IX W 652/14

Sąd Rejonowy w OlsztynieOlsztyn2014-06-03
SAOSinneochrona środowiskaŚredniarejonowy
ochrona przyrodyobszar chronionego krajobrazuzniekształcenie rzeźby terenuniszczenie siedliskwykroczeniewspółwłasnośćinwestycja budowlana

Sąd Rejonowy skazał współwłaściciela działek za umyślne nawożenie ziemi i gruzu na chronionym terenie, powodując zniekształcenie rzeźby terenu i niszczenie siedlisk zwierząt.

Obwiniony K.W., współwłaściciel działek w Obszarze Chronionego Krajobrazu, umyślnie nawoził na nie ziemię i gruz w okresie od maja do października 2013 roku. Działania te spowodowały trwałe zniekształcenie rzeźby terenu oraz niszczenie nor i legowisk dzikich zwierząt, naruszając Ustawę o Ochronie Przyrody. Sąd Rejonowy uznał go winnym popełnienia wykroczenia i skazał na karę grzywny w wysokości 500 zł, zwalniając jednocześnie od kosztów postępowania.

Sąd Rejonowy w Olsztynie rozpoznał sprawę przeciwko K.W., współwłaścicielowi działek położonych na Obszarze Chronionego Krajobrazu "(...) P. N. - R.". Obwiniony zarzucono umyślne nawożenie ziemi i gruzu na te działki w okresie od maja do października 2013 roku, co doprowadziło do trwałego zniekształcenia rzeźby terenu oraz niszczenia nor i legowisk dzikich zwierząt, stanowiąc wykroczenie z art. 127 pkt 1 lit. d Ustawy o Ochronie Przyrody. Sąd ustalił, że obwiniony, mimo posiadanej wiedzy o specyfice terenu i obowiązujących zakazach (potwierdzonej m.in. przez oględziny Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska i otrzymane postanowienia), zlecał wywóz ziemi i gruzu, a także zdjęcie humusu i torfu w celu wyrównania terenu. Działania te były prowadzone systematycznie, z naruszeniem przepisów. Obwiniony nie przyznał się do winy, twierdząc m.in. brak świadomości o statusie terenu, jednak jego wyjaśnienia były sprzeczne z zebranymi dowodami, w tym zeznaniami świadków i dokumentacją. Sąd uznał winę obwinionego za udowodnioną, biorąc pod uwagę umyślność działania i szkodliwość społeczną czynu. Wymierzono karę grzywny w wysokości 500 zł, odstępując od obciążania kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, umyślne działania prowadzące do zniekształcenia rzeźby terenu i niszczenia siedlisk zwierząt na obszarze chronionego krajobrazu stanowią wykroczenie z art. 127 pkt 1 lit. d Ustawy o Ochronie Przyrody.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na zeznaniach świadków, dokumentacji fotograficznej, protokołach oględzin oraz postanowieniach Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska, które potwierdziły fakt nawożenia ziemi i gruzu, zmianę rzeźby terenu oraz świadomość obwinionego co do statusu terenu i obowiązujących zakazów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
K. W.osoba_fizycznaobwiniony
J. S.osoba_fizycznawspółwłaściciel
K. S.osoba_fizycznawspółwłaścicielka
J. C.osoba_fizycznakierowca
W. Ł.osoba_fizycznapracownik firmy transportowej
M. M.osoba_fizycznazastępca Dyrektora Ochrony Środowiska
E. K.osoba_fizycznapracownica Ochrony Środowiska
A. K.osoba_fizycznapracownica Ochrony Środowiska
A. P.osoba_fizycznafunkcjonariusz Policji
A. P.osoba_fizycznafunkcjonariusz Policji

Przepisy (3)

Główne

u.o.p. art. 127 § 1

Ustawa o Ochronie Przyrody

Wykroczenie polegające na umyślnym niszczeniu nor, legowisk zwierząt lub innym istotnym zniekształceniu rzeźby terenu na obszarze chronionego krajobrazu.

Pomocnicze

k.w. art. 8

Kodeks wykroczeń

Odpowiedzialność za wykroczenia ponoszą tylko osoby fizyczne.

k.w. art. 6 § 1

Kodeks wykroczeń

Definicja winy umyślnej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Dowody zebrane przez Policję i Ochronę Środowiska potwierdzające nawożenie ziemi i gruzu. Istnienie postanowienia Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska odmawiającego uzgodnienia warunków zabudowy z uwagi na ochronę krajobrazu. Świadomość obwinionego o statusie terenu i obowiązujących zakazach.

Odrzucone argumenty

Twierdzenia obwinionego o braku świadomości statusu terenu. Twierdzenia obwinionego o posiadaniu pozwolenia na utwardzenie drogi.

Godne uwagi sformułowania

umyślnie nawoził na te działki ziemię oraz gruz powodując trwałe zniekształcenie rzeźby terenu oraz niszczenie nor i legowisk dziko występujących zwierząt Jest to wykroczenie przeciwko środowisku przyrodniczemu, za które może być ponoszona odpowiedzialność karna. W przypadku wykroczenia określonego w art. 127 u.o.p. odpowiedzialność ma charakter szczególny, ograniczona została bowiem jedynie do tych sytuacji, w których sprawcy wykroczenia przypisać można winę umyślną, co wyłącza odpowiedzialność w stanie winy nieumyślnej.

Skład orzekający

Beata Kalińska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów Ustawy o Ochronie Przyrody dotyczących wykroczeń przeciwko środowisku, zwłaszcza w kontekście obszarów chronionego krajobrazu oraz odpowiedzialności za działania umyślne."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki terenu chronionego krajobrazu. Odpowiedzialność umyślna.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest przestrzeganie przepisów o ochronie przyrody, nawet w przypadku prywatnych działek, i jakie mogą być konsekwencje lekceważenia tych przepisów. Pokazuje też, jak organy ochrony środowiska i policja monitorują takie działania.

Współwłaściciel działki zniszczył przyrodę. Sąd Rejonowy wydał wyrok.

