Pełny tekst orzeczenia

SA/Sz 2712/02

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SA/Sz 2712/02 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2004-05-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-11-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Danuta Strzelecka-Kuligowska /przewodniczący/
Henryk Dolecki
Katarzyna Grzegorczyk-Meder /sprawozdawca/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
art. 51 ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 145 par. 1 pkt 8, art. 138 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Dnia 27 maja 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Sędziowie: Sędzia NSA Henryk Dolecki Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder /spr/ Protokolant sekr.sąd. Maria Rosochacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 3 maja 2004r. sprawy ze skargi M.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego /. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] II. orzeka, że zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu.
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zmianami) nakazał D.Z. - właścicielce garażu przy ul. [...] wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem dokonanej samowolnie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego.
Od decyzji tej odwołał się J.E.- pełnomocnik M.G. właścicielki murowanego budynku gospodarczego przyległego do garażu D.Z.. J.E. wnosił o nakazanie rozbiórki obiektu na podstawie art. 48 Prawa budowlanego. Podnosi również, że lokalizacja garażu uniemożliwia prawidłowe korzystanie z budynku gospodarczego przez M.G. i stwarza zagrożenie pożarowe.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Z akt administracyjnych wynika, że drewniany budynek gospodarczy posadowiony na granicy nieruchomości przy ul. [...] oraz [...]
wybudowany został w latach [...]- tych ub. stulecia jako [...].
W [...] r. obecna właścicielka budynku- D.Z. wykonała jego remont,
dokonała zmiany sposobu użytkowania i częściowo rozbudowała.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego[...] wszczął dwa
odrębne postępowania w sprawie samowolnej rozbudowy budynku będącego własnością D.Z. oraz samowolnej zmiany sposobu jego
użytkowania.
Organ odwoławczy stwierdził, że nie ma podstaw prawnych do zastosowania art. 48 Prawa budowlanego, albowiem budynek został wybudowany przed 1995 r. W tej sytuacji postępowanie prowadzone przez organy nadzoru budowlanego dotyczy samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu wybudowanego i użytkowanego pierwotnie jako [...] na garaż.
Organ Il instancji stwierdził również, że art. 71 ust. 3 powołanej wyżej ustawy umożliwia legalizację dokonanej samowolnie zmiany użytkowania po spełnieniu ustawowych obowiązków określonych w decyzji wydanej na podstawie art. 51 Prawa budowlanego.
M.G. wniosła skargę na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego -Ośrodek Zamiejscowy w [...].
W skardze domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania jej do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji oraz zastosowania art. 48 Prawa budowlanego i nakazania rozbiórki garażu drewnianego.
Skarżąca zarzuca decyzji złą podstawę prawną i błędne zastosowanie art. 51 Prawa budowlanego, którą uważa za niewłaściwą do przeprowadzonych faktycznie prac budowlanych zmieniających zasadniczo bryłę budynku, jego lokalizację oraz pierwotne wymiary.
M.G. podnosi również, że organy orzekające w sprawie pominęły istotne wnioski dowodowe zgłaszane przez nią w postępowaniu, składane oświadczenia oraz mapki archiwalne, zdjęcia i opisy nieruchomości.
Skarżąca twierdzi, że budynek garażu w obecnym kształcie, wymiarach oraz ze względu na pełnioną funkcję nie odpowiada budynkowi z wybudowanego w latach [...]-tych ub. stulecia.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej).
Z mocy art. 85 i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) w miejsce Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie- Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie utworzony został z dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który właściwy jest do rozpoznawania skarg wniesionych przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie -Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie w sprawach, w których postępowanie nie zostało zakończone.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwaną dalej p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Korzystając zatem z uprawnienia do wyjścia poza granice skargi, podnieść należy, że zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. jak i decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] r. zostały wydane w następstwie uchylenia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia[...] decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] nakazującej D.Z. przedłożenie określonych dokumentów celem doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem) i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Wyrokiem z dnia [...] r. w sprawie sygn. akt SA/Sz 1366/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] stwierdzając naruszenie art. 138 § 2 kpa uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...], uchylającą poprzednią decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]r.
W tej sytuacji orzeczenia wydane później w oparciu o uchyloną powołanym wyżej wyrokiem decyzję kasacyjną Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego winny zostać wyeliminowane z obrotu prawnego, niezależnie od ich poprawności w kwestii merytorycznej. Zachodzi bowiem podstawa do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kpa, jakie toczyło się po wydaniu decyzji kasacyjnej przez organ odwoławczy \uchylonej następnie przez Sąd/.
Z tego powodu uznać należało, że decyzje organów obu instancji w niniejszej sprawie podlegały uchyleniu.
Zważywszy na przyczynę uchylenia przez Sąd decyzji kasacyjnej Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego
., Sąd rozpoznając niniejszą sprawę nie dokonał oceny poprawności zaskarżonej decyzji jak i decyzji ją poprzedzającej, albowiem decyzje te zostały wydane w określonym stanie faktycznym i prawnym ,który po ponownym zapoznaniu się i rozpatrzeniu zebranego w sprawie materiału dowodowego może ulec zasadniczym zmianom.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.s.a. orzekł jak w sentencji.
W kwestii wykonalności decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 powołanej wyżej ustawy.