarżący nie wykazał, aby naruszone zostały konkretne prawa lub wolności konstytucyjne.
Czy art. 116 § 1a Kodeksu wykroczeń, penalizujący nieprzestrzeganie zakazów, nakazów, ograniczeń lub obowiązków określonych w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, spełnia wymogi określoności wynikające z art. 42 ust. 1 Konstytucji (nullum crimen sine lege certa)?
Odpowiedź sądu
Nie można było rozpoznać merytorycznie, gdyż argumentacja skarżącego była zbyt lakoniczna i nie zawierała wystarczających dowodów.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że skarżący nie sprecyzował w wystarczający sposób treści naruszonych praw i wolności, nie przedstawił argumentów ani dowodów na poparcie swoich twierdzeń o blankietowości przepisu i jego niezgodności z art. 42 ust. 1 Konstytucji.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.Ś. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (8)
Główne
k.w. art. 116 § § 1a
Kodeks wykroczeń
Przepis penalizujący nieprzestrzeganie zakazów, nakazów, ograniczeń lub obowiązków określonych w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.
Pomocnicze
Konstytucja art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zasada demokratycznego państwa prawnego, wymagająca m.in. określoności przepisów.
Konstytucja art. 42 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zasada nullum crimen sine lege certa, wymagająca, aby czyn zabroniony był precyzyjnie określony w ustawie.
u.o.t.p.TK art. 53 § ust. 1 pkt 2
Ustawa o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym
Wymóg wskazania przez skarżącego konstytucyjnych wolności lub praw naruszonych przez orzeczenie oraz sposobu naruszenia.
u.o.t.p.TK art. 53 § ust. 1 pkt 3
Ustawa o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym
Wymóg przedstawienia uzasadnienia zarzutu niezgodności z Konstytucją z powołaniem argumentów lub dowodów.
u.z.z.c.z.u.l. art. 46a
Ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi
Podstawa do wydawania rozporządzeń wprowadzających określone rozwiązania w stanie epidemii.
u.z.z.c.z.u.l. art. 46b § pkt 13
Ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi
Umożliwia wprowadzenie w rozporządzeniu nakazu zakrywania ust i nosa.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 marca 2021 r. art. 25 § ust. 1 pkt 2 lit. a i e
Nakaz zakrywania ust i nosa w miejscach ogólnodostępnych, w tym w obiektach handlowych.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 2 Konstytucji jako samoistnego wzorca kontroli. • Lakoniczna argumentacja dotycząca naruszenia art. 42 ust. 1 Konstytucji.
Godne uwagi sformułowania
przepis ma charakter blankietowy • nie spełnia wymogów jednoznaczności oraz określoności • nullum crimen sine lege certa • nie może stanowić samoistną podstawę skargi konstytucyjnej • ogólne wskazanie zastrzeżeń [...] jest niewystarczające
Skład orzekający
Rafał Wojciechowski
przewodniczący
Jakub Stelina
sprawozdawca
Bogdan Święczkowski
członek
Michał Warciński
członek
Jarosław Wyrembak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wymogów formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności dotyczących uzasadnienia zarzutów i wyboru wzorców kontroli."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej skargi konstytucyjnej, a nie meritum przepisów dotyczących pandemii.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa konstytucyjnego – wymogów formalnych skargi konstytucyjnej i interpretacji zasady określoności czynu zabronionego w kontekście przepisów pandemicznych. Zdanie odrębne dodaje jej kontrowersyjności.
“Czy skarga konstytucyjna była zbyt krótka? Trybunał umarza postępowanie ws. przepisów pandemicznych.”
Zdanie odrębne
Jarosław Wyrembak
Sędzia Wyrembak nie zgadza się z umorzeniem postępowania, uważając, że skarżący wystarczająco uzasadnił zarzuty wobec art. 116 § 1a k.w. Podkreśla, że argumentacja skarżącego nie była ani 'ogólna', ani 'jednozdaniowa', a problem konstytucyjny został prawidłowo sformułowany. Kwestionuje ocenę Trybunału o niewystarczającym uzasadnieniu przez skarżącego zarzutów i uważa, że sprawa zasługiwała na merytoryczne rozstrzygnięcie.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.