0

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IX W 652/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 03 czerwca 2014r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie: Przewodniczący - SSR Beata Kalińska Protokolant –sekr. sąd. Jolanta Jarmołowicz w obecności oskarżyciela publ. nie stawił się zawiadomiony prawidłowo po rozpoznaniu w dniu 17/03/2014r., 07/04/2014r., 27/05/2014r., sprawy K. W. s. J. i M. z domu R. ur. (...) w G. obwinionego o to, że: w okresie od maja 2013r. do października 2013r. w miejscowości S. gm. (...) będąc współwłaścicielem działek nr (...) leżących na O. (...) (...) P. N. - R. umyślnie nawoził na te działki ziemię oraz gruz powodując trwałe zniekształcenie rzeźby terenu oraz niszczenie nor i legowisk dziko występujących zwierząt - tj. za wykroczenie z art.127 pkt. 1 lit.d Ustawy o Ochronie Przyrody ORZEKA I. obwinionego K. W. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art.127 pkt. 1 lit. d Ustawy o Ochronie Przyrody i za to z mocy art. 127 pkt. 1 lit. D cytowanej ustawy skazuje go na karę grzywny w wymiarze 500zł (pięćset) złotych ; II. zwalnia obwinionego od kosztów postępowania i opłaty. Sygn. Akt.IX W652/14 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Obwiniony K. W. z zawodu (...) jest , rozwiedziony i obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na 1 dziecko. Utrzymuje się z (...) . Jest współwłaścicielem ,wraz z byłą żoną oraz K. i J. S. ,działek rolnych oraz budowlanych w miejscowości S. gm. (...) oznaczonych nr (...) ,leżących w obszarze chronionego Krajobrazu (...) . Stanowią one wartościowy teren przyrodniczy , teren wodno-błotny. ( wypis z rejestru gruntów k.62,) (...) Dyrekcja Ochrony (...) w O. zawiadomiła pismem z dnia 18.04.2013r. o podejrzeniu popełnienia wykroczenia przez obwinionego K. W. wobec naruszenia uchwały nr XV/284/12 Sejmiku (...) (...) z dnia 27 marca 2012r. w sprawie wyznaczenia obszaru (...) P. N. - R. w związku z prowadzonymi postępowaniami administracyjnymi na działkach obwinionego nr (...) i przeprowadzonymi na nich oględzinami w dniu 27 marca 2013r. Stwierdzono też , że przez działki nr (...) płynął rów , a teren ten został zsypany i zniwelowany. ( d. pismo (...) k.4-4 verte d. zeznania zastępcy Dyrektora (...) M. M. (2) k.204-204verte) Działki nr (...) stanowią podmokłe łąki , porasta je roślinność szuwarowa ,zbliżona do lustra jeziora L. oraz sieć kanałów melioracyjnych. Na pograniczu działek (...) znajduje się pasieka obwinionego. Na tym terenie obowiązują zakazy wynikające z ustawy o Ochronie przyrody ,dotyczące zmian stosunków wodnych , w tym likwidacji naturalnych zbiorników wodnych , zakazy dotyczące niszczenia nor , legowisk i innych schronień zwierząt. Na mapach przeznaczonych dla inwestorów początkowo nie stwierdzono istnienia skarp . Stan ten uległ zmianie poprzez nawożenie ziemi i gruzu na działki, jako efekt działań obwinionego K. W. , który jako inwestor nie posiadał uzgodnień w zakresie ochrony przyrody warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod inwestycje . ( postanowienie (...) Dyrektora (...) .33-35, mapy geodezyjne nr 1i2 k.30-31, wydruk z google zasypanego rowu melioracyjnego k.32 ) Postępujące zmiany na działkach znajdujących się przy jeziorze L. w okresie od maja do października 2013r. obserwował i dokumentował funkcjonariusz Policji z posterunku Policji w P. A. P. (1) . Sporządził z przeprowadzanych czynności notatki urzędowe ,jak i materiał zdjęciowy. Rozmawiał na miejscu z osobami , które na polecenie obwinionego przywoziły na teren działek ziemię i gruz. ( d. notatki urzędowe k. 25,,28,29 ,47,48,49,97, zdjęcia k.46,50-61) Obwiniony, jako inwestor miał świadomość ograniczeń wynikających z faktu, że teren działek , na który zlecał w 2013r.wywóz ziemi i gruzu i dokonując jego przeobrażenia należy do O. Chronionego Krajobrazu. Wynika to nie tylko z twierdzeń drugiego współwłaściciela tj. J. S. ale przede wszystkim z obszernej dokumentacji załączonej do akt sprawy, kierowanej do obwinionego z poszczególnych instytucji ,w tym ze strony (...) Dyrektora (...) w O. czy przede wszystkim Uchwały (...) (...) z dnia 27 marca 2012r, o wyznaczeniu w sprawie wyznaczenia O. (...) P. N. - R. . (d.zeznania J. S. k.43-44,204verte-205) Ponadto Starostwo Powiatowe w (...) nie wydało obwinionemu pozwolenia na budowę drogi na działkach , których jest współwłaścicielem . ( d. pismo ze Starostwa Powiatowego k.38, ) Pracownice (...) Dyrekcji (...) tj. E. K. (1) i A. K. w dniach 27.03.2013r. na działkach nr (...) / (...) obręb geodezyjny S. gm. (...) przeprowadziły oględziny w/w działek w związku z rozpatrywaniem wniosku Wójta Gminy (...) z dnia 20.09.2011r. będącego modyfikacją wcześniejszych wniosków z dnia 12.09.2011r.i 21.07.2011r. oraz postanowienia (...) ,dotyczących uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z dwoma lokalami mieszkalnymi. Ustalenia w terenie w zakresie stwierdzonych śladów nawożenia ziemi i wyrównywania gruntu to usypana i rozprowadzona skarpa. Obraz z oględzin był analizowany w zestawieniu z mapą dostarczoną przez inwestorów . Z przeprowadzonych oględzin został wykonany materiał zdjęciowy wraz z opisem . Działki o nr (...) (...) stanowiły grunty o skomplikowanych warunkach gruntowo-wodnych i znaczna część tego terenu jest porośnięta szuwarem trzciny pospolitej. Z kolei teren działki nr (...) został przecięty i otoczony systemem rowów melioracyjnych i od strony wschodniej graniczy z drogą . Stwierdzono po wycince ,pozostałości po połaciach trzcinowiska , dolnej ich części. ( d. zeznania świadka E. K. (2) k.21-22 ,122verte-123, A. K. k.123verte-124,. protokoły oględzin k.5-6, i 12-13 , kserokopie zdjęć k.7-13verte oraz k.14-18verte) Oględziny odbywały się z udziałem obwinionego K. W. oraz innego współwłaściciela tj. J. S. . W trakcji wizji terenowej w/w działek zaobserwowano nieprawidłowości w postaci nawiezienia gruzu pobudowanego na drogę prowadząca do działek , nawiezienie ziemi na działki (...) oraz miejscowo wycięte trzcinowiska i zasypanie rowu melioracyjnego. Tren na , którym stwierdzono powyższe zmiany stanowi O. (...) P. N. - R. . Przeprowadzone wizją czynności potwierdziły , że zostały rozpoczęte na wspomnianych działkach czynności zmierzające do realizacji inwestycji poprzez utwardzanie gruntu przez nawożenie ziemi i gruzu. Operując mapą dostarczoną przez inwestorów nie stwierdzono na niej zaznaczonych skarpy czy wzniesienia , co ustalono na miejscu podczas wizji. Prowadzone postępowanie przez Regionalną Dyrekcję (...) zakończyło się odmową uzgodnienia w zakresie ochrony przyrody warunków zabudowy dla w/w działek, ponieważ projekt decyzji o warunkach zabudowy narusza przepisy z (...) Ochrony (...) w myśl Uchwały (...) (...) z dnia 27 marca 2012r. o O. Chronionego Krajobrazu. ( d. postanowienie (...) z dnia 24kwietnia 2013r.k.33-35) Mimo to obwiniony nie zaniechał pozaprawnych zachowań . W dniu 8 maja 2013r. około godz.10:00 w miejscowości S. podczas czynności przeprowadzonych przez funkcjonariuszy Policji A. P. (1) z Posterunku Policji w P. oraz A. P. (2) ,w związku z trwającym nadal wysypywaniem ziemi i gruzu na w/w działki , zauważono wywrotkę wysypującą ziemię . Po wylegitymowaniu kierowcą okazał się J. C. z G. , który oświadczył , że ziemie przywiózł na polecenia osoby o nazwisku R. ,na polecenie obwinionego K. W. .Na teren działek dojechał obwiniony , który potwierdził ten fakt . ( d. zeznania J. C. k.124, 26-27) Ziemię na polecenie obwinionego na poszczególne działki woził również W. Ł. , zatrudniony w firmie zajmującej się przewozem ziemi ,jak i wywozem gruzu z terenów budowy. Jeździł na w/w działki niejednokrotnie ,podobnie ,jak i jego koledzy firmy z K. . Jak przyjeżdżał na działki to część ziemi była już rozepchnięta. Była mowa o przeznaczeniu tych działek pod zabudowę osiedla domów jednorodzinnych. Dopiero po interwencji policjantów w dniu 15.10. (...) , zaprzestał dalszej wywózki ziemi na działki obwinionego. ( d. zeznania W. Ł. k.98-99, k.124) Ustalenia funkcjonariusza Policji A. P. (1) , zgodnie z załączoną przez niego dokumentacją trwały do października 2013r. Stanowiły nie tylko naoczne stwierdzenie zmian rzeźby terenu działek , widział on również osoby , pojazdy ,wwożące ziemię czy gruz na działki . Opierał się w swoich ustaleniach także na rozmowach z okolicznymi mieszkańcami ,że w różnym czasie z różną częstotliwością wjeżdżały na teren tych działek ciężarówki dowożące materiał ,którym potem wyrównywano ,zasypywano teren działek. ( d. zeznania A. P. k.205verte-206,, zeznania A. P. (2) k.223) Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia z art.127 pkt. 1 lit.d Ustawy o Ochronie Przyrody tj, że w okresie od maja 2013r. do października 2013r. w miejscowości S. gm. (...) będąc współwłaścicielem działek nr (...) leżących na O. (...) P. N. - R. umyślnie nawoził na te działki ziemię oraz gruz powodując trwałe zniekształcenie rzeźby terenu oraz niszczenie nor i legowisk dziko występujących zwierząt Obwiniony wyjaśnił , że od 2008 roku jest współwłaścicielem działek objętych zarzutem ,w miejscowości S. gm. (...) . Zamierzał wybudować hotel dla 100osób z pomostem ale nie otrzymał zgody (...) Dyrektora (...) . Stwierdził , że skoro nie ma oznakowania na działkach, to nie wiedział , że to teren (...) . Wbrew twierdzeniom obwinionego oględziny przeprowadzone w miesiącu marcu 2013r. przez pracownice z (...) Dyrekcji (...) wskazywały na to , że po tej kontroli , obwiniony miał świadomość specyfiki terenu ,na których były położone działki i ograniczeń, zakazów z tym związanych. Mimo to obwiniony nie zaprzestał działań pozaprawnych, związanych z przeobrażaniem tego terenu ,co czynił w miesiącach maj –październik 2013r. W toku dalszych wyjaśnień obwiniony potwierdził , że kupował ziemię od prowadzącego działalność transportową mężczyzny o nazwisku Z. jak i o nazwisku R. . Zaprzeczając wcześniejszym wyjaśnieniom ,że nie miał pozwolenia na utwardzenie drogi gminnej. Przyznał , że na działce nr(...) zlecił zdjęcie humusu i torfu , by wyrównać pozyskanym materiałem działki o nr (...) , (...) . Potwierdził , że korzystał w tym celu z koparko-ładowarki (...) K. Z. . ( d. wyjaśnienia obwinionego k.121-122) Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, w zakresie sprzecznym z ustaleniami w sprawie. Mimo formalnego nie przyznania się obwiniony w toku swoich wyjaśnień potwierdza fakt , że zlecał wywóz ziemi i gruzu nieodpłatnie oraz odpłatnie różnym podmiotom ,jak i ingerencję w rzeźbę działek poprzez ich zasypywanie , wyrównywanie, , pozyskiwanie z jednej działki humusu i torfu i przemieszczanie go na inne działki. W części wyjaśnienia obwinionego są wzajemnie sprzeczne kiedy , obwiniony twierdził ,że miał pozwolenie od Starostwa Powiatowego w (...) na utwardzenie drogi, by w dalszej ich części dodać , że takiego pozwolenia nie otrzymał . Przeczy temu dokumentacja ze Starostwa Powiatowego , z której wynika , że obwiniony nie miał zgody na wyrównanie czy wykonanie drogi na żadnej z działek objętych zarzutem. Wyjaśnienia obwinionego zadają się wskazywać , że obwiniony dopasowuje fakty do okoliczności , które uznaje dla siebie za korzystne lub mogące mu pomoc w uniknięciu odpowiedzialności Karnej . Wywodom obwinionego, że nie miał świadomości zakazów wynikających z Ustawy o Ochronie Przyrody przeczą zgromadzone w sprawie dowody zarówno osobowe, w postaci zeznań świadków E. K. (1) , A. K. , M. M. (2) , A. P. (3) i A. P. (2) . Pośrednio świadczą o tym również zeznania J. C. i W. Ł. w części zeznania J. S. . Zeznania tych świadków wzajemnie się uzupełniają , tworząc logiczną całość . Również ,zgromadzone dokumenty w tym w postaci map , protokołów oględzin ,wykonane zdjęcia ,jak i postanowienia (...) Dyrekcji (...) doręczone obwinionemu i jego wspólnikom do wiadomości wraz z uzasadnieniem. Natomiast nie wnoszą nic do sprawy zeznania współwłaścicielki K. S. ,która nie była na działkach w okresie objętym zarzutem tj. od maja do października 2013r. Twierdziła , że na rozprawie dowiedziała się o tym , że działki leżą na terenie (...) , co z kolei pozostaje okolicznością nieprawdziwą , ponieważ jako współwłaścicielka w/w działek otrzymywała pisma ,w tym od (...) Dyrektora (...) , w którym uzasadniono odmowne decyzje m.in. tym , że jest to obszar chronionego krajobrazu. Podkreślić należy , że obwiniony ,jako inwestor posiadał mapę wyrysem działek , miał świadomość ich położenia, jak i przebiegającego przez nie rowu melioracyjnego, czy trzcinowisk . Posiadając pasiekę , na jednej z działek , udając się do niej , na bieżąco widział dokonywane przeobrażenia przyrodnicze ,mimo wiążących go zakazów, , samodzielnie ,rozmyślnie się do nich nie stosował . Nie przedłożył żadnej dokumentacji ani faktur związanych z zakupem i przewozem ziemi oraz gruzu , kwitując to końcowym potwierdzeniem, stanowiącym przedmiot ustaleń w sprawie ,, że część działań była przez niego podejmowana na telefon i nieodpłatnie .a część zamówień odpłatnie. Nie przedłożył też dokumentacji na okoliczność twierdzenia , że działki o nr (...) , (...) zostały przejęte przez Wojewodę (...)- (...) . W tych okolicznościach Sąd uznał , że wina obwinionego K. W. nie budzi wątpliwości. Zachowaniem swoim wyczerpał znamiona art. 127 pkt.1lit.d Ustawy o ochronie przyrody. „ Jest to wykroczenie przeciwko środowisku przyrodniczemu, za które może być ponoszona odpowiedzialność karna. Oczywiście rozwiązania te nie mają charakteru całościowego i powinny być interpretowane przy uwzględnieniu postanowień kodeksu wykroczeń. Zasadniczym elementem, na który należy zwrócić uwagę, jest możliwość ponoszenia odpowiedzialności za wykroczenia zgodnie z art. 8 k.w. jedynie przez osoby fizyczne. W związku z tym odpowiedzialność za wykroczenia będzie mogła być ponoszona jedynie przez konkretnie oznaczone osoby. W przypadku wykroczenia określonego w art. 127 u.o.p. odpowiedzialność ma charakter szczególny, ograniczona została bowiem jedynie do tych sytuacji, w których sprawcy wykroczenia przypisać można winę umyślną, co wyłącza odpowiedzialność w stanie winy nieumyślnej. „…”. Zgodnie z postanowieniami art. 6 § 1 k.w. wina umyślna zachodzi wówczas, gdy sprawca ma zamiar popełnienia czynu zabronionego, to jest chce go popełnić, albo przewidując możliwość jego popełnienia, godzi się na to.” ( Lex Krzysztof Gruszecki komentarz do art. 127Ustawy o ochronie przyrody) Zdaniem Sądu okoliczność taka zaistniała w przedmiotowej sprawie . Istotnym jest , że w miesiącu marcu 2013r. pracownice (...) Dyrekcji (...) w O. , na trenie działek informowały obwinionego i obecnego na miejscu oględzin J. S. o zakazach wynikających z O. (...) . Ponadto w miesiącu kwietniu 2013r. obwiniony jak i pozostali współwłaściciele , również Wójt Gminy (...) otrzymali postanowienie (...) Dyrektora (...) , gdzie powołano się na Uchwałę Sejmiku (...) z dnia 27 marca 2012r. w sprawie wyznaczenia O. (...) P. N. - R. . Decyzja ta stanowiła o braku uzgodnienia w zakresie ochrony przyrody z uwagi na szczególny charakter tego terenu ,jako obszaru chronionego krajobrazu i zakazami z tym związanymi. Jako okoliczności obciążające przy wymiarze kary, Sąd miał na względzie szkodliwość społeczną czynu obwinionego ,naruszenie elementarnych zasad obowiązujących każdego inwestora w obszarze chronionego krajobrazu. Działał świadomie, przy braku uzgodnień z zakresu ochrony przyrody. Podejmował działania planowe z określoną systematycznością , lekceważąc obowiązujące w tym zakresie przepisy. Sąd nie dopatrzył się w postawie obwinionego szczególnych okoliczności łagodzących , poza niekaralnością . W tych warunkach Sąd skazał obwinionego na karę grzywny w kwocie 500złotych, jak w części dyspozytywnej wyroku i odstąpił od obciążania kosztami postępowania i opłatą. Orzeczona kara , dolegliwość o charakterze ekonomicznym jest adekwatna do stopnia zawinienia i odpowiada wymogom kary w zakresie prewencyjno-wychowawczego oddziaływania i jest sprawiedliwa w odczuciu społecznym.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI