OSK 556/04

OSK 556/04 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2004-09-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-04-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Alicja Plucińska- Filipowicz
Eugeniusz Mzyk /sprawozdawca/
Zygmunt Niewiadomski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6015 Uzgodnienia
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Skarżony organ
Wojewoda
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski, Sędziowie NSA Alicja Plucińska-Filipowicz, Eugeniusz Mzyk /spr./, Protokolant Agnieszka Majewska, po rozpoznaniu w dniu 9 września 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej G. Ś., C. Ś., M. Ś. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy z dnia 18 grudnia 2003 r. sygn. akt SA/Bd 2521/03 w sprawie ze skargi A. B., M. R., Z. R., W. P. na postanowienie Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2003 roku, sygn. SA/Bd 2521/00, Naczelny Sąd Administracyjny, Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy, po rozpoznaniu skargi A. B., M. R., Z. R. i W. P., na postanowienie Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] czerwca 2003 r., w przedmiocie obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, uchylił zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu wyroku podniesiono, że zaskarżone postanowienie, utrzymujące w mocy postanowienie Starosty A. z dnia [...] maja 2003 r. o odmowie nałożenia na inwestorów obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, wydane zostało z naruszeniem prawa. W szczególności, w ocenie sądu, organ odwoławczy nie rozważył, podnoszonej już uprzednio "uciążliwości odorowej" zamierzonego przedsięwzięcia budowlanego polegającego na budowie kurnika o obsadzie 12.000 sztuk brojlerów. Nie została również wyjaśniona kwestia kompleksowego oddziaływania zamierzonego przedsięwzięcia w powiązaniu z istniejącymi już obiektami (istnienie Zespołu Rolników Indywidualnych Fermy Drobiu – Ubojnia). Poza tym w dacie wydania zaskarżonego postanowienia obowiązywała już ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r Prawo ochrony środowiska /Dz. U Nr 62 poz. 627/, która unormowała postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko a w tym konieczność uwzględnienia aspektu oddziaływania zamierzonej inwestycji na zdrowie ludzi. Tym samym na organie odwoławczym spoczywał obowiązek "uwzględnienia stanu środowiska w powiązaniu z istniejącym i planowanym zagospodarowaniem terenu z punktu widzenia nakładania się negatywnych oddziaływań na środowisko" (§ 3 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowisko stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji /Dz. U Nr 93 poz. 589 ze zm./). Kwestii tej również nie rozważał organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu. Stąd też, zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, na podstawie art. 22 ust. 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz. U Nr 74 poz. 368 ze zm./.
Powyższy wyrok z dnia 18 grudnia 2003 roku, został zaskarżony skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, przez G. Ś., C. Ś. i M. Ś., na podstawie art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U Nr 153 poz. 1271 ze zm./.
Skargę kasacyjną oparto na zarzucie naruszenia § 3 rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowisko stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji, poprzez uznanie, że przepis ten definiuje kryteria zaliczenia inwestycji do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Według twierdzeń skargi kasacyjnej jedynym kryterium uzależniającym zaliczenie inwestycji w rolnictwie do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska jest liczba sztuk zwierząt danego gatunku, która ma być hodowana. W warunkach sprawy inwestorzy wystąpili o pozwolenie na budowę kurnika o obsadzie 12.000 sztuk brojlerów a więc 48 DJP (Duże Jednostki Przeliczeniowe) zaś tego rodzaju inwestycja nie może być zaliczona do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska, stosownie do przepisu § 2 ust. 1 w/w rozporządzenia z dnia 14 lipca 1998 r. Na tej podstawie wnoszący skargę kasacyjną domagali się uchylenia zaskarżonego wyroku i oddalenia skargi oraz zasądzenia kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw zaskarżenia. Niewątpliwie trafnie wykazują wnoszący skargę kasacyjną, że § 3 rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowisko stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji /Dz. U Nr 93 poz. 589 ze zm./, zwanego dalej rozporządzeniem z 1998 roku, nie definiuje kryteriów zaliczenia określonej inwestycji do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Jednakże zasadność tych wywodów skargi kasacyjnej nie podważa rozstrzygnięcia objętego zaskarżonym wyrokiem. Po pierwsze dlatego, że w zaskarżonym wyroku brak jest stwierdzenia jakoby § 3 rozporządzeniem z 1998 roku definiował kryteria zaliczenia określonej inwestycji do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Po wtóre dlatego, że podstawą uchylenia przez Sąd zaskarżonego postanowienia było naruszenie przepisów prawa procesowego. Już tylko z tego względu Sądowi nie można postawić zarzutu naruszenia § 3 rozporządzenia z 1998 roku.
Poza tym uszło uwadze wnoszących skargę kasacyjną, że w ocenie Sądu zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu z uwagi na niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, na podstawie art. 22 ust. 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz. U Nr 74 poz. 368 ze zm./. W szczególności, w ocenie sądu, organ odwoławczy nie rozważył, podnoszonej w toku postępowania administracyjnego "uciążliwości odorowej" zamierzonego przedsięwzięcia budowlanego. Nie została również wyjaśniona kwestia kompleksowego oddziaływania zamierzonego przedsięwzięcia w powiązaniu z istniejącymi już takimi samymi lub podobnymi obiektami (fakt funkcjonowania Zespołu Rolników Indywidualnych Fermy Drobiu – Ubojnia, istnienie na sąsiednim terenie już 5 kurników), a wreszcie, że w dacie wydania zaskarżonego postanowienia obowiązywała już ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r Prawo ochrony środowiska /Dz. U Nr 62 poz. 627/. Ustawa ta, jak to prawidłowo przyjął Sąd a co pominięte zostało w skardze kasacyjnej, nakazywała uwzględniać ocenę oddziaływania zamierzonej inwestycji na zdrowie ludzi. Te właśnie aspekty, nie rozważone w zaskarżonym postanowieniu, stanowiły podstawę jego uchylenia. Należy przy tym dodać, że Sąd ograniczył się do uchylenia zaskarżonego postanowienia ze wskazaniem na konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego w omawianym zakresie i stanowisko to w pełni należy podzielić.
Wreszcie należy również podnieść, że Sąd na poparcie swego stanowiska, o niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności faktycznych sprawy przez organ odwoławczy, powołał się dodatkowo na rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r w sprawie określenia rodzaju przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko /Dz. U Nr 179 poz. 1480/, zwanego dalej rozporządzeniem z 2002 roku. Jest oczywistym, że rozporządzenie z 2002 roku nie obowiązywało w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, jednakże - jak trafnie przyjął to Sąd – rozporządzenie to stanowiło akt wykonawczy do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r Prawo ochrony środowiska /Dz. U Nr 62 poz. 627/, i określało "kierunek i zakres oceny" oddziaływania inwestycji na środowisko unormowanej w tejże ustawie, obowiązującej w dacie wydania zaskarżonego postanowienia. Niesposób zatem twierdzić, że zamierzona inwestycja, jeśli istotnie miałaby być zlokalizowana w sąsiedztwie już istniejących kilku kurników (czego nie zbadał organ odwoławczy), nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.
Już na marginesie dotychczasowych uwag wskazać należy, że skarga kasacyjna ogranicza się do podniesienia zarzutu naruszenia prawa materialnego (naruszenia § 3 rozporządzenia z 1998 roku), a to oznacza, że wnoszący skargę kasacyjną nie podważają stanu faktycznego, który stanowił podstawę rozstrzygnięcia objętego zaskarżonym wyrokiem. Także z tego względu nie mogły odnieść zamierzonego skutku dalsze wywody i argumentacja skargi kasacyjnej, przedstawiające własny stan faktyczny z pominięciem argumentacji przytoczonej przez Sąd. Tego rodzaju wywody, muszą być uznane za dowolną polemikę z oceną dokonaną przez Sąd.
W tym stanie rzeczy skoro podniesione w kasacji zarzuty okazały się nieuzasadnione Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji