IX P 357/20

Powódki, B. K. i I. M., były funkcjonariuszki Służby Celno-Skarbowej, wniosły pozew o zobowiązanie pozwanej do wydania im świadectwa służby. Argumentowały, że w związku z reorganizacją i wejściem w życie ustawy o KAS, ich stosunek służbowy przekształcił się w stosunek pracy, co powinno skutkować wydaniem świadectwa służby i wypłatą odprawy. Pozwana odmówiła wydania świadectwa, twierdząc, że nie doszło do definitywnego ustania stosunku służbowego, a jedynie do jego przekształcenia. Później, w związku ze zmianą przepisów, pozwana wydała powódkom świadectwa służby stwierdzające przekształcenie stosunku służbowego w stosunek pracy. Powódki podtrzymały powództwo, kwestionując treść wydanych świadectw, które ich zdaniem powinny potwierdzać zakończenie stosunku służbowego, a nie jego przekształcenie. Sąd oddalił powództwo, wskazując, że żądanie wydania świadectwa służby jest inne niż żądanie jego sprostowania. W przypadku niezadowolenia z treści świadectwa, powódki powinny były wystąpić z wnioskiem o jego sprostowanie w terminie 7 dni od otrzymania. Sąd powołał się na uchwałę Sądu Najwyższego (III PZP 7/19), która stwierdza, że funkcjonariusz celno-skarbowy ma prawo do świadectwa służby na podstawie art. 188 ust. 1 ustawy o KAS w związku z art. 171 ust. 1 pkt 2 pwKAS, nawet jeśli jego stosunek służbowy przekształcił się w stosunek pracy, jednakże w przypadku niezgodności treści świadectwa z oczekiwaniami, właściwą drogą jest procedura sprostowania.

Zagadnienia prawne (2)