IX U 101/19

Sygn. akt IX U 101/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 grudnia 2019 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego del. Renata Stańczak Protokolant: Gabriela Jokiel przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2019 r. w Rybniku sprawy z odwołania M. M. ( M. M. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w N. o prawo do emerytury górniczej na skutek odwołania M. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w N. z dnia 8 stycznia 2019 r. nr (...) (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu M. M. prawo do emerytury górniczej począwszy od dnia (...) Sędzia Sygn. akt IX U 101/19 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 8.1.2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w N. odmówił M. M. ( M. ) prawa do emerytury górniczej, z uwagi na brak wymaganych 25 lat pracy górniczej. Na prawo do emerytury górniczej nie został uznany okres pracy na terenie Republiki Czeskiej od 27.7.2004r. do 6.1.2006r. z powodu braku informacji z czeskiego zakładu pracy o stanowisku i wymiarze czasu pracy, o zasiłkach chorobowych i innych nieobecnościach. W odwołaniu od tej decyzji, ubezpieczony wniósł o przyznanie mu prawa do emerytury górniczej. Wskazał, że nie zgadza się ze stanowiskiem ZUS w zakresie odmowy zaliczenia mu do pracy górniczej okresu pracy od 27.7.2004r. do 6.1.2006r., gdyż pracował wtedy w Kopalni (...) w K. , w ramach czeskiej firmy (...) . Zatrudniająca go wówczas firma nie istnieje i jest problem z dokumentacją. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy, powołując się na przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony urodził się w dniu (...) W dniu (...) złożył wniosek o przyznanie mu prawa do emerytury górniczej bez względu na wiek. Decyzją ZUS z 8.1.2019r. odmówiono ubezpieczonemu prawa do tego świadczenia z uwagi na brak wymaganego okresu pracy górniczej tj. 25 lat . Organ rentowy uznał za udowodnione 24 lata, 4 miesiące i 20 dni pracy górniczej wykonywanej na terenie Polski i Republiki Czeskiej - na dzień 27.8.2018r. Ubezpieczony od 27.7.2004r. do 6.1.2006r. pracował w KWK (...) w K. w ramach firmy (...) . Ubezpieczony został zatrudniony przez Czeską Firmę (...) dalnich czimosti, która wykonywała prace na rzecz Kopalni (...) . Zatrudniała wyłącznie pracowników dołowych. Wyjątek stanowili kalfaktorzy. Ubezpieczony wykonywał wyłącznie pracę na dole kopalni. Były to prace przygotowawcze, związane z przekopem chodników, wykonywane wyłącznie w przodku, bez kombajnów za pomocą metody klasycznej – na strzał. Ubezpieczony pracował w pełnym wymiarze czasu pracy. Każdego dnia odbywał zjazd na dół. Czas pracy na dole wynosił 7,5 godziny. Była to praca w systemie zmianowym, wykonywana przez 5 dni i 1 dzień wolnego albo 6 dni i 2 dni wolnego, bez jakichkolwiek przestojów, urlopów bezpłatnych. Pracowano również w niedzielę i święta. Na dole lampą odbijano każdy zjazd i wyjazd. Ubezpieczony jako górnik pod ziemią był przodowym brygady, w której pracował świadek K. W. , który posiada stosowne świadectwo pracy o takim zatrudnieniu od 3.5.2004 r. do 23.2.2006r. w charakterze górnika pz. Razem z ubezpieczonym, nieraz na jednej zmianie, pracował świadek B. W. , który złożył do akt sprawy swaidectwo pracy za okres od 3.2.2004r. do 27.9.2005r. Ubezpieczony miał 50 dni chorobowego w związku z wypadkiem w tej kopalni. Ubezpieczony zakończył pracę w firmie jw. z powodu złych warunków płacowych. Czeska Firma (...) dalnich czimosti uległa likwidacji. Jej właściciel zmarł. Ubezpieczony wskazał, że małżonka właściciela firmy (...) , zamieszkała w P. , przechowuje wszystkie dokumenty, w tym dokumenty dotyczące jego zatrudnienia. Wyrokiem z 7.3.2018r. w sprawie IX U 1779/17 zostało oddalone odwołanie ubezpieczonego od decyzji z 23.11.2017r., gdyż ubezpieczony wtedy nie osiągnąłby, nawet po zaliczeniu spornego okresu od 27.7.2004r. do 6.1.2006r., wymaganych 25 lat pracy górniczej. Ubezpieczony złożył do akt dokument uzyskany z Kopalni (...) , z którego wynikała ilość zjazdów pz. (wydruk zjazdów). Dokument ten nie jest opatrzony żadnymi pieczątkami (k.14 a.s.), nadto zaświadczenia potwierdzające jego ubezpieczenie (k.15-17 a.s.). ( dowód: akta organu rentowego, dokumenty złożone przez ubezpieczonego na rozprawie z 23.5.2019r., akta sprawy sądowej IX U 1779/17, świadectwo pracy świadka B. W. - k.36 a.s., świadectwo pracy i dokumenty złożone przez świadka S. W. – k.33 – 35 i 43 a.s., zeznania świadków: B. W. i S. W. , zeznania ubezpieczonego, protokół elektroniczny, k. 40 a.s.). Zebrany materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny i wystarczający do poczynienia ustaleń faktycznych. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Przesłanki nabycia prawa do emerytury górniczej określa ustawa z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz.U. z 2018r. poz. 1227). Według treści art. 50 e ust 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych prawo do górniczej emerytury, bez względu na wiek i zajmowane stanowisko, przysługuje pracownikom, którzy pracę górniczą wykonywali pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres wynoszący co najmniej 25 lat, z uwzględnieniem ust. 2. Ust. 2. Do okresów pracy górniczej, o której mowa w ust. 1, zalicza się także okresy: 1) niezdolności do pracy z tytułu wypadku przy pracy albo z tytułu choroby zawodowej, za które wypłacone zostało wynagrodzenie lub zasiłek chorobowy albo świadczenie rehabilitacyjne, 2) czasowego oddelegowania pracowników, o których mowa w art. 50c ust. 1 pkt 6, do zawodowego pogotowia ratowniczego w (...) S.A. w B. , w (...) S.A. Oddział (...) w L. lub w okręgowych stacjach ratownictwa górniczego - bezpośrednio poprzedzone pracą górniczą wykonywaną pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, przypadające w czasie trwania stosunku pracy. Ust. 3. Prawo do emerytury, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem, że pracownik nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Ubezpieczony by uzyskać sporne świadczenie, powinien spełnić wymóg posiadania co najmniej 25 lat pracy górniczej wykonywanej pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, tymczasem organ rentowy uznał okres pracy górniczej w ilości 24 lata, 4 miesiące i 20 dni. Przepis art. 50c ust. 1 ustawy emerytalnej definiuje pojęcie pracy górniczej i zgodnie z nim za pracę górniczą uważa się zatrudnienie: 1) pod ziemią w kopalniach węgla, rud, kruszców, surowców ogniotrwałych, glin szlachetnych, kaolinów, magnezytów, gipsu, anhydrytu, soli kamiennej i potasowej, fosforytów oraz barytu; 2) pod ziemią i przy głębieniu szybów w przedsiębiorstwach budowy kopalń określonych w pkt 1 oraz pod ziemią w przedsiębiorstwach i innych podmiotach wykonujących dla tych kopalń roboty górnicze lub przy budowie szybów; 3) pod ziemią w przedsiębiorstwach montażowych, przedsiębiorstwach maszyn górniczych, zakładach naprawczych i innych podmiotach wykonujących dla kopalń określonych w pkt 1 podziemne roboty budowlano-montażowe, roboty przy naprawie maszyn i wdrażaniu nowych urządzeń; pracownikom zatrudnionym w tych przedsiębiorstwach, zakładach i innych podmiotach uznaje się za pracę górniczą te miesiące zatrudnienia, w których co najmniej połowę dniówek roboczych przepracowali pod ziemią; 4) na odkrywce w kopalniach siarki i węgla brunatnego przy ręcznym lub zmechanizowanym urabianiu, ładowaniu oraz przewozie nadkładu i złoża, przy pomiarach w zakresie miernictwa górniczego oraz przy bieżącej konserwacji agregatów i urządzeń wydobywczych, a także w kopalniach otworowych siarki oraz w przedsiębiorstwach i innych podmiotach wykonujących roboty górnicze dla kopalń siarki i węgla brunatnego, na stanowiskach określonych w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki i ministrem właściwym do spraw gospodarki złożami kopalin; 5) pod ziemią na stanowiskach dozoru ruchu oraz kierownictwa ruchu kopalń, przedsiębiorstw i innych podmiotów określonych w pkt 1-3, a także w kopalniach siarki i węgla brunatnego oraz w przedsiębiorstwach i innych podmiotach, o których mowa w pkt 4, na stanowiskach określonych w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki złożami kopalin i ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego; 6) w charakterze członków drużyn ratowniczych kopalń określonych w pkt 1 i 4, mechaników sprzętu ratowniczego tych drużyn oraz w charakterze ratowników zawodowych w stacjach ratownictwa górniczego; 7) na stanowiskach maszynistów wyciągowych na szybach oraz na stanowiskach sygnalistów na nadszybiach szybów w kopalniach, przedsiębiorstwach i innych podmiotach określonych w pkt 1 i 2; 8) na stanowiskach pracy pod ziemią w nieczynnych kopalniach wymienionych w pkt 1; 9) na stanowiskach instruktorów zawodu w górniczych polach szkoleniowych pod ziemią oraz w kopalniach siarki i węgla brunatnego. Zdaniem Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało w sposób nie budzący wątpliwości, że ubezpieczony w spornym okresie od 27.7.2004r. do 6.1.2006r., będąc zatrudniony w Czeskiej Firmie (...) dalnich czimosti, pracował w kopalni (...) w K. , gdzie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracę pod ziemią na stanowisku górnika - brygadzisty przodowego, co wynika jednoznacznie z zeznań słuchanych w sprawie świadków, zeznań ubezpieczonego, które Sąd podzielił jako szczegółowe, zgodne ze sobą, wzajemnie się uzupełniające, a przez to wiarygodne i mające oparcie w zebranej w sprawie dokumentacji dotyczącej spornego okresu. Nadto sporny okres został potwierdzony przez instytucję czeską jako okres ubezpieczenia, jedynie nie potwierdzono informacji czy była to praca pod ziemią w pełnym wymiarze czasu. Te sporne okoliczności zostały jednak wykazana w sprawie w oparciu o zebrane dokumenty, zeznania świadków i ubezpieczonego. Przy czym logicznym dla Sądu jest, że skoro ubezpieczony był zatrudniony pod ziemią jako górnik, to musiał świadczyć tą pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Nie budzi zatem żadnych wątpliwości Sądu, że praca odwołującego w spornym okresie była pracą górniczą wykonywaną stale i w pełnym wymiarze czasy pracy pod ziemią. Przy ustalaniu czy dana praca była pracą górniczą zasadnicze jest ustalenie, czy ubezpieczony faktycznie pracował pod ziemią w kopalni węgla, a taka była niewątpliwie jego praca jako górnika - brygadzisty przodowego, która jest pracą o wysokich kwalifikacjach górniczych. W konsekwencji powyższego ubezpieczony, po uwzględnieniu spornego okresu, posiada wymagany 25 letni okres pracy górniczej, tj. jest uprawniony do emerytury górniczej od (...) . (od miesiąca złożenia wniosku). Z tych względów, na mocy art. 477 14 § 2 k.p.c. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. Sędzia Renata Stańczak