Pełny tekst orzeczenia

K 28/23

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

104/A/2024
POSTANOWIENIE
z dnia 19 listopada 2024 r.
Sygn. akt K 28/23
Trybunał  Konstytucyjny w składzie:
Julia Przyłębska - przewodniczący
Krystyna Pawłowicz - sprawozdawca
Bartłomiej Sochański
Bogdan Święczkowski
Rafał Wojciechowski,
po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 listopada 2024 r., wniosku grupy senatorów o zbadanie zgodności:
1) art. 13 ust. 1a ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o Trybunale Stanu (Dz. U. z 2022 r. poz. 762), w zakresie dotyczącym osób,
               o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, z art. 2 Konstytucji w związku z wynikającą z jej preambuły zasadą rzetelności
               i sprawnego działania instytucji publicznych,
2) art. 13 ust. 1a ustawy powołanej w punkcie 1, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 tej ustawy,
               z art. 2 Konstytucji w zakresie dotyczącym podziału i równowagi władz innych niż określone w art. 10 Konstytucji,
3) art. 13 ust. 1a ustawy powołanej w punkcie 1, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 tej ustawy,
               z art. 227 ust. 2 w związku z art. 227 ust. 1 i 4 Konstytucji,
4) art. 13 ust. 1a ustawy powołanej w punkcie 1, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 tej ustawy,
               z art. 227 ust. 3 Konstytucji,
postanawia:
umorzyć postępowanie.
Orzeczenie zapadło jednogłośnie.
Uzasadnienie
I
1
1. W piśmie z 8 grudnia 2023 r. grupa senatorów wniosła o zbadanie zgodności: 1) art. 13 ust. 1a ustawy z dnia 26 marca 1982
                     r. o Trybunale Stanu (Dz. U. z 2022 r. poz. 762; dalej: ustawa), w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust.
                     1 pkt 3 ustawy, z art. 2 Konstytucji w związku z wynikającą z jej preambuły zasadą rzetelności i sprawnego działania instytucji
                     publicznych, 2) art. 13 ust. 1a ustawy, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy, z art. 2
                     Konstytucji w zakresie dotyczącym podziału i równowagi władz innych niż określone w art. 10 Konstytucji, 3) art. 13 ust. 1a
                     ustawy, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy, z art. 227 ust. 2 w związku z art. 227 ust.
                     1 i 4 Konstytucji, 4) art. 13 ust. 1a ustawy, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy, z art.
                     227 ust. 3 Konstytucji.
2
2. W piśmie z 12 stycznia 2024 r. Rzecznik Praw Obywatelskich poinformował, że nie zgłasza udziału w postępowaniu.
3
3. Sejm i Prokurator Generalny nie zajęli stanowiska w sprawie.
II
4
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
5
Grupa senatorów (dalej: wnioskodawca) wniosła o zbadania zgodności: 1) art. 13 ust. 1a ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o Trybunale
                     Stanu (Dz. U. z 2022 r. poz. 762; dalej: ustawa), w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy,
                     z art. 2 Konstytucji w związku z wynikającą z jej preambuły zasadą rzetelności i sprawnego działania instytucji publicznych,
                     2) art. 13 ust. 1a ustawy, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy, z art. 2 Konstytucji w
                     zakresie dotyczącym podziału i równowagi władz innych niż określone w art. 10 Konstytucji, 3) art. 13 ust. 1a ustawy, w zakresie
                     dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy, z art. 227 ust. 2 w związku z art. 227 ust. 1 i 4 Konstytucji,
                     4) art. 13 ust. 1a ustawy, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy, z art. 227 ust. 3 Konstytucji.
6
Przedmiotem wniosku w niniejszej sprawie był zatem art. 13 ust. 1a ustawy, w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art.
                     1 ust. 1 pkt 3 ustawy.
7
W wyroku z 11 stycznia 2024 r., sygn. K 23/23 (Dz. U. poz. 95), Trybunał Konstytucyjny orzekł m.in., że art. 13 ust. 1a ustawy
                     w części, w jakiej odsyła do art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy, jest niezgodny z art. 227 ust. 1 w związku z art. 227 ust. 2 w związku
                     z art. 227 ust. 3 Konstytucji.
8
Konsekwencją wyroku TK o sygn. K 23/23 jest derogacja art. 13 ust. 1a ustawy w części, w jakiej odsyła do art. 1 ust. 1 pkt
                     3 ustawy, stanowiącego przedmiot kontroli w niniejszej sprawie, powołanego przez wnioskodawcę jako art. 13 ust. 1a ustawy,
                     w zakresie dotyczącym osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy.
9
Zatem przedmiot wniosku w niniejszej sprawie, w następstwie wyroku TK o sygn. K 23/23, utracił moc obowiązującą.
10
Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym
                     (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393) Trybunał na posiedzeniu niejawnym wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli akt normatywny
                     w zakwestionowanym zakresie utracił moc obowiązującą przed wydaniem orzeczenia przez Trybunał.
11
Z powyższych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.