SA/Po 2711/93

TEZY

Obowiązek podatkowy ciążący na P.P. "Totalizator Sportowy" z tytułu uzyskanego obrotu w postaci sumy wpłat uczestników gry nie jest tożsamy z obowiązkiem podatkowym z tytułu prowizji od działalności usługowej ciążącym na agentach zawierających umowy tej gry.


SENTENCJA

oddala skrgę.


UZASADNIENIE

Urząd Skarbowy na podstawie poz. 59 załącznika Nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 października 1991 r. w sprawie stawek podatku obrotowego od j.g.u. oraz ulg i zwolnień od tego podatku /Dz.U. nr 38 poz. 116 ze zm./ ustalił Polskiemu Towarzystwu Turystyczno-Krajoznawczemu Oddział w K. podatek obrotowy za 1992 r. Podatek ten wymierzono od prowizji otrzymywanej przez podatnika od P.P. "Totalizator Sportowy" z tytułu prowadzenia kolektury Toto - zgodnie z zawartą umową, która według organu podatkowego ma charakter umowy pośrednictwa. Zleceniobiorca prowadzi bowiem sprzedaż /kuponów i banderol/ w imieniu i na rzecz zleceniodawcy, pośrednicząc między grającymi a P.P. "Totalizator Sportowy".

Od decyzji tej P.T.T.K. odwołało się do Izby Skarbowej wywodząc, iż prowadzenie kolektury nie ma charakteru pośrednictwa, mimo otrzymywania przez odwołujące się Towarzystwo wynagrodzenia w formie prowizji.

Izba Skarbowa utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Urzędu Skarbowego, iż umowa zawarta między P.T.T.K. a P.P "Totalizator Sportowy" odpowiada wymogom art. 734 par. 1 Kc. Fakt, iż "Totalizator Sportowy" od swej działalności obowiązany jest płacić podatek obrotowy nie ma wpływu na to by P.T.T.K. jako zleceniobiorca nie podlegał opodatkowaniu podatkiem obrotowym z tytułu uzyskiwanej prowizji. Wymiar podatku dokonany został prawidłowo, wobec czego brak podstaw do uwzględnienia odwołania.

Decyzję tę Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze zaskarżyło do Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako niezgodną z prawem. W uzasadnieniu skargi jednostka ta wywodzi, że z P.P. "Totalizator Sportowy" zawarła umowę na prowadzenie działalności gospodarczej, tj. świadczenie usług. Umowa ta nie ma charakteru jednorazowo określonej czynności, do której stosuje się art. 734 par. 2 Kc. Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu j.g.u. podstawę opodatkowania stanowi obrót osiągnięty przez jednostkę gospodarczą, tj. w przypadku gier i zakładów suma wpłat uczestników imprez. Podatek obrotowy od tej działalności uiszcza P.P. "Totalizator Sportowy", w tym również i za P.T.T.K., który jest jedynie podatnikiem podatku dochodowego. Wobec tego opodatkowanie skarżącego podatkiem obrotowym jest bezzasadne, bowiem nie jest on pośrednikiem między klientem a P.P. "Totalizator Sportowy".

Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie, wywodząc argumenty przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należy uznać za nieuzasadnioną, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze zostało opodatkowane podatkiem obrotowym nie - jak wywodzi w skardze skarżący - od prowadzenia działalności w zakresie gier i zakładów, lecz z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług. Działalność ta, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o opodatkowaniu jednostek gospodarki uspołecznionej /Dz.U. 1987 nr 12 poz. 17 ze zm./ podlega opodatkowaniu. Miała ona - zdaniem Sądu - charakter umowy agencyjnej /art. 758 par. 1 Kc/. Wobec tego podstawę opodatkowania skarżącego stanowił osiągnięty przez niego obrót, tj. suma należnej prowizji, co wynika z art. 8 ust. 1 i art. 10 ust. 3 ww. ustawy o podatku obrotowym. Sąd podziela więc stanowisko organów podatkowych w kwestii zasadności opodatkowania podatkiem obrotowym uzyskanej przez skarżącego w 1992 r. prowizji.

W tym stanie rzeczy prawidłowe było również zastosowanie stawki opodatkowania tym podatkiem przewidzianej m.in. dla usług agencyjnych lub pośrednictwa tj. 10 procent do 16.12.1992 r., zgodnie z poz. 59 pkt 19 załącznika Nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 kwietnia 1991 r. w sprawie stawek podatku obrotowego od jednostek gospodarki uspołecznionej oraz ulg i zwolnień od tego podatku /Dz.U. nr 38 poz. 116 ze zm./ oraz 12 procent od 17-31.12.1992 r. zgodnie z ww. rozporządzeniem Ministra Finansów zmienionym rozporządzeniem z dnia 18 listopada 1992 r. /Dz.U. nr 86 poz. 436/ - załącznik Nr 1 poz. 59 pkt 39.

Zauważyć należy, że P.P. "Totalizator Sportowy", z którym skarżący zawarł umowę, opłacał podatek obrotowy od uzyskiwanego przez siebie obrotu, który stanowi suma wpłat uczestników imprez /art. 8 ust. 1 i 2 pkt 2 ww. ustawy z dnia 26 lutego 1982 r./. Nie można jednak uważać, iż skoro w podatku płaconym przez tę jednostkę "mieści się" również podatek od tych gier bądź zakładów jakie zawarł w imieniu Totalizatora Sportowego skarżący, to skarżący jest tym samym zwolniony z obowiązku podatkowego od prowadzonej przez siebie działalności usługowej w ramach umowy agencyjnej. Pogląd przeciwny, jaki reprezentuje skarżący, nie uwzględnia bowiem okoliczności, że P.T.T.K. prowadząc kolekturę Toto nie działało we własnym imieniu, wobec czego jego działalność gospodarcza miała charakter ściśle określony umową zawartą z P.P. "Totalizator Sportowy", i za tę działalność otrzymywało wynagrodzenie-prowizję, która stanowiła obrót skarżącego. Ten zaś obrót podlega podatkowi obrotowemu o czym wyżej wspomniano.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę oddalił.