Orzeczenie · 2014-02-18

K 29/12

Sąd

Trybunał Konstytucyjny

Data

2014-02-18

SAOSAdministracyjneprawo mediówWysokakonstytucyjny

radiofoniitelewizjikoncesjawolność słowawolność działalności gospodarczejTrybunał KonstytucyjnyustawaKRRiTprawo konstytucyjne

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczył zbadania zgodności z Konstytucją RP przepisów ustawy o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 226, ze zm.) w zakresie koncesjonowania nadawców. RPO kwestionował art. 36 ust. 1 w części zawierającej zwrot „w szczególności”, art. 36 ust. 1 pkt 2 oraz art. 37 ust. 4. Głównym zarzutem było to, że przepisy te przyznają Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji (KRRiT) nadmierną swobodę w ustalaniu kryteriów udzielania koncesji, co narusza wolność działalności gospodarczej (art. 22 Konstytucji) i wolność słowa (art. 54 ust. 1 Konstytucji), a także zasadę prawidłowej legislacji (art. 2 Konstytucji) i wymogi dotyczące aktów wykonawczych (art. 92 ust. 1 Konstytucji). RPO argumentował, że otwarty katalog przesłanek w art. 36 ust. 1 stanowi upoważnienie blankietowe, a nieprecyzyjne kryterium finansowe w art. 36 ust. 1 pkt 2 stwarza ryzyko arbitralności. Sejm i Prokurator Generalny w swoich stanowiskach bronili konstytucyjności zaskarżonych przepisów, wskazując na specyfikę koncesjonowania, uznanie administracyjne oraz istniejące gwarancje proceduralne i materialne. Trybunał Konstytucyjny, po analizie argumentów stron i orzecznictwa, uznał zaskarżone przepisy za zgodne z Konstytucją. W odniesieniu do art. 36 ust. 1 (zwrot „w szczególności”), Trybunał przyjął interpretację, zgodnie z którą źródłem uzupełniających przesłanek może być wyłącznie przepis ustawy, co ogranicza swobodę KRRiT. W kwestii art. 36 ust. 1 pkt 2, Trybunał uznał, że ocena możliwości finansowych nie jest nieprecyzyjna i że istnieją gwarancje proceduralne zapewniające przejrzystość. Przepis art. 37 ust. 4 dotyczący upoważnienia do wydania rozporządzenia również został uznany za zgodny z Konstytucją, gdyż zawierał wystarczające wskazówki co do zakresu regulacji.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących koncesjonowania działalności medialnej, zasada legalizmu w działaniu organów administracji, zakres stosowania art. 22, 54 ust. 1 i 92 ust. 1 Konstytucji RP w kontekście prawa mediów.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyfiki koncesjonowania w sektorze radiofonii i telewizji, a jego bezpośrednie zastosowanie do innych sektorów może wymagać analizy.

Zagadnienia prawne (3)

Czy art. 36 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, w części zawierającej zwrot „w szczególności”, jest zgodny z art. 22 i art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w kontekście możliwości uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu telewizyjnego drogą rozsiewczą naziemną w sposób cyfrowy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, przepis ten jest zgodny, pod warunkiem rozumienia go w ten sposób, że źródłem uzupełniających przesłanek, od których zależy możliwość uzyskania koncesji, może być wyłącznie przepis ustawy.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że choć przepis zawiera otwarty katalog przesłanek, to nie przyznaje organowi koncesyjnemu nadmiernej swobody, a jego stosowanie w praktyce nie narusza zasady legalizmu, gdyż ograniczenia wynikają z ustawy i są zgodne z gwarancjami konstytucyjnymi.

Czy art. 36 ust. 1 pkt 2 ustawy o radiofonii i telewizji jest zgodny z art. 22 i art. 54 ust. 1 w związku z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, przepis ten jest zgodny.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że kryterium oceny możliwości inwestycji i finansowania programu nie jest nieprecyzyjne i nie narusza zasady określoności prawa ani innych wskazanych przepisów Konstytucji, a istnieją gwarancje proceduralne zapewniające przejrzystość oceny.

Czy art. 37 ust. 4 ustawy o radiofonii i telewizji jest zgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, przepis ten jest zgodny.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że upoważnienie do wydania rozporządzenia zawiera wystarczające wskazówki co do zakresu przedmiotowego i nie narusza wymogów dotyczących aktów wykonawczych, nawet jeśli nie zawiera bezpośrednich 'wytycznych'.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Orzeczenie o zgodności

Strona wygrywająca

Przepisy ustawy o radiofonii i telewizji

Strony

Nazwa	Typ	Rola
Rzecznik Praw Obywatelskich	organ_państwowy	wnioskodawca
Sejm	organ_państwowy	uczestnik postępowania
Prokurator Generalny	organ_państwowy	uczestnik postępowania
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji	organ_państwowy	uczestnik postępowania

Przepisy (11)

Główne

u.r.t. art. 36 § 1

Ustawa o radiofonii i telewizji

W części zawierającej zwrot „w szczególności”, rozumiany w ten sposób, że źródłem, uzupełniających wobec wymienionych w tym przepisie przesłanek, od których spełnienia zależy możliwość uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu telewizyjnego drogą rozsiewczą naziemną w sposób cyfrowy, może być wyłącznie przepis ustawy.

u.r.t. art. 36 § 1

Ustawa o radiofonii i telewizji

Punkt 2, dotyczący możliwości dokonania przez wnioskodawcę koniecznych inwestycji i finansowania programu.

u.r.t. art. 37 § 4

Ustawa o radiofonii i telewizji

Upoważnienie do wydania rozporządzenia określającego dane wniosku i tryb postępowania.

Pomocnicze

Konstytucja RP art. 22