SA/Sz 1819/03

SA/Sz 1819/03 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2005-03-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-09-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Barbara Gebel
Grzegorz Jankowski /sprawozdawca/
Stefan Kłosowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 235, art. 65 par. 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. - K.p.a.
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 par. 1 pkt 1c, art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - P.p.s.a.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędziowie: Sędzia NSA Grzegorz Jankowski /spr./ Sędzia WSA Barbara Gebel Protokolant St. Sekr. Sądowy Maria Rosochacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2005r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę I uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...], II orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r., Nr [...] wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz.1126 z późń. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071) Prezydent Miasta po rozpatrzeniu wniosku inwestora z dnia [...] r. nr rejestru organu administracji architektoniczno - budowlanej [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę telefonicznej szafy kablowej [...] z przyłączem telefonicznym oraz zasileniem energetycznym w [...] przy ul. [...] w obrębie [...], nr ewidencyjny gruntu /działki/ [...], [...], Spółki A., obszar [...] w [...], ul. [...], [...].
Pismem z dnia [...] r. A. Z. zwrócił się do Inspektora Nadzoru Budowlanego o odsunięcie zamontowanej szafy, należącej do Spółki A., gdyż zastosowane odległości nie pozwalają na należyte użytkowanie własnego budynku przez uniemożliwienie konserwacji części podziemnej, naprawę tynków elewacji za w/w obiektami, zamakanie w okresie zimowym ściany szczytowej przez powstawanie worków śniegowych, zawilgocenie ściany przez nierozwiązanie spływu wód opadowych.
Jednocześnie A. Z. podniósł, iż w przedmiotowej sprawie została już wydana decyzja z dnia [...] r. o warunkach zabudowy oraz wydano pozwolenie na budowę nr [...], o których on ani poprzedni właściciel budynku KKSM [...] nie zostali powiadomieni.
Po otrzymaniu odpowiedzi od Inspektora Nadzoru Budowlanego, pismem z dnia [...] r. A. Z. zwrócił się do Urzędu Miejskiego w [...] w którym podniósł, iż pozwolenie na budowę z dnia [...] r. naruszyło Jego prawa właściciela budynku, przy ul. [...], co już uzasadniał w piśmie do Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Jednocześnie mając na uwadze swoje prawa oraz prawidłową konserwację budynku A. Z. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę celem spowodowania odsunięcia obiektu Spółki A. od ściany Jego budynku.
Decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 104, art. 149 § 3 w związku z art. 148 kpa po rozpatrzeniu wniosku A. Z. o wznowienie postępowania Prezydent Miasta odmówił wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę telefonicznej szafy kablowej [...] z przyłączem telefonicznym oraz zasilaniem energetycznym przy ul. [...] w [...], zakończonej decyzją ostateczną Nr [...], nr [...] z dnia [...] r.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podniósł, iż w piśmie z dnia [...] r. o wznowienie postępowania A. Z. twierdzi, że w/w pozwolenie narusza prawo własności Jego budynku oraz, że wydanie tego pozwolenia nastąpiło bez uzgodnienia projektu budowlanego i bez powiadomienia właściciela budynku. Zgodnie z art. 148 § 1 kpa strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym się dowiedziała o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast zgodnie z art. 148 § 2 kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia , w którym strona dowiedziała się o decyzji.
Prezydent Miasta stwierdził, iż z przesłanych dokumentów wynika, że A. Z. o fakcie wydania spornej decyzji Nr [...] wiedział przynajmniej od dnia [...] r.(pismo skierowane do I.N.B. w dniu [...] r.), a zatem wniosek z dnia [...] r. został złożony po upływie ustawowego terminu określonego w art. 148 kpa.
Rozpatrując odwołanie A. Z. od powyższej decyzji, Wojewoda decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 138 § 2 kpa, uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Wojewoda stwierdził, iż z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że jako przyczynę odmowy wznowienia postępowania uznano fakt, iż odwołujący wniosek o wznowienie postępowania złożył po upływie ustawowego terminu określonego w art. 148 kpa. Zdaniem organu II instancji, przy rozstrzyganiu sprawy pominięta została treść art. 65 § 2 kpa zgodnie z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem wyznaczonego terminu, uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Natomiast z akt sprawy wynika, że odwołujący pierwsze pismo złożył w dniu [...] r., zatem uznanie przez organ I instancji uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępownia, jest niezasadne.
Prezydent Miasta po ponownym rozpoznaniu wniosku A. Z. z dnia [...] r. w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...] r., decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 104, art. 149 § 3 w związku z art. 148 kpa odmówił wznowienia postępowania.
Rozpatrując ponownie sprawę organ stwierdził, że do wniosku z dnia [...] r. zawierającego żądanie wznowienia postępowania dołączona została kserokopia pisma skierowanego do Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., które zawiera prośbę o odsunięcie obiektów objętych przedmiotowym pozwoleniem na budowę, na odległość pozwalającą na usunięcie wskazanych w tym piśmie niedogodności, jednakże w piśmie tym nie ma żądania wznowienia postępowania w rozumieniu art. 147 kpa. Z przesłanych dokumentów wynika, że wnioskodawca o fakcie wydania spornej decyzji Nr [...] wiedział przynajmniej od [...] r., tak więc wniosek z dnia [...] r. został złożony po upływie terminu określonego w art. 148 kpa.
Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania A. Z. z dnia [...] r. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...], decyzją wydaną w dniu [...] r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Organ II instancji podzielił stanowisko Prezydenta Miasta, że wnioskodawca o fakcie wydania decyzji nr [...] wiedział przynajmniej od dnia [...] r. / pismo skierowane do I.N.B. w dniu [...] r./, natomiast wniosek z żądaniem wznowienia postępowania złożył w dniu [...] r. Zgodnie z art. 149 § 3 kpa uchybienie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania stanowi przesłankę do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania.
Po ponownym zbadaniu akt sprawy Wojewoda nie stwierdził okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania a podanie o wznowienie postępowania odwołujący wniósł z uchybieniem terminu. Za słuszne w tym zakresie uznał również stanowisko organu I instancji.
Nadto organ dodał, iż w pierwszym etapie postępowania bada się jedynie kwestie formalnej dopuszczalności przeprowadzenia postępowania wznowieniowego. Zakres tego badania obejmuje ustalenie, czy żądanie pochodzi od strony lub innego podmiotu uprawnionego do żądania wznowienia, zatem błędem byłoby merytoryczne badanie zaistnienia okoliczności uzasadniających wzruszenie decyzji.
Powyższą decyzję ostateczną do Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżył A. Z. W uzasadnieniu skargi stwierdził, iż nie rozumie zaskarżonej decyzji z dnia [...] r., skoro ten sam organ w decyzji z dnia [...] r. nie zgodził się ze stanowiskiem Urzędu Miejskiego w [...], nadto nie może zrozumieć jakie proceduralne sztuczki mogą skutkować naruszeniem Jego dobra w wyniku wybudowania szafy Spółki A. przy granicy jego nieruchomości - bez żadnego z nim uzgodnienia jak również z poprzednim właścicielem budynku.
W odpowiedzi Wojewoda, podtrzymał stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, , co następuje:
Właściwość Sądu została ustalona na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ w myśl którego sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.
Sądowa kontrola prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 11270 ze zm./ doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest zasadna.
W ocenie Sądu zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy ma niewłaściwe zakwalifikowanie pisma z [...] r., które A. Z. skierował do Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Sąd nie podziela poglądu wyrażonego w sprawie przez organy obu instancji, że wspomniane pismo zawiera jedynie prośbę o odsunięcie obiektów objętych pozwoleniem na budowę na odległość pozwalającą na usunięcie wskazanych w tym piśmie niedogodności.
Pismo A. Z. z [...] r. było w istocie skargą skierowaną do organu administracji w sprawie, w której już zapadły decyzje ostateczne.
W myśl art. 235 kpa skargę w sprawie, w której w toku postępowania administracyjnego została wydana decyzja ostateczna, uważa się w zależności od jej treści za żądanie wznowienia postępowania lub za żądanie stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany z urzędu.
W procedurze administracyjnej zasadnicze znaczenie ma treść pisma, a nie jego nazwa.
Analiza treści pisma A. Z. z [...] r. wskazuje jednoznacznie, że nie został powiadomiony o toczących się postępowaniach administracyjnych w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz o pozwoleniu na budowę wydanym na rzecz Spółki A.
Nie ma też znaczenia to, że pismo zostało skierowane do Inspektora Nadzoru Budowlanego, a nie do Prezydenta gdyż zgodnie z art. 65 § 1 kpa organ niewłaściwy w sprawie, w ówczesnym stanie prawnym, niezwłocznie przekazywał podanie do organu właściwego w sprawie.
Reasumując pismo z [...] r. należało potraktować jako wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie decyzji o warunkach zabudowy /.../ i pozwolenia na budowę.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c) ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił decyzje organów obu instancji i orzekł na podstawie art. 152 tej ustawy, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu