IX U 1371/16

Sygn. akt IX U 1371/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Łącka Protokolant: Joanna Metera przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r. w Rybniku sprawy z odwołania J. S. ( S. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania J. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 21 czerwca 2016 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego na podstawie art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych poczynając od dnia 14 czerwca 2016r. Sędzia Sygn.akt IX U 1371/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 21.06.2016r Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił J. S. ponownego ustalenia wysokości emerytury gdyż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynosi 166,40% i nie przekracza 250% bo za okresy od 1.09.1960r do 31.12.1981r wobec nieudokumentowania wynagrodzenia przyjęto wynagrodzenie minimalne. Ubezpieczony odwołał się od tej decyzji i wniósł o jej zmianę i przeliczenie mu emerytury w trybie art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Ubezpieczonemu przyznano emeryturę górniczą od 1.01.1986r a do 28.02.1987r pozostawał w zatrudnieniu w KWK (...) i wykonywał prace na następujących stanowiskach: Od 1.09.1960r do 14.07.1962r – praktykant pod ziemią Od 15.07.1961r do 28.02.1962r – nadgórnik oddziału wydobywczego pod ziemią Od 1.03.1962r do 28.02.1963r – sztygar zmianowy oddziału wydobywczego pod ziemią Od 1.03.1963r do 31.05.1965r – sztygar oddziału wydobywczego Od 1.06.1965r do 31.12.1970r sztygar objazdowy górniczy Od 1.01.1971r do 17.08.1977r – nadsztygar górniczy Od 18.08.1977r do 31.12.1977r – sztygar oddziału wydobywczego Od 1.01.1978r do 31.07.1979r – sztygar objazdowy górniczy Od 1.08.1979r do 28.02.1987r – nadsztygar górniczy. W dniu 14.06.2016r ubezpieczony złożył wniosek o ponowne ustalenie wysokości emerytury na podstawie art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . Do wniosku dołączył zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu w KWK (...) za lata 1982-1987 oraz z okresu zatrudnienia w Urzędzie Gminy Ś. za okres od 20.06.1990r do 8.01.1992r (akta rentowe). Wynagrodzenie ubezpieczonego składało się z pensji zasadniczej, dodatku funkcyjnego, wynagrodzenia z „Karty Górnika, dodatku za pracę na II i III zmianie, deputatu węglowego oraz premii, której wysokość nie była stała i zależała od wysokości wydobycia (akta osobowe i zezn. ubezp. K. 13a oraz 117a akt spr.). Ubezpieczony w latach 70-tych pracował co najmniej dwie niedziele w miesiącu. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury obliczony od podstawy wymiaru z 20 lat podlegania ubezpieczeniu z uwzględnieniem podstawy wymiaru przypadającym w części po przyznaniu emerytury i przy odtworzeniu zarobków ubezpieczonego za lata 1965-1968 i 1971-1981 z uwzględnieniem takich elementów wynagrodzenia jak płaca zasadnicza, dodatek funkcyjny, dodatek nocny, dodatek za II zmianę, wynagrodzenie z „Karty Górnika”, deputat węglowy, dodatkowe wynagrodzenie za pracę w niedziele w latach od 1970 wynosi 310,58% (opinia biegłego Z. G. uzupełn. k. 69-90 akt spr.). Sąd uznał uzupełniającą opinię biegłego za rzeczową i przekonywującą. Organ rentowy wniósł zastrzeżenia do złożonej przez biegłego opinii głównej i opinii uzupełniającej kwestionując uwzględnienie w zarobkach premii, dodatku za pracę w systemie trzyzmianowym, wynagrodzenia za pracę w niedziele, liczenie podwójnie „Karty Górnika” mimo braku informacji, że przepracował ubezpieczony wszystkie dni w miesiącu. Podniósł, że biegły odtwarzając wynagrodzenie za sporny okres zatrudnienia powinien przyjąć tylko i wyłącznie te składniki wynagrodzenia, które wprost wynikają z dokumentacji. Ubezpieczony natomiast podniósł, że w opinii uzupełniającej bezzasadnie biegły pominął premie a powinien jeszcze doliczyć nagrody. W oparciu o powyższe, Sąd zważył, co następuje. Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110a ustawy z dnia 17.12.1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016r, poz. 887) wysokość emerytury podlega ponownemu ustaleniu od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 z uwzględnieniem art. 110a ust. 3 , jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenie emerytalne, rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5 jest wyższy niż 250%. Ubezpieczony spełnia warunki z cytowanego wyżej przepisu. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury obliczony od podstawy wymiaru z lat 1965-1968, 1971-1972 i od 1974r do 1986r oraz 1991r wynosi 310,58% i jest wyższy niż 250%. W ocenie Sądu niezasadne są zastrzeżenia stron do uzupełniającej opinii biegłego. Odtwarzając wynagrodzenie ubezpieczonego stanowiące podstawę wymiaru składek biegły uwzględnił tylko stałe składniki wynagrodzenia i których wysokość wynika wprost z jego akt osobowych lub z układów zbiorowych pracy. Nie zachowała się wprawdzie ewidencja czasu pracy J. S. ale w jego aktach osobowych brak jest informacji o nieobecnościach nieusprawiedliwionych czy urlopach bezpłatnych. Zasadnie więc biegły przyjął, że ubezpieczony pracował we wszystkie obowiązujące dni pracy. Nadto Sądowi z doświadczenia życiowego wiadomo, że w latach 70-tych do początku lat 80 w tych kopalniach pracowano także co najmniej w jedną niedzielę w miesiącu a często w dwie niedziele a pod koniec każdego roku kalendarzowego także w trzy niedziele w miesiącu, kiedy plan wydobycia węgla był zagrożony. Z tych też względów Sąd na mocy art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w sentencji wyroku. Sędzia